m i n i k t o s b a a m

İLK SÜT DİŞİMİ KAYBETTİM...

2011-02-06T14:31:00.002+01:00

5 YAŞ 2,5 AY.....

ANAOKULUNDA İLK DÖNEM BİTTİ

2011-01-28T14:49:00.000+01:00

KARNEMİN HEPSİ GÜLENYÜZ

GELECEK

2010-10-16T20:23:00.003+02:00

Pek yakında Çin, dünyada en çok İngilizce konuşan insanın yaşadığı ülke olacak.

Bugün okul çağında olan biri, 38 yaşına geldiğinde 10-14 iş değiştirmiş olacak.

Günümüzde, her dört kişiden biri, çalıştığı işte bir yıldan az süredir çalışmakta.

Amerika’da 2010 yılında en çok rağbet gören 10 iş, 2004 yılında yoktu.

Çocuklarımızı daha icat edilmemiş işlerde çalışmaları, henüz ortaya çıkmamış problemleri çözmeleri için yetiştiriyoruz.

Katlanarak artan sayılarla hızlanan bir hayatın içerisinde...

Her gün dünya nüfusundan fazla sayıda cep telefonu mesajı dolaşıyor.

Her gün 3 bin kitap piyasaya çıkıyor.

Elinizde tuttuğunuz Hürriyet’te 1 hafta boyunca okuduklarınız, 18. yüzyılda yaşamış bir insanın ömrü boyunca karşısına çıkan bilgi miktarına eşdeğer.

Evet, yanlış okumadınız, ömrü boyunca!

Microsoft CEO’su

Gelecek bilimciler, Avustralya'lı Richard Watson ve Ross Dawson, 2050 yılına kadar hayatımızdan yok olması

muhtemel ‘şey'leri gösteren bir doküman hazırladı.

2012: Dial-up internet erişimi

2013: Faks makinesi

2014: Kaybolmak

2016: Emeklilik, 'gay' barlar, bilgisayar faresi

2020: Telif hakları

2022: Bloglar, imla kuralları, Maldivler

2023: Çalışılmayan hafta sonları, Paris Hilton

2024: Masaüstü bilgisayar, AM radyo

2025: Parasız otobanlar

2026: Öğle yemeği, FM radyo, samimiyet, kırışıklıklar

2030: Anahtar, çocukluk dönemi, realite televizyonu

2033: Bozuk para

2034: Ucuz seyahat, Bangladeş

2035: Orta sınıf, petrol, spam, Aborijinler, Microsoft

2036: Petrolle çalışan araçlar, bağımlılık

2037: Buzullar, doğal yollarla çocuk sahibi olma

2038: Sükûnet

2039: "Özür dilerim", Avrupa Birliği

2040: Cüzdan, halka açık bedava yerler, karbon emisyonu, kağıt para, sağırlık

2042: Kravat

2044: Gelecek bilimciler

2049: Google, körlük

2050'den sonra: Estetik ameliyat, fiziksel acı, çirkinlik, ölüm

kaynak

YÜZME ÖĞRENİYORUZ....

2010-09-08T10:00:00.005+02:00

4 YAŞ 9 AYLIK...

MİNİK TOSBAA'M YÜZME DERSLERİNE BAŞLADI.
İLK GÜN KOLLUKSUZ SADECE KOLLARININ ALTINA SOSİS KOYARAK YÜZDÜ.

ENERJİSİ VE HAREKETLİLİĞİ GÖRMEYE DEĞERDİ DOĞRUSU.

İKİNCİ GÜN PALETLE SOSİSSİZ YÜZDÜ. 1 SAATİN SONUNA DOĞRU PALETSİZ YÜZÜYORDU BİZİM TOSBAA. :))

KENARDAN SUYA ATLAMALARI İSE KORKUSUZ VE KENDİNDEN EMİN OLMASI SEBEBİYLE ÖĞRETMENİ TARAFINDAN BEĞENİ ALDI. :)

İLK GÜN SONUNDA TV (20:30)İZLERKEN UYUYA KALDI..

DEĞİŞİMİ ENGELLEYEN ZEHİR DAMLALARI:

2010-07-28T16:42:00.005+02:00

*BU GÜNE KADAR YAPTIKLARIMIZ KÖTÜ MÜYDÜ?
*HER GÜN YENİ BİR SÜRPRİZLE KARŞILAŞIYORUZ.
*ESKİ KÖYE YENİ ADET ÇIKARIYORLAR.
*DUR BAKALIM BAŞIMIZA NELER GELECEK?
*UYAN KALIR,UYMAYAN BAŞININ ÇARESİNE BAKAR.
*KİMSE NE OLACAĞINI BİLMİYOR.
*BAKALIM İŞİN İÇİNDEN NASIL ÇIKACAKLAR?
*BU İŞİ İYİ YÖNETEMİYORLAR.
*BU İŞİN SONU HAYIRLI BİTMEZ.

acar baltaş

SORUMLULUK DUYGUSU OLAN İNSAN HAYATTA, VEREMEDİĞİ ŞEYLERİ ALMAYA ÇALIŞMAZ.

2010-04-25T22:33:00.004+02:00

Sorumluluk, son zamanların en çok üzerinde durulan kişilik özelliklerinden birisidir şüphesiz.. çocuğunun sorumluluk sahibi olmasını istemeyen ana baba da yoktur şüphesiz.

Sorumluluk duygusuna sahip bir kişinin özelliklerini sıralamamız gerekseydi, sonu gelmeyen bir liste meydana çıkardı. Aklımıza ilk gelenleri yazmamız gerekse sorumluluk duygusuna sahip bir kişi, kendine ve başkalarına saygı duyar, kendine düşeni yapar, görevlerini yerine getirir, işlerini kendi kendine yürütür ve başkalarına lüzumsuz yere yük olmak istemez.

Sorumluluk duygusu güven duygusu ile birlikte kazanılır. Güven duygusunun temeli hayatın ilk beş – altı yılında atılır. Daha sonraki yıllarda yerleştirilmesi gerçekten zordur. Sorumluluk ve güven duygusu sahibi olan insan kendi değerine inanır, duygu, düşünce ve hareketlerinden kendisinin sorumlu olduğunun farkındadır. Yaptığı her şeyin altına çekinmeden kendi kişiliğinin mührünü basar.

Sorumluluk duygusunu yerleştirmede en büyük unsur, sevgi ve güvendir. Öncelikle çocuğun köklü bir sevgi duygusu kazanmış olması gerekir.

SORUMLULUK DUYGUSU OLAN İNSAN HAYATTA, VEREMEDİĞİ ŞEYLERİ ALMAYA ÇALIŞMAZ.

- Çocuğunuzun, sevildiği, istendiği ve sizin için önemli olduğu duygusunu kazanmasını sağlayınız.

- Sevgi ve şefkat göstermenin onları şımartacağını düşünmeyiniz. Ona inandığınızı ve güvendiğinizi hissettiriniz. Çocuğun iyi yaptığı işleri takdir ediniz. Zira çocuk takdirle gelişir, tenkitle yıkılır. İyi davranması veya sorumluluk öğrenebilmesi için çocuğa rüşvet verilmemelidir. Yani çocuğun her davranışına maddi bir değer biçilecek olursa zamanla yaptığı davranışın sarfettiği çabaya değmeyeceği düşüncesi oluşacaktır. Rüşvet teklif etmek hatalıdır (şunu yaparsan bunu alacağım gibi). İyi ve sorumlu olmak onun için bir fiyat ve pazarlık haline gelebilir. Çocuklar, belli davranışları, bir mükâfat elde etmek için değil, doğru ve yerinde davranışlar olduğu için öğrenmelidir. Beklentiler sonuçları etkiler. Ondan iyi şeyler beklerseniz iyi davranışlar görürsünüz.

- Önce onun olmasını istediğiniz gibi hareket ediniz ki, o da sonra sizin istediğiniz gibi hareket etmeyi öğrensin. Çocukların yaptıkları işlerde daima anne ve babalarını taklit ettiklerini ve benimsediklerini unutmayınız.

- Çocuğun hayatının ilk yıllarında koyduğunuz yasaklar mümkün olduğunca az olsun ki daha ileriki yaşlarda sizin istediğiniz gibi olmaya yatkın hale gelsin. Çocuklara kendi başlarına sağlıklı ve etkili karar verme imkânı sağlanırsa ve model olunursa olgunlaşmalarını çabuklaştırmış oluruz bunun en iyi meyvelerini de çocuk ergen bir kişi olduğunda alırız.

- Çocuğunuzun size yardım etmek veya kendi başına iş yapmak için gösterdiği ilk belirtileri gözden kaçırmayınız ve bu teşebbüsleri teşvik ediniz. Kızım küçükken ona çıkardığı elbiselerini düzgün koymayı, dolabını düzeltmeyi, kirli çamaşırlarını kirli sepetine koymayı, biten peçete, havlu ve tuvalet kâğıtlarını yenileme, misafirlerin ayakkabılarını düzeltmeyi kademe kademe öğrettik ve şimdi de daha büyük işler yapabiliyor. Annesi ve ben şimdi dolabıyla, çamaşırları ile çantasıyla vakit kaybetmiyoruz. Kardeşlerin olduğu yerde çocukların her hangi birini ev işlerinden muaf tutmak sakıncalıdır. İşlerin yaşa, kabiliyete ve ilgilere göre eşit bir şekilde paylaştırılması gerekir. Bu davranış, adalet duygusunun gelişmesine de yardımcı olur.

- Çocuğa, yaptığı yardımın bütün ailenin faydasına olduğu düşüncesini içten teşekkür ederek kazandırınız. Hatta teşekkürlerinizde “sen olmasaydın …… veya bize büyük bir yardımda bulunduğun için …… ” gibi ifadeleri mutlaka sarf ederek teşekkür edin. Teşvik ve takdirlerinizi samimi bir şekilde dile getiriniz. Çünkü çocuklar yapmacık iltifatların ve davranışların hemen farkına varırlar.

- Çocuğu cezalandırmak zorunda kalmak, her seferinde anne-baba veya öğretmenin bir “yenilgiyi kabul etmesi” anlamına gelir. Ceza, istediğimiz sonucu bir başka yoldan sağlayamadığımız anlamına gelir. Yani “ben seninle başa çıkmak için başka yol bilmiyorum, bildiğim tek yol var o da seni cezalandırmak” demektir. Sorumsuz davranışlar için en iyi çare, çocuğun “davranışlarının sonucunu kabul etmesini” sağlamaktır. Çocuk, hatasının mantıki sonucunun acısını çekmeyi kabullenmelidir.

- Ceza vermekten çok, teşvik edilmelidir. Hem çaba hem de başarı takdir ve teşvik edilmelidir. Sonuçlar mükemmel olmasa bile elinden geldiği kadar çabalamak çocukta sorumluluk duygusunun gelişmiş olduğunu gösterir. Ceza da dikkat edilmesi gereken bir nokta da eğer cezalandırılması gereken bir durum varsa aynı kusuru sürekli cezalandırmamaktır. Bir kusur sürekli tekrarlanıyorsa sebebini araştırmak gerekir. Çünkü ciddi bir davranış bozukluğu veya psikolojik bir problemden kaynaklanıyor olabilir. Uygulamayacağınız bir cezayı hiçbir zaman tehdit unsuru olarak kullanmayınız.

- Zamanında kendi hatalarınızı da itiraftan kaçınmayınız. Bu davranışınız, ona herkesin hata yapabileceğini gösterir, mükemmel olmak için uğraşmaması gerektiğini gösterir.

- Hata yapmamanın değil, hatayı düzeltmenin daha önemli olduğunu anlatınız.

- Çocuk, bir şeyi elinden geldiği kadar uğraşarak yapıyorsa onu daha fazla zorlamayınız.

Çocukların daha doğrusu bütün insanların en iyi şekilde yetişmeye ve değişime her zaman elverişli olduğu unutulmamalıdır. Hiçbir şey için geç değildir. Her zaman uygun bir fırsat çıkabilir. Çocuğunuzu sorumlu ve güvenli bir kişi haline getirebilmek için elinize daha çok fırsatlar geçecektir.

Uğur Ataseven

KAYNAK

COUNTRY LİFE

2010-03-27T08:28:00.003+01:00

NEREDEYSE TÜM SERİYİ TAMAMLADIK. BİR GÜN BİR ÇİFTLİĞİMİZ OLURSA OĞLUMUZ KONUYA HAKİM OLACAK YANİ... ÇOK SEVİYOR ONLARLA OYNAMAYI..

İNEKLER,ATLAR, KOYUNLAR,TAVUKLAR,KÖPEKLER HEPSİ HEPSİ TAMAM... İNEKLERDEN SÜT SAĞIYOR ,BUZAĞIYA ANNESİNDEN SÜT EMZİRİYOR. ... SERASINDA DOMATES YETİŞTİRİYOR,EKİNLERİ BİÇİYOR,İNEKLERE SAMAN YEDİRİYOR,ÇİÇEKLERİ SULUYOR VS. VS.
OYUNA DALIP GİDİYOR,DERKEN VAKİT DE GEÇİP GİDİYOR.....

GELİŞİMİN TEMEL TAŞLARI

2009-10-10T07:24:00.005+02:00

0-72 AY ÇOCUK GELİŞİMİ AŞAMALARI

İnsan gelişimi, çevre ve kalıtım arasındaki sürekli ve karşılıklı etkileşimin ürünüdür. Kalıtımsal özellikler kısaca biyolojik ön yatkınlıklar olarak tanımlanabilir. Buna göre insan gelişimine yön veren iki temel süreç söz konusudur.

1- Genotip
2- Fenotiptir.

Genotip, anne-babadan kalıtım yoluyla gelen tüm özellikler,
Fenotip ise aile, çevre, okul ve toplum gibi farklı sosyal bağlamlarda toplumsal ilişkiler yoluyla edinilen gözlenebilir tüm kişisel özelliklerdir. Bugün kalıtım ve çevrenin birbirinden ayrılmaz bir bütünlük taşıdığı görüşü kabul edilmektedir.

“Çocukluğun ilk 6 yılı” bireyin gelişiminin temel taşlarını oluşturması, temel bilgi ve becerilerin bu erken gelişim yıllarında kazanılması nedeniyle büyük önem taşır. Kişilik oluşumu yönünden de önem taşıyan ilk 72 ayda çocuk, kendisine uyarıcı bir çevre sunan, sevgi gösteren, ve sağlıklı gelişimini sağlayan anne-babaya gereksinim duyar.

Bu erken gelişim yıllarında temeli atılan beden gelişimi, psiko-sosyal gelişim ve kişilik yapısının, ileri yaşlarda yön değiştirmekten çok aynı yönde gelişme şansı daha yüksektir.

Çocuk gelişiminin kendine özgü dinamikleri olduğu, her gelişim evresinin büyük oranda daha önceki evreler tarafından belirlendiği gerçektir. Araştırmalar, çocukluk yıllarında kazanılan davranışların yetişkinlikte, bireyin kişilik yapısını, tavır, alışkanlık, inanç ve değer yargılarını büyük ölçüde biçimlendirdiğini ortaya koymaktadır.

Çoğu kez birbiriyle karıştırılan “Büyüme” (Growth) ile “Gelişme” (Development) sözcükleri, gerçekte birbirinden farklı kavramlardır.

Yapısal artışı dile getiren “Büyüme”, bedende gerçekleşen sayısal değişiklikleri içermektedir (kilo, boy artışı gibi). Çocuk, sadece fiziksel olarak büyümekle kalmaz, aynı zamanda onun beyniyle iç organlarının yapı ve büyüklüğünde de değişmeler olur. Beynin gelişimi sonucu, çocukta giderek artan bir öğrenme, anımsama ve muhakeme yeteneği oluşur. Böylelikle fiziksel büyümeye koşut olarak, çocuk zihinsel olarak da gelişir.

Buna karşılık, “Gelişme”, değişikliklerin niceliği yanında niteliğini de içermektedir. Gelişme kavramı, düzenli, uyumlu ve sürekli bir ilerlemeyi dile getirmektedir. Gelişim, ileriye dönük olup, değişiklikler arasında belirgin bir ilişkiyi de kapsar. Kısaca gelişim, sadece sayısal ölçümlerle açıklanamayan, birçok yapı ve işlevi bütünleştiren karmaşık bir olgudur. Bu bütünleşme nedeniyle, gelişimin her evresi kendinden bir sonraki evreyi doğrudan etkiler.

GELİŞİMİN TEMEL İLKELERİ

Gelişim süreci içinde tüm çocuklar aynı gelişim yolunu izlerler. Çocuk koşmadan önce yürür, yürümeden önce emekler. Ancak çocukların gelişim hızlarıyla bu davranışları başarmak üzere geçirdikleri sürenin bireyden bireye değiştiği görülür. Bazı çocuklar, diğerlerine oranla daha hızlı gelişirler.

Gelişimdeki 6 temel kavram şöyle özetlenebilir:

1. Gelişim, dinamik bir olgudur. Gelişim yaşam boyu sürer. Gelişim belli aşamalara bölünmüş ve her biri, önceki aşamaların birikimlerine dayalı olarak oluşan bir süreç içinde gerçekleşir.

2. Gelişim, genetik ve çevresel değişkenlerin karşılıklı etkileşimlerinin ürünüdür. Örneğin, kalıtsal zeka potansiyelinin uygun eğitim yaşantılarıyla desteklenmemesi halinde, yeterince gelişmediği bilinmektedir.

3. Gelişim, giderek artan bir özelleşme sürecidir. Gelişim genelden özele, bütünden parçaya doğrudur. Örneğin, çocuklar belli bir gelişim aşamasında, sadece ellerini bir bütün olarak kullanırken, ince kasların gelişimi ile parmaklarını kullanmaya başlamaktadır.

4. Gelişimde denge vardır. Gelişim özellikleri ayrılmaz bir bütün oluştururlar. Gelişim alanları karşılıklı olarak birbirlerini etkilemektedir. Örneğin, çocuğun zihinsel gelişimi dil gelişimini hem etkilemekte hem de ondan etkilenmektedir.

5. Gelişim, ard arda görülen, düzenli bir süreçtir. Gelişimin kritik dönemleri vardır.

6. Gelişim bireysel farklılık gösterir.

GELİŞİMİN TEMEL ALANLARI

Çocukların gelişimi değerlendirilirken bireyi oluşturan değişik alanlar olarak ele alnır. Bu temel gelişim alanları şunlardır:
1. Bedensel gelişim,
2. Bilişsel gelişim,
3. Motor gelişim,
4. Dil gelişimi,
5. Duygusal gelişim,
6. Sosyal gelişim.

A. BEDENSEL GELİŞİM

Çocuğun gelişimini bir bütün olarak kavrayabilmek için psikolojik olduğu kadar fizyolojik gelişimi de bilmek gerekir. Çünkü, fiziksel gelişim, çocuğun davranışını hem doğrudan, hem de dolaylı olarak etkiler. Doğrudan etkiler, çünkü bedensel gelişim, çocuğun neler “yapabileceğini” belirler. Örneğin, yaşlarına göre sağlıklı bir gelişme gösteren çocuklar, oyun ve spor faaliyetlerinde akranlarıyla eşit koşullarda yarışırlar. İyi gelişmemiş çocuksa, bu yarışmalarda elverişsiz durumu nedeniyle geri kalır ve gruptan atılır.

Fiziksel gelişme, davranışı dolaylı olarak etkiler, çünkü çocuğun kendine ve diğerlerine karşı tutumu bedensel gelişiminin de etkisi altındadır. Bu tutumlar çocuğun gösterdiği uyumlara yansır. Örneğin, şişman bir çocuk kısa sürede kendisinden ince olanlara ayak uyduramadığını farkeder. Bu da çoğunlukla çocuğun kişisel yetersizlik duygusuna kapılmasına yol açar. Buna ek olarak, eğer akranları kendisiyle yavaş davrandığı için oynamayı istemezler ve de çeşitli adlar takarak alay ederlerse, çocuksa aşağılık duygusu gelişebilir. Bu tür duygular çocuğun kişilik gelişiminde çok önemli rol oynarlar.

Çocuklarda bedensel gelişim, “dönemsel”bir süreçtir. Bunun anlamı, fiziksel gelişimin düzenli bir hızla değil, belli dönemlerde, yüzlerde (fazlarda) ya da farklı hız derecelerine sahip “dalgalar” halinde gerçekleşmesi, yani bazen hızlı, bazen yavaş olmasıdır.

Büyüme konusundaki araştırmalar, çocuklarda iki yavaş, iki hızlı olmak üzere dört belirgin büyüme dönemi olduğunu göstermiştir. Doğum öncesi ve doğum sonrasının ilk 6 ayı büyüme hızı yüksektir.

Yaşamın birinci yılının sonunda büyüme yavaşlar bu bunu ergenliğe ya da cinsel olgunluğa kadar süregelen düzenli, fakat yavaş bir gelişim izler. Bu büyüme evresi 8-12 yaşları arasında görülür. Bu evrede 15-16 yaşlarına kadar olan dönemdeki hızlı gelişim "ergenlik fışkırması” olarak nitelenebilir. Bu dönemi olgunlaşma zirvesine kadar dikleşerek süregelen büyüme evresi izler. Bu dördüncü büyüme evresindeki boy uzunluğunun ileri yaşlarda da aynı kalmasına karşılık ağırlık artabilir.

Büyüme dönemlerini şu ortak faktörler etkiler:

Uyum zorlukları: Hızlı büyüme dönemlerinin sürekli değişkenliğine uyum sağlayabilmek, duygusal yönden rahatsız edicidir. Yavaş büyüme dönemlerindeyse, uyum sağlamak çok daha kolaydır.

Enerji düzeyi: Hızlı büyüme, enerji tüketici olduğundan, bu dönemlerde çocuklar çabuk yorulurlar. Bu da onları huysuz ve tedirgin yapabilir. Yavaş büyüme dönemlerindeyse, çocuğa oyun ve diğer faaliyetler için daha çok enerji kalır ve çocuk daha neşeli, birlikte yaşanması daha kolay bir davranış içine girer.

Beslenme gereksinmeleri: Yaşamın ilk iki ya da üç ayında ve ergenlik döneminde hızlı büyüme nedeniyle beslenme gereksinimleri en üst düzeye ulaşır. Büyüme gereksinimlerine göre yeterli miktarda ve gerekli türde gıdalarla beslenemeyen çocuklar, yorgun ve huysuz olurlar. Oyuna ve okul ödevlerine az ilgi duyan bu çocukların sosyal uyumları da genellikle bozuktur.

Isı dengesinin sürdürülmesi:Yavaş büyüme dönemlerinde beden genellikle ısı dengesini korur. Hızlı büyüme dönemlerindeyse bu denge bozulduğundan, çocuk iştahsızlık, genel olarak bitkinlik, huysuzluk ve anti-sosyal davranış gösterebilir.

Beceriksizlik: Hızlı büyüme dönemlerinde çocuk beceriksizce davranır. Daha önce hareketleri düzgün ve iyi olan çocuk, bu dönemde hantallaşabilir ve sık sık tökezler. Büyüme yavaşladığındaysa, bu beceriksizlik iyi bir motor davranışla yer değiştirir.

B. BİLİŞSEL GELİŞİM

Piaget ve arkadaşları, çocuğun doğumdan ergenliğe kadar olan bilişsel gelişmesini ayırtılı araştırmalarla incelemişler ve bazı kavramlarla algıların doğuştan itibaren kazanılmış olabileceğini belirlemişlerdir. Piaget, bebeklik dönemin çocukların, objelerin devamlı olduklarını, değişmezliklerini bile düşünemezken, zamanla biçim ve büyüklük kavramlarını tanımaya başladıklarını söylemektedir.

Biliş (cognition) sözcüğü, dünyamızı öğrenmeyi ve anlamayı içeren zihinsel faaliyetler anlamına gelir. Biliş sözcüğü, şu süreçleri kapsar.

Algılama: Gerek iç, gerekse dış dünyadan edinilen bilgilerin yorumlanması, organize edilmesi ve yeniden bulunmasıdır.

Bellek: Algılanan bilginin bulunup getirilmesi ve depo edilmesidir.

Yargılama: Bilgiyi belirli bir anlam çıkarma ve sonuca varma amacıyla kullanılabilmesidir.

Düşünme: Bilginin ve çözümlerin nitelikçe değerlendirilmesidir.

Kavrama: Bilginin iki yada daha fazla kısımları arasındaki yeni ilişkileri tanıyabilmedir.

Zihinsel gelişme, uyum ile özümleme arasındaki gerilimin giderilmesini, yeni durumlarda eski tepkilerin kullanılmasından kaynaklanan çatışmayı, yeni problemlere uyabilmek için yeni tepkiler kazanabilmeyi içerir.

C. MOTOR GELİŞİM (Hareketle İlgili Gelişim)

Hareket anlamına gelen motor gelişimde belirgin aşamalar vardır. Örneğin, bebek tek başına oturmadan önce başını kaldırmayı, emeklemeden ve yürümeden önce de oturmayı öğrenir. Bu gelişim biçimi her çocuk için geçerlidir.

Hemen her çocuk normal koşullarda bu gelişim aşamalarından aynı yaşlarda geçer.

Araştırmalar, motor gelişiminin en az üç genel kurala göre gerçekleştiğini ortaya koymuştur:

1. Sephalokaudal gelişim (baştan ayağa doğru gelişim): Bu gelişimin anlamı, motor yeteneğin baştan ayak tırnağına doğru gerçekleşmesidir.

2. Proksimodistal gelişim (Merkezden dışa doğru gelişim): Bu gelişimin anlamı, motor yeteneğin merkezi bir eksenden başlayarak bedenin uç kısımlarına doğru gerçekleşmesidir.

3. Bütünden özel hareket gelişimine geçiş: Motor gelişimde (yürüme, elle tutma gibi) belirgin bir sırasın izlendiği görülür. Başlangıçta bebeğin ilk hareketleri bütünsel ve farklılaşmamıştır. Örneğin, bebek önceleri önünde duran objeyi avucunun tümünü kullanarak yakalamaya çalışır.

Bebeğin özel tepkide bulunabilme yeteneğinin zamanla başladığı görülür. Parmakların, özellikle başparmağın faaliyeti bir yaşından önce görülmez. Burada sinir sisteminin, özellikle beynin gelişip olgunlaşmasının rolü büyüktür.

D. DİL GELİŞİMİ

Dil, insanların birbirlerine bilgi, düşünce ve eğilimlerini aktarabilmelerinin yanı sıra, fikirlerini düzenleyebilmelerine ve duygularını ifade edebilmelerine olanak hazırlar. Herkes doğrudan kendi yaşantısı yoluyla öğrendiğinden çok daha fazlasını dil yoluyla öğrenir. Dil aynı zamanda düşünme, bellek, muhakeme, problem çözme ve planlama gibi bilişsel süreçleri de içermektedir.

Dil, çocuğu egosundan uzaklaştırıp, onun sosyal bir kişi olmasını sağlayan, kendisini kontrol ve takip ettirebilen, düşüncelerini, duygularını ve davranışlarını yavaş yavaş öğretebilen ve kendini güvenli hissetmesine yardım eden bir davranıştır.

Tüm kültürlerdeki çocukların hemen hepsi ilk sözcüklerini olarak 12-18 ay dolaylarında söylerler. Dört yaşına geldiklerinde çoğunluğu iyi düzenlenmiş cümleler kurarlar. Hattı zaman zaman düşüncelerini sürpriz sayılacak kadar karmaşık cümlelerle ifade edebilirler. Bu da 1 yaşından 6 yaşına kadar çocuğun sözcük dağarcığına her gün 5-8 sözcüğün eklenmesi anlamını taşır.

Dil yeteneğinin gelişimi de, diğer gelişim yüzlerinde olduğu gibi, düzenli bir sıra izler. Çocuklar üzerinde yapılan dil gelişimi araştırmaları, konuşmanın ilk öğrenildiği dönemlerde hemen tüm dünya çocuklarının temelde aynı gramer kurallarını kullandıklarını ortaya koymuştur.

E. DUYGUSAL (Emotional) GELİŞİM

“Emotion” (emosyon) sözcüğü, Latincedeki harekete geçirmek anlamına gelen “emover” kökünden gelmektedir. Bebek bazı duygusal davranış biçimleriyle birlikte dünyaya gelmez. Tutumlar ve duygular zamanla oluşur, kazanılır.

Çocukların heyecanları konusunda yapılan çalışmalar, onlardaki duygusal gelişimin hem olgunlaşma, hem de öğrenme sonucu oluştuğunu, bunlardan hiç birinin tek başına etkili olmadığını ortaya koymaktadır.

F.SOSYAL GELİŞİM

İnsan, biyo-kültürel ve sosyal bir varlıktır. Kültürel koşullar içinde sosyal ilişkiler, hem toplumun, hem kültürün hem de bireyin yapısını etkiler. Bireyin tüm yaşamı çevresine uyum sağlama çabası içinde geçer. Bu uyum çabası doğumdan başlayarak bir gelişim göstermektedir.

Toplumsal beklentilere uygunluk gösteren, kazanılmış davranış yeteneği olarak tanımlanabilen sosyal gelişme, geniş anlamda bireyin doğumuyla başlayan bir evreyi, dar anlamda ise günlük davranış gelişimini kapsar.

Daha yaygın bir tanımla, sosyal gelişme (toplumsal gelişim), kişinin sosyal uyarıcıya, özellikle grup yaşamının baskı ve zorunluklarına karşı duyarlık geliştirmesi, grubun ya da kültüründe başkalarıyla geçinebilmesi, onları gibi davranabilmesidir.

KORUYUCU ETMENLER

Çocuk ruh sağlığını koruyucu önlemleri üç aşamada incelemek mümkündür: Birinci derecede koruyucu önlemlerin amacı çocuk ruh sağlığı bozukluklarının görülmesini azaltmaktır. İkinci derecede koruyucu önlemlerin amacı ise çocuklardaki ruhsal bozuklukların tedavisiyle bu sürenin azaltılmasıdır. Üçüncü derecede koruyucu önlemler çocuklardaki ruhsal bozuklukların meydana getirdiği yeti yitimlerinin rehabilitasyon etkinlikleriyle azaltmaktır.

Çocuk ruhsal bozukluklarına neden olan bazı etmenlerin doğum öncesinde tanınması birinci derecede koruyucu önlemler yönünden son derecede önemlidir. Bunun için bazı yöntemler kullanılır. Örneğin, ultrasonografi fetustaki hidrosefali ve mikrosefali gibi beyin patolojilerini; Down sendromu, tuberoskleroz gibi kalıtımsal bozuklukları; beyinin gelişmesindeki ciddi eksiklikleri gösterebilir. Amniyosentez de fetal kromozom kısalığının olup olmadığının, metabolizma hastalıklarının, DNA patolojilerinin saptanması için yapılır. Korionik villus örnekleri, örneğin zeka geriliğinde, fetal karyotipin ve enzim eksikliklerinin saptanması amacıyla uygulanabilir bir yöntemdir. Nadiren fetusun dış yapısını doğrudan gözlenmesi ve bazı dokulardan örnek alınması yöntemi olan fetoskopi de erken tanı yöntemleri arasında sayılabilir.

Çocuk ruh sağlığında risk kavramından da söz etmek gerekir. Risk, bir kişinin bir özel bozukluğa artmış olan eğilimini anlatır. Ancak, bir risk etmeninin belirlenmesi kesin olarak ilgili bozukluğa neden olacağı anlamına gelmeyebilir. Yaşamı etkileyen başka nedenleri de gözden geçirmek gerekir. Örneğin, gebenin ilk üç ayda geçirdiği kızamıkçık infeksiyonu bebeğin büyük oranda mental retardasyonlu olmasında önemli bir etkendir.

Prematüre doğmuş olan bir bebekte de mental retardasyon olması olasılığı vardır. Ancak her prematüre bebek ilk örnek kadar güçlü bir risk etmeni değildir. Yani bazı etmenler bebeklerde ve çocuklarda risk etmeni olmasına rağmen yüksek risk değişkeni olacağı anlamına gelmez. Çocuk ruh sağlığında risk oldukça düşük olduğunda bile bir bozuklukla anlamlı ilişki bulanabilir. Bir risk etmenine sahip olanların bir risk etmenine sahip olmayanlara oranı göreceli risk olarak tanımlanır. Yukarıdaki örneğe göre kızamıkçık infeksiyonunda göreceli risk yüksek, prematüre doğumda düşüktür.

Çocuk ruh sağlığında bazen çok etmenli bozukluklara rastlanır. Böyle durumlarda risk yüklemenin doğru olarak tanımlanması her zaman olası değildir. Fakat bazı gelişimsel bozukluklarda, örneğin, 38 yaşından yukarıda doğum yapan kadınların bebeklerinde Down sendromu riskinin yüksek olduğu tahmini yapılabilir. Buna göre risk yükleme, risk etmeni olan veya olmayan bir bozukluğun insidensi arasındaki farkı ve varsa risk etmeninin tamamen ortadan kaldırıldığı durumlardaki bir bozukluğun görülme olasılığıdır. Koruyucu etmenler, bir bozukluğun görülme sıklığının azaltılmasını amaçlar. Örneğin, fenilketonüride fenilalaninden fakir mamalarla bebeğin beslenmesi zihinsel özürlü olma olasılığını azaltır.

Ruhsal bozuklukların oluş nedenleri arasında iki ana görüş üzerinde durulur: 1- Organik, 2- Psikososyal. Bunlara çocuk ruhsal bozuklukları arasından örnekler vermek gerekirse mental retardasyon çoğunlukla organik etmenlere bağlıdır. Psikososyal etmenlere bağlı bir örnek ise okul korkusu ve ayrılma kaygısı bozukluğudur. Bundan anlatmak istediğimiz mental retardasyonda beyin işlevini bozan çeşitli nedenlerin olduğudur. Ancak, okul korkusu ve ayrılma kaygısında daha çok anne-çocuk-çevre ilişkisine dayalı sorunlara bağlı psikodinamik etkenler rol oynar. Tıp personelinin çocuklarda ortaya çıkan ruhsal bozuklukları değerlendirmelerinde her iki görüşü de göz önünde bulundurmaları gerekir. Buna bütüncül yaklaşım denir.

NORMALLİK-ANORMALLİK

Bozukluk bir anormallik olduğuna göre bununla ne demek istiyoruz?
Bunu normallikten hangi ölçütler ile ayırabiliriz? Bunun için aşağıdaki tanımları gözden geçirmek gerekir.

a- İstatistiksel normlardan sapma: Anormal kelimesinin anlamı normdan ayrılma demektir. Boy, ağırlık ve zeka gibi birçok karakteristik özellikler bir toplumda ölçüldüğünde çeşitli değerler elde edilir. Birçok insan boy uzunluğunu orta değerleri içindeyken birazı normalden fazla uzun veya normalden fazla kısadır. Bu örnek gibi anormalliğin tanımı istatistiksel sıklığa dayanır. Ancak bu tanıma göre, ileri derecede zeki veya ileri derecede mutlu olan bir kişi anormal olarak sınıflandırılacaktır. Bundan dolayı, anormalliği tanımlarken istatistiksel sıklıktan daha ileri düşünmemiz gerekir.

b- Sosyal normlardan sapma: Her toplumun kabul edilebilir davranış için çeşitli standartları veya normları vardır. Bu normlardan belirgin bir şekilde sapma gösteren davranış anormal olarak kabul edilir. Çoğunluk böyle davranış o toplumda istatistiksel olarak da sıktır. Bir toplum tarafından normal kabul edilen bir davranış diğer bir toplum tarafından anormal kabul edilebilir. Ayrıca anormallik kavramı zaman içinde aynı toplum tarafından değişikliğe uğrayarak normal kabul edilebilir.

c- Davranış uyumsuzluğu: Anormal davranışı istatistiksel veya sosyal normlardan sapma olarak tanımlamaktan başka toplumsal alanda çalışan birçok araştırıcı en önemli ölçütün davranışın kişinin veya sosyal grubun sağlığını ve mutluluğunu nasıl etkilediğine bakılması gerektiği düşüncesindedir. Bu ölçüte göre, davranış eğer uyumsuzsa anormaldir. Kalabalıktan korktuğu için otobüse binemeyen bir kişide olduğu gibi bazı davranış sapmaları kişinin sağlığını bu uyumsuz davranış ile etkilendiğini gösterir. Saldırgan bir biçimde patlamaları olan bir ergen örneğinde olduğu gibi bazı davranış uyumsuzlukları da zararlı olabilir. Eğer biz uyumsuzluk ölçütünü kullanırsak bütün bu davranışlar anormal olarak kabul edilebilir.

d- Kişisel sıkıntılar: Anormalliğe açıklayan dördüncü ölçüt kişinin davranışından daha çok kişinin öznel sıkıntı hissetmesi ile ilgilidir. Birçok insan kaygılı, depresif veya ajite olabilir. Uykusuzluktan, iştah azlığından ve ağrılardan yakınabilir. Bazen kişisel sıkıntı hissetme anormal bir durumun tek belirtisi olabilir.

Bu tanımlardan hiçbiri anormalliği tek başına açıklayan doyurucu bir anlatım değildir. Çoğu kez dört ölçüt de anormalliğin tanımlanmasında dikkate alınır.

Normalliğin tanımlanması anormalliğin tanımlanmasından daha güçtür. Birçok araştırıcı aşağıdaki niteliklerin duygusal yönden sağlıklı oluşa işaret ettiğinde birleşir. Bu özellikler ruhsal yönden sağlıklı olmayla hasta olma arasında çarpıcı farklara işaret etmez. Bu özellikler daha çok normal kişinin büyük ölçüde sahip olduğu özelliklerdir.

a- Gerçeğin iyi algılanması: Normal kişiler tepkilerini değerlendirmede ve çevrelerinde olup biteni yorumlamada oldukça gerçekçidirler. Bu kişiler başkalarının söylediklerini veya yaptıklarını yanlış olarak algılamazlar. Normal kişiler yeteneklerinin sınırını bilirler.

b- Kendilik hakkında bilgi sahibi olma: İyi uyumlu insanlar kendi güdülerinin ve duygularının farkındadır. Ancak hiç birimiz duygularını ve davranışlarınızı tam olarak anlayamayız. Normal insanlar ruhsal yönden hasta tanısı alanlardan daha iyi bir şekilde kendilerinin farkındadır.

c- Davranışın istemli kontrol altında bulundurulması yeteneği: Normal kişiler davranışlarını kontrol yeteneği hakkında oldukça güvenlidirler. Nadiren dürtüsel hareket ederler. Normal insanlar da sosyal normlara karşı gelebilir. Fakat bu durum dürtülerin kontrol edilmemesi sonucundan daha çok istemli karar verme ile ilgilidir.

d- Kendilik saygısı ve onay: İyi uyumlu insanlar kendilik değerlerinin farkındadır ve çevre tarafından onaylandığını hisseder. Diğer insanlarla ilişkileri rahattır ve sosyal ortamlarda kendiliğinden etkileşimde bulunurlar. Değersizlik duyguları ve kabullenememe anormal olan kişilerde daha sık görülür.

e- Sevgi dolu ilişkiler kurma yeteneği: Normal kişiler diğer insanlarla yakın ve doyurucu ilişkiler kurarlar. Diğer kişilerin hislerine duyarlıdırlar ve kendi gereksinimleri için diğer kişilerden aşırı isteklerde bulunmazlar. Ruhsal hastalığı olan kişiler ise, sıklıkla kendi güvenliklerini koruma çabasındadır ve ileri derecede ben-merkezci olurlar. Kendi hisleri ve çabaları ile uğraşırlar, sevgi ararlar fakat karşılık veremezler. Bazen yakın olmaktan korkarlar, çünkü geçmişteki ilişkileri yıkıcı niteliktedir.

f- Üretkenlik: İyi uyumlu insanlar yeteneklerini üretken etkinliklere çevirebilir. Yaşam hakkında heveslidirler ve kendilerini günün gereksinimlerini karşılamada baskı altında tutmazlar. Enerjinin süregen biçimde yokluğu veya ileri derecede duyarlı olma, sıklıkla çözülmemiş sorunlar sonucu ortaya çıkan ruhsal yönden iyi olamama belirtileridir.

KAYNAK

ÇOCUK VE SATRANÇ

2009-09-17T09:22:00.002+02:00

J. Piaget'e göre zihin gelişiminin 4 dönemi şunlardır:

1. DUYUSAL DEVİNİM ( Sensory motor)
2. İŞLEM ÖNCESİ DÖNEM
2-7 yaşları kapsar. Bu dönemin en büyük özelliği, çocuğun benmerkezci bir düşünce yapısına sahip olmasıdır. Bu görüş .ocuğun adalet anlayışına yansır. Çocuk koşullara değil sonuca göre karar verir. İşlem öncesi çocuk korunumu kavramakta güçlük çeker. Soyut kavramları da anlayamaz. Hayal dünyaları geniştir.
3. SOMUT İŞLEM DÖNEMİ
7-12 yaş arası dönemi kapsar. Bu dönemde sıralama, sınıflandırma, karşılaştırma işlemleri için şemalar geliştirirler. Bu dönemdeki çocuklar " adalet" ve "özgürlük" gibi kavramları konuşmaları sırasında kullanabilmelerine karşın, içerikleri kavrama da sorunları vardır. Geleceğe yönelik hipotezler kuramazlar. Satranç ile tanışma yaşı kabul edilebilir.
4. SOYUT İŞLEM DÖNEMİ

Bu bilgiler ışığında çocukların satranca öğrenme çağı ile 6-7 yaşlarında başlaması ancak yarışmalara ise soyut işlem dönemine yaklaştığı 9-10 yaşlarında katılması tavsiye edilmelidir.

kaynak

Başarı hemen herkesin ulaşmak istediği bir hedeftir. Çocuklar da başarıya hemen ve kolay yoldan ulaşmak isterler. Oysa başarı, insanlara sunulan bir lütuf değildir. Ardında azim, fedâkârlık, sabır, planlı çalışma ve tüm bunların yapıldığı bir süreç, kısacası bir bedel vardır. Yani bir bedel karşılığında alınmıştır. Başarının bedeli önceden ödenmiştir. Başarısızlığın bedeli ise sonradan ödenir. Başarısızlığı bazıları için cazip kılan da budur. Yaşamın cilvelerinden diye tanımlanabilen şansın ve rastlantıların önemli etkilerine rağmen, bedel ile başarı arasında doğru orantı olduğunu söylemek mümkündür. Bu satrançta da böyledir. Hiçbir oyun, satrançta olduğu gibi, başarıyı dünya ölçeğinde kıyaslamalı olarak rakamlarla ifade edemez. Çocuk çalışıp oyunculuğunu ilerlettikçe, gerek ulusal (UKD) gerek uluslararası (ELO) kuvvet dereceleri artar. Çocuk, bedelini ödediği sürece başarı merdivenlerine tırmandığını görecek ve tüm başarı öykülerinin ardında bir bedel olduğu gerçeğini öğrenecektir.
Olgun Kulaç

kaynak

SATRANCIN

Sistematik olarak çalışılması çocukların eğitim başarılarını artırmaktadır.

Satranç aynı zamanda şunların gelişimine de yardım eder:

1. Konsantrasyon

2. Disiplin

3. Mantıksal Düşünce

4. Planlanma

5. Hesaplama

6. Göz - beyin koordinasyonu

7. Okuma yetenekleri

8. Farkındalık

9. Kişinin davranışlarının sorumluluğunu alması

10. Sportmenlik

11. Görgü

12. Takım ruhu

13. Özgüven

14. Motivasyon

15. Araştırma yetenekleri

16. Estetik yargı

17. Başarının ve başarısızlığın kabulü

kaynak

PİYANO EĞİTİMİNE NE ZAMAN BAŞLAMALI?

2009-07-20T13:20:00.003+02:00

Doğadaki tüm güzelliklerin davetine açık olan çocukların, kişiliklerinin şekillenmeye başladığı yıllarda tanışacakları farklı sanat etkinliklerinden olumlu olarak etkilendikleri açıktır. Tüm bu sanat dalları arasında hiç kuşkusuz, müziğin ayrıcalıklı bir yeri vadır. Çocukların fiziksel, bilişsel ve sosyal gelişimleri için eğitimciler, erken yaşta edinilen olumlu müzikal deneyimlerin önemini vurgulamaktadırlar.

Her birey, her yaşta piyano dersi alabilir. Ancak, dört yaşında, doğru eğitimle bu işe başlayan ve yıllarca düzenli çalışabilecek olan bir çocukla, kırk dört yaşında bu işe başlayan bir kimseden beklentiler farklı olacaktır. Ancak, müziği ve piyanoyu hayata bir artı olarak almak, ortak noktalarıdır ve herşeyin çok maddesel ve acımasız olduğu dünyamızda, bu da az bir kazanç değildir.

Piyanoya başlamak için ideal yaş, 4-6 olarak kabul edilmektedir ancak bu küçük yaş, özel pedagojik yöntemler ve anlayışlar gerektirmektedir. Bu yaş çocuğu, pek çok avantaja sahip olmakla beraber, kendi farklı dünyasında yaşamakta ve öğretmenin, kullandığı yöntemlerle “o dünyaya girmesine” gereksinim duymaktadır. Onu oradan alıp, daha sonra, okul çağında karşılaşacağı ve biz yetişkinlerin çok sevdiği “sorumluluklar” dünyasına çıkarttığınızda, sonuç başarısızlık ve hatta “soğuma” olabilir ki bu da istenmeyen bir şeydir. Klasik piyano eğitim yöntemleri, bu yaş grubunda çocuğa soğuk, itici ve sıkıcı gelebilir. Öncelikli amaç müziği sevdirmek olduğu için, bu dönemde ona, yaşına uygun pedagojik yöntemle yaklaşabilecek eğitimcilere ulaşılamıyorsa (ki ülkemizde sayıları azdır), zorlayıcı bir çalgı eğitimi yerine, diğer çocuklarla birlikte alabileceği temel müzik eğitimi aktivitelerine katılması daha doğru olacaktır. Bu şekilde müzikle tanışan ve temel yetileri kazanan çocuklar içinden, öğretmeninin gözetiminde piyanoya uygun olduğu düşünülenler, çalgıya herhangi bir travma yaşamadan geçirilebilirler. Hepimizin çevresinde, piyanoya küçük yaşta başlamış ve bundan nefret ederek bırakmış kimseler vardır ki bu, olabilecek en kötü sonuçtur. Bu eğitimin her aşaması, bu sonuçtan uzak durmaya yönelik olmalıdır. Unutmayalım, çocuk, müzik aktivitesine açıktır; onu bundan nefret ettiren etmenler, genelde, ondan değil, onun çevresinde şekillenen başarısız müzik eğitimi ortamından kaynaklanmaktadır.

Ülkemizde daima ihmal edilen sistemli ve kapsamlı müzik eğitimi, doğru şekillerde çocuklarımıza sunulamadığı için, fiziksel ve ruhsal gelişimlerinde önemli bir destekten yoksun kalınmaktadır. Burada, fen bilimleri ve yabancı dil gibi derslerin çok önemli olduğunu bilen ve sanat aktivitelerinin çocuğu “derslerinden alıkoyacağını” düşünen anne-babaların da, bilgi eksikliğinden kaynaklanan hataları vardır.

Tüm sanatsal aktivitelerin çocuklar üzerindeki olumlu etkilerini kabul etmekle birlikte, piyanonun sahip olduğu özel yeri vurgulamakta yarar vardır. Bazı araştırmalarda, piyano klavyesinin yapısının, insan bilincinin işleyiş tarzına uygun olduğu ve tüm diğer müzik aktivitelerinin getireceği fiziksel – duygusal yararları sağladığı gibi, beynin mantıksal işleyiş kapasitesini de arttırdığı iddia edilmektedir. Piyano öğrenen çocuk, gözleriyle, iki farklı sıralanışta yazılmış (genellikle bu böyledir – iki farklı dizek üstüne yazılan ve farklı referanslara göre (sol ve fa anahtarları) sıralanan) notaları okur. İlerlemiş bir öğrenci, bu iki sıranın dışında, araya yazılan nota partilerini de görüp çalmak zorundadır. Bazen, iki elin sınırları zorlanarak, dört hatta beş ayrı ezgi partisini, sadece iki elle çalmak zorunda kalabilir. Tüm bedenini, ama özellikle omuzdan itibaren üst kolunu, ön kolunu, bileklerini ve parmaklarını koordine eder, ayrıca iki ayağıyla da pedalları kullanır. Bu, beynin koordine ettiği oldukça karmaşık bir aktivitedir ki piyanonun getirdiği tüm duygusal ve estetik kazanımlar bir yana, başlı başına çok önemli bir noktadır ve hiç de kolay değildir; yıllar süren ve adım adım ilerlenen bir süreç gerektirir.

KAYNAK

Zoltan Kodally "Çocuğun eğitimi annesinin doğumundan dokuz ay önce başlar "der. Birey yedi yaşına geldiğinde eğitiminin ve dolayısı ile kişiliğinin % 60-70'ini tamamlamıştır. Bu yaşta bir de okulla tanışır ve 24 saatlik programı içinde öncelikleri oluşur. Bu önceliklerinin arasında çalgı eğitimine yer açıp onu araya sıkıştırmak her çocukta kolay olamaz. Mümkün olduğunca örneğin 3-4 yaş gibi, beğeni ve istekleri tam şeklini almadan, bu önceliklerinin arasına çalgı eğitimini yerleştirmek daha sonraki yıllara oranla kolay olacaktır.Burada dikkat edilmesi gereken en önemli nokta mümkün olduğunca okul ve çalgı eğitimini aynı yıl başlatmamaktır.Yaş küçüldükçe, ders süreleri kısa tutulmalı ve oyun görünümlü çalışmalar artırılmalıdır. Doğru öğretmen seçimi çocuğun derse olan ilgi ve sevgisini doğrudan etkileyeceği için önceleri hevesle iyi gittiği halde sonradan derse karşı yaşanacak ilgisizlik ve başarısızlık irdelenmeli, öğrenci hemen yeteneksizlik duygusuna terk edilerek dersler bırakılmamalıdır. Böyle erken bir karar, bireyin yaşamında sıkıntı duyulan konuları araştırıp problemi çözmek yerine, ilk problemde programı terk etme gibi kolaycı ve sonuca ulaşmayı engelleyen bir alışkanlık doğurur. Çok önemli bir engel olmadığı sürece gelişigüzel ders iptalleri yaşanmamalı. Bu, öğrencide, daha cazip seçenekler karşısında devam gerektiren işleri hemen iptal edebileceği duygusunu ve alışkanlığını yaratır.

KAYNAK

OKULDA İLK GÜN(3 YAŞ 8 AYLIK)

2009-07-07T12:30:00.003+02:00

MİNİK TOSBAA'M ANAOKULUNDA İLK GÜN SENDROMU YAŞAMADI...
okula bıraktıktan sonra 20-30 dakika arası bekliyorum ama maşallah ne arayan var ne soran :))
Tabi bundan rahatsız olduğum söylenemez...

3-5 YAŞ ARASINDA İNATÇILIK

2009-05-14T12:41:00.006+02:00

Bu günlerde(3,5 yaş) bir inatçılık başladı minik tosbaa'mda. Bir başına buyrukluk, bir hayır istemiyorumculuk , bir sen benim sözümü dinlemedincilik ki hiç sormayın. Henüz kıyafet seçimine yansımadı ama yemek konusunda ısrara hiç gelemiyor tosbaa.

Bu dönemi yaşayan ya da yaşayacak annelerin varlığı içime biraz su serpti. Daha sakin ve huzurlu bir döneme geçeceğimiz o anı merakla ve sükunetle bekliyorum.

KAYNAK

Çocuklarda 3-5 yaşları arasında inatçılık dönemi başlar.

O yaşa kadar yönlendirilebilen çocuk, başkaldıran,ters,huysuz,dayanılmaz biri olur.

Herşeyi reddeder, kendi bildiğini yapmak ister,ebeveynlerin isteklerine öfke ile karşı koyar.

Kızlarda biraz daha erken olmak üzere 3-4 yaşlarında ortaya çıkan inatçı davranışlar,aslında normal bir gelişim olarak kabul edilir.

Bu yaşta çocuk ilk defa kendini yetişkinlerden, özellikle annesinden ayrı bir varlık olarak görmeye başlar.

Çocuğun gelişiminde yeni bir devre başladığı için aslında tabii ve sevinilecek bir durumdur.

Bu süre içinde çocuk her şeyi kendi yapmak ister.

İstediği gibi davranmasına engel olunmamasını ister.

Bunun sağlanmaması halinde inatçı olur.

İnatçı çocuklara nasıl davranmalı?

İnatçılığa karşı alınacak en uygun tedbir çocuğu kendi haline bırakmaktır.

Fakat bu kendi halinebırakma anlayışı,çocuğun her istediğini yapmasına göz yummak,yani onun yetişkinlere ve otoriteye karşıçıkmasına müsamaha göstermek anlamına gelmemelidir.

İnatçı bir çocuğa inatçı bir yaklaşım göstermenindoğru sonuçlar doğurmayacağını bilmek gerekir.

İnatçı çocuğu,arkadaşlarıyla oyun oynamaya yöneltmekve oyun alanını genişleterek ilgisini değişik şeyler üzerine yöneltmek de faydalıdır.

Derleyen Ümmühan KUMKALE

Sosyal Çalışmacı

PİYANO EĞİTİMİNE KAÇ YAŞINDA BAŞLANMALI?

2009-05-05T13:58:00.002+02:00

Klasik piyano eğitimi için en küçük başlama yaşı 8 dir. Öğrencinin okula başlamış, okuma yazmayı sökmüş, öğretmen, öğrenci ilişkisini, ders ve ödev sorumluluğunu kavramış olması gerekir.

Genellikle anneler, babalar çocukları 5-6 yaşlarındayken acaba çocuğumuzun müzik kabiliyeti var mıdır, eğer ders aldırmaz isek çocuğumuzun geleceği ile oynamış olur muyuz gibi endişelere kapılmakta olup bu konuda bir çok başvurular almaktayız. Daha önceki deneyim ve tecrübelerimizden de edindiğimiz sonuçlara göre hiç endişe etmeye gerek yok. Çünkü küçük yaşlarda aldıracağınız eğitim pek bir yarar sağlamayacağı gibi çocuğunuzun da müzikten soğumasına neden olabilecektir.

kaynak

ÇOCUĞUMUN ÖZGÜVEN VE KİŞİLİĞİNİ NASIL GELİŞTİREBİLİRİM?

2009-03-26T12:48:00.008+01:00

KAYNAK

Mine AKVERDİ / Akşam PAZAR EKİ

Dünyaca ünlü Montessori eğitim yöntemi, özel oyunlar, fikirler ve etkinliklerle çocukların özgüvenini, kişiliğini ve becerilerini geliştiriyor. Montessori Vakfı Başkanı Tim Seldin’in Kaknüs Yayınları’nca Türkçe’de yayınlanan ‘Harika Çocuk Nasıl Yetiştirilir?’ adlı kitabı yöntemi detaylarıyla anlatıyor.

Çocuklar dünyaya bomboş, tertemiz bir kağıt gibi geliyor. Zaman içinde o kağıda yazılanlar da onların karakterlerini, alışkanlıklarını, yapılarını ve becerilerini şekillendiriyor.

Haliyle onları mutlu ve duyarlı bireyler olarak yetiştirmek çok çetin bir görev. “Her öğretmen anne veya baba olmayabilir ama her anne baba mutlaka bir öğretmendir” diyor eğitimci Tim Seldin. Türkiye’de yeni yayınlanan ‘Harika Çocuk Nasıl Yetiştirilir’ kitabının yazarı olan Seldin, sözlerine şunu da ekliyor: “Anne-baba olarak görevimiz sadece çocukları beslemek, kucaklamak ve korumak değil. Aynı zamanda onlara bağımsız hareket edebilmeyi; kendilerine güvenen, doyuma ulaşmış, başarılı ve mutlu birer yetişkin olmayı öğretmeliyiz.” Peki, bunu nasıl yapacaksınız? Cevap Seldin’in kitabında! ‘Harika Çocuk Nasıl Yetiştirilir?’de sunulan bütün o renkli, eğlenceli, öğretici, ilginç, yaratıcı ve faydalı bilgilerin temelini ise 100 yıllık, dünyaca ünlü bir çocuk eğitim yöntemi oluşturuyor: Montessori Metodu.

AMAÇ ÖĞRENME İSTEĞİNİ ARTIRMAK

1900’lü yılların başında çocuk eğitimine yepyeni bir anlayış getirerek dünyada devrim yaratan eğitimci ve bilim kadını Maria Montessori’nin geliştirdiği bu eğitim metodunun temel felsefesi şu: “Eğitimin amacı sadece çocuğa bilgi aktarmak değil, her çocuğun tabiatında zaten var olan keşfetme ve öğrenme isteğini uyandırmaktır!” Metot, çocuğun okula ve öğrenmeye karşı pozitif tutum edinmesini hedefliyor. Bunun yanında her çocuğun kendine güvenini geliştirmesini, konsantrasyonunu artırmasını, doğru ve olumlu alışkanlıklar geliştirmesini ve en önemlisi çocukta kalıcı merakın beslenmesini amaçlıyor. Kendisi de bu metotla büyümüş olan ve şimdi de Montessori Vakfı Başkanlığı’nı yürüten Seldin, yeni kitabı aracılığıyla başarısı kanıtlanmış bu eğitim metodunun tüm püf noktalarını dünyayla paylaşıyor. Kitapta günlük hayatta rahatça uygulanabilecek sayısız yöntem, egzersiz, eğitici ve yaratıcı oyunlar, eğitimde kullanabileceğiniz renkli aksesuarlar tüm detaylarıyla önünüze seriliyor. Çocuk için güvenli ve özgürleştirici ev dekorasyonu, duyuları geliştirecek faaliyetler, ev işlerini, nezaket kurallarını ve öz bakımı öğretecek yöntemler de cabası… Kısacası, Montessori Metodu’nun sunduğu basit ve eğlenceli tavsiyelerle kendi çocuğunuzu bir harika çocuğa dönüştürmeniz hiç zor değil!

Montessori Metodu’nun temeli

Zeka dahilere mahsus değildir. Her çocuk doğuştan zekidir. Küçük yaşta, doğru uyaranlarla, mantık yürütme ve problem çözme yetenekleri geliştirilebilir.

Eğitimde en önemli dönem hayatın ilk 6 yılıdır.

Çocukların ihtiyacı olan şey, kendi kendilerine yetebilme ve bağımsız hareket edebilme becerilerini geliştirebilmektir.

Sınavlar ve yarışlar çocukları iyi eğitmek için etkili yöntemler değildir. Bir çocuk, okulunu güvenli, heyecan verici ve eğlenceli olarak gördüğü zaman çok daha iyi öğrenebilir.

Özsaygı, özgüven ve yetkinlik hissi ile yeni bilgiler öğrenip kendini geliştirme arasında doğrudan bağlantı vardır.

En iyi öğrenme metodu, öğrenilen şeyi tecrübe ederek, günlük yaşamda uygulayarak ve problem çözme becerisi olarak kullanarak öğrenmektir.

Çocuğun öğrenmesinde en kritik dönemler

Montessori’ye göre çoğun öğrenmesinde en kritik dönem 0-6 yaş aralığı. Bu süre zarfında da her konu için farklı bir ideal öğrenme dönemi var. Eğer çocuğunuzun hangi dönemde hangi konulara ilgi duyduğunu ve onu bu alanlarda nasıl eğiteceğinizi bilirseniz zihinsel kapasitesini ve becerilerini artırabilirsiniz. İşte kitaptan birkaç ipucu…

HAREKET DÖNEMİ (0-1 yaş): Bebek nesneleri tutmayı, dönmeyi, emeklemeyi ve yürümeyi bu dönemde öğrenir. Ona mümkün olduğunca fazla hareket özgürlüğü vermek önemlidir. Evinizi ya da çocuk odasını çocuk dostu ve güvenli bir şekilde dekore etmek hem hareket kabiliyetini artıracak hem de özgürce gezip eşyaları inceleyerek keşfetmesini sağlayacaktır.

DİL GELİŞİMİ DÖNEMİ (0-6 yaş): Ona resimli kitaplar okumak, evdeki eşyaların isimlerini öğretmek önemlidir. ‘Şimdi seni kucağıma alıyorum’ gibi yaptıklarınızı açıklayıcı şekilde onunla sürekli konuşarak dil ile davranışlar arasındaki bağlantıyı kurmasını da sağlarsınız.

DUYULAR (2-6 yaş): Duyuların öğrenimi, doğumdan itibaren başlar fakat 2 yaşından itibaren tat alma, duyma, dokunma ve koklama çocuğun daha fazla ilgisini çeker. Bu dönemde çocukların duyularının farkına varmalarını sağlayacak egzersizler yaptırmak önemlidir. Bunun için doğadan faydalanabilirsiniz.

DÜZENLİLİK (2-4 yaş): Bu dönemde çocuklar günlük rutin işleri çok severler. İstikrardan ve tekrarlardan hoşlanırlar. Ona su doldurmak, masa kurmak, düğme iliklemek gibi basit işler vererek hem kendi öz bakımını hem de ev işlerini öğretebilirsiniz. Kendi işini görebilme becerisini kazandırmak, ona özgüven ve bağımsızlık aşılar.

MÜZİK (2-6 yaş): Müzik, çocuğun günlük hayatının bir parçası olduğunda, çocuğunuzun ritim ve melodi gelişimine bu dönemde kendiliğinden ilgi gösterdiğini fark edersiniz. Müzik eşliğinde şarkı söylemek, dans etmek, el çırpmak gibi oyunlar oynayabilir, davul, gitar, zil gibi müzik aletleri kullanmaya teşvik edebilirsiniz.

UZAMSAL İLİŞKİLER (4-6 yaş): Bu dönemde çocuğunuz boyut ve mekan ilişkilerini daha iyi anlayacaktır. Karmaşık yapbozlar üzerinde uğraşmak zihinsel gelişimine önemli katkılar sağlayacaktır.

MATEMATİK (4-6 yaş): Rakam ve nicelikle ilgili bu kritik evrede çocuğa somut matematik egzersizleri yaptırmanın birçok yolu var. En basiti ise sayı saymayı öğretmek. Mutfakta yemek yaparken malzemeleri birlikte saymak, oyuncakları saymak gibi günlük hayatta birçok fırsatı değerlendirebilirsiniz.

İLGİLİ DİĞER LİNKLER

PRATİK ANNE

O DAHA 3 YAŞ 3 AYLIK ama neler yapıyor...

2009-03-14T07:56:00.020+01:00

KENDİ KÜÇÜK AMA YAPTIĞI İŞLER BÜYÜK...

@Şimşek mcqueen,ayakkabı tamircisi ve cinler,3 küçük domuzcuk,kırmızı başlıklı kız...Bir yaşın üzerinde çocuğu olan herkese çok aşina gelecektir bu isimler...Çünkü bizim minik tosbaa yatarken bu hikaye ve masalların okunmasını talep ediyor.Önce ben anlatıyorum sonra "bi daa" diyerek kendi başlıyor anlatmaya. Dinlemek de çok keyifli.

@Herşey değişiyor hem de çok çabuk,becerileri de çok hızlı gelişiyor. Bazen şaşırıyorum bu küçük adam nasıl yapabiliyor diye ama gelişiminin bir parçası tabi ki bunlar.

@Artık kendi çatal,bıçak ,kaşığı olmadan yemek yemiyor(renkli plastikten). Onları dolaptan alıp tabağının yanına yerleştiriyor.Çatal sola, kaşık ve bıçak sağa... "yemekteyiz" programına inat doğru yerleştiriyor bizim tosbaa :))( bunu öğrenebilmesi için her seferinde ısrarla aynı şekilde masa hazırlamalısınız. ne görürse onu öğreniyor) Çatal ve kaşığı kullanmaya başlayalı çok oldu ama bıçak daha yeni. Meyve yerken (elma ,muz),tostunu yerken,ekmeğine reçel sürerken bıçağını kullanması çok hoşuma gidiyor.

@Tamir aletlerine olan ilgisi ise nerdeyse bebekliğinden beri var. Babasıyla tamir yapmaktan çok hoşlanıyor.Kendi oyuncak aletleri de var ama o illaki orjinalleriyle iş yapacak.
@Kelime dağarcığı artık daha hızlı gelişiyor. Hafızasına aldığı ve telaffuz ettiği kelimeler artıyor. Bunu geliştirmek için de hep kitaplar okuyorum,olayları ona anlattırıyorum.

@"Tamirci bob'un kelimeler dünyası" minik tosbaa'mı konuşturmak için yapılmış bir kitap sanki... 400'den fazla kelime var içinde. Burada önemli olan onun ilgisini çeken bir konu olması. Tamirci bob cd lerini daha 2 yaşındayken çok keyifle izlerdi,traktör, iş makineleri,inşaat malzemeleri en sevdiği oyuncaklarıydı. Hatta oğlumun ilk söylediği kelime de "traktör" olmuştu...
Bu sebeple bu kitap üzerinde konuşmak, gördüklerini anlatmak ona çok keyif veriyor. Bu sayede de bir çok kelimeyi de severek öğreniyor.

""""""""""""""""""""""""""""""""(detaylar için resmin üzerine tıklayın.)"""""""

@Dinozor Barney ve tren Thomas ise severek izlediği cd.ler.

@Bu aralar "Transformers "daki robotlar çok önemli bir yer tutuyor onun hayatında. Şekil değiştirmesi çok ilgisini çekti. Hatta robotlar ona güçlü olmayı çağrıştırıyor. "Ben abiyim ve robot gibi güçlüyüm" cümlesini de sık sık işitiyoruz ondan.. Dövüşen robotlara ilgisi bu aralar yoğun. İçerik ve konu olarak tam takip etmiyor olsa da görsel olarak çok sevdiği robot çizgi filmleri şunlar: Megas xlr ve Ben10
""" """

@Arabalarını evdeki halının üzerindeki çizgilerde sürmeye başladı. Üzerinde yollar,evler,ağaçlar ,parkyerleri ve fabrikalar çizilmiş bir halı görünce de hemen aldım minik tosbaama... Arabaları ile oynayacağı zaman hemen halısını seriyor.

@Ayrıca yukarıdaki gibi bir organizer kutu ise oyun hamurları için ideal.Hamur ile en çok robot ve araba yapıyor. Oyun hamuru ve kutusu diğer tüm oyuncakları gibi istediği an ulaşabileceği noktalarda.Hangisini isterse onunla oynuyor. Oyun bitince hepsini toplayıp yerine kaldırıyor bizim tosbaa...

@Kıyafetlerini onun erişebileceği mesafelerdeki dolaplara taşıdım.Dışardan gelince montunu çıkarıp yerine asabilir,kilot ve atletlerini alıp giyebilir,ayakkabılarını ayakkabı dolabından alabilir, bir basamağa çıkarak dişlerini fırçalayabilir,ellerini ve yüzünü yıkayabilir ...
Tüm bunları kolaylıkla yapması için gerekli ortamı hazırlamak lazım ki çocuk da istekle yapabilsin ve YAPMA VE BAŞARMA duygusunu hep yaşasın.

harika çocuk nasıl yetiştirilir
montesorri

Çocukların evde ve okulda edineceği iyi alışkanlıklar neler?

2009-03-06T14:52:00.008+01:00

Günümüzde manevi değerler gitgide daha fazla kıymetini yitiriyor. Yardımseverlik, başkalarını önemsemek, nezaket veya sorumluluk ifadeleri anlamsız kelimeler haline geldi. Peki bu durumda çocuklarımıza 'teşekkür ederim', 'birşey değil' demeyi ya da yalan söylememeyi nasıl öğreteceğiz? Kesin olan, doğru ve yanlışın ne olduğunu bilmeyen çocukların ileride zorluk çekecekleri.

KAYNAK

Okul öncesi çağı iyi değerlendirilirse iyi alışkanlıklar edinmenin en elverişli çağıdır.

Bu çağda çocuklar yetişkinlerin davranışlarını aynen kopya etmeye çalışırlar. Eğer okulda bulunuyorsa öğretmenin hareketleri onun için önemli bir değer ifade etmektedir.

Gerek sözlü ve gerekse hareketlerle gösterilen nezaket kuralları çocuk için iyi örnek olacaklardır.

"Ağaç, yaş iken eğilir" sözü hatırlanmalıdır.

Bu yaş çocuklarının iyi alışkanlıklar kazanmasında en önemli faktör zaman faktörüdür.

Çocuğun tüm davranışları zamanlı, planlı, programlı, sürekli ve kalıcı alışkanlıklar olmalıdır.
Çocuğun gözünü açtığı ilk mekân aile ocağı olduğuna göre, iyi ve temel alışkanlıkları bu ocakta alması gerekir.

O halde evde ne gibi alışkanlıklar edinmesi gerektiğini belirtmeye çalışalım:

*Çocuk zamanında yatmalı ve zamanında kalkmalıdır.

*Üç yaşındaki bir çocuk gece saat 7'den sabah saat yediye kadar 12 saat; gündüz 2-2,5 saat uyumalıdır.

Diğer temel alışkanlıkların başlıcalarını da şöyle sıralamak mümkündür.

*Nezaket kuralları,

*büyüklerini ve küçüklerini selamlama alışkanlığı,

*sevgi, saygı ve güven ilişkilerinin geliştirilmesi;

*çalışma ve iş başarma alışkanlığının kazandırılması;

*yalnız aile bireylerine karşı değil çevresindeki büyük ve küçük insanlara karşı da nezaket kurallarına uyması alışkanlığının kazandırılması;

*kendi kendine giyinip soyunması alışkanlıklarının kazandırılması;

*temizlik, tertip ve düzen alışkanlıkları:

*giysilerini temiz tutma,

*el yüz yıkama,

*dişlerini fırçalama,

*tuvalet alışkanlığı ve taharetlenme,

*eşya ve oyuncaklarını temiz ve tertipli bulundurma.

*Tüm bu etkinliklerin zamanlı, planlı, programlı, sistemli ve sürekli olması alışkanlıkları kazandırılmalıdır.

Okulda edinilecek ve devam ettirilecek alışkanlıklar:

*öğretmen ve arkadaşlarını selamlamak;

*başlık, palto ve manto gibi giysilerini yerine asmak,

*konuşma kurallarına uymak,

*eşya ve oyuncaklarını başkasına zarar vermiyecek şekilde kullanmak;

*oyun kurallarına uymak,

*arkadaşlarına yardımcı olmak;

*kendi kendine yemek yeme;

*çatal, kaşık bıçak kullanma,

*yemekten sonra, el yıkamak, sabun kullanmak, havlu kullanmak, muslukları açık bırakmamak;

*yemekten sonra uyumak,

*sınıfın temizlik, tertip ve düzenine katkıda bulunmak...

Okulun bu planlı ve sistemli alışkanlık kazandırma çalışmaları ailelere de yansıtılmalıdır. Aile ile okul birbirini tamamlayan ortak bir strateji uygulamalıdır. Daha çok okul ailelere bilimsel rehberlikte bulunmalıdır. Çünkü her aile aynı ölçüde bu işlere yatkın değildir.

kaynak

ÇOCUKLARA KEMAN EĞİTİMİ KAÇ YAŞINDA VERİLMEYE BAŞLANMALI

2009-03-05T14:09:00.005+01:00

SUNA KAN kimdir

<< Keman ve piyano erken yaşlarda başlanması gereken birer enstrüman. Kişinin icra edeceği sanat dalı başlama yaşında etkin. Mesela bir çocuk 5 yaşında kontrbasa başlayamaz veya operaya erken başlayamaz. 5–6 yaş keman için uygundur. 10–11 yaş başlamak için biraz geç ama yeteneği varsa yine de olabilir. Çalışkanlık ve yetenek birbirini tamamlar. Çevresel etki kulağın algılama özelliğini destekler. Yeteneği ortaya çıkartan ısrarlı çalışmadır. Bana yetenek mi çalışmak mı derseniz. Çalışmak derim. Çoğu müzisyenin kulağı ritim ve nota algılama anlamında iyidir. Mesela benim öyledir, İdilin öyledir, Gürel Aykal’ın olağanüstü bir kulağı vardır. Ben çocukken piyanoda bir notaya basıldığında bizim evde piyano yoktu ama ne olduğunu bilmeden sesimle taklit ederdim. Duyulan sesi notayla ifade edebilme becerisidir bu. Örneğin dışarıda bir klaksiyon çalsa içinde birbirine karışmış çok sayıda nota olmasına karşın esas notasını duyarım. Bir müzik dinlerken onu nota görür gibi dinliyorum. Kulağın bu durumda olması bir kolaylık sağlıyor. Kulakta bu hassasiyet olmasa bile küçük yaşlardan başlayacak bir ses terbiyesi ile kulak bu hassasiyete ulaşabilir. Küçük yaşlarda çevresel etkilerle maruz kaldığınız seslerin etkisi kulağınızın müzikal yeteneği anlamında çok önemli.

Ben 5 yaşındayken babamla Ankara Ulusta enstrüman satan bir mağazaya gittik. Küçük dörtte bir keman aldık. Oyuncak gibi gözükse de el yapımı ve oldukça iyi bir kemandı. Hala bende duruyor.
Biz küçük bir evde oturuyorduk Ankara’da. Ben çalışırken gözüm dışarıda olurdu. Arkadaşlarım ip atlıyor, top oynuyor falan ama babam başımda tabi. İlk başlarda yarım saat sonra bir saat ve sonra her gün düzenli çalışırdım. Babam beni yüreklendirmek için zavallı çocukları sokaktan toplar onlara şeker, çikolata gibi şeyler verir ve beni dinlemelerini isterdi. Çünkü onlarda oynamak istiyordu benim cayır cayır kemanımı dinleyeceklerine oynamak daha cazipti. Bu nedenle babam onlara çikolata ve şeker verirdi. Babam küçücük iskemleleri dizer radyoda bir yer arar gibi yapardı ve sonra anons ederdi. Sayın dinleyiciler şimdi büyük kemancı Suna Kanı dinleyeceksiniz diye. Ben iki üç dakika bir şeyler çalardım ve babam çocuklara beni alkışlatırdı. Çocukluğumdan bunlar hatıramda yer eden anılardır. Bir çocuk için 5–6 yaşlarda çalışmak zor birşey. Disiplini o yaşlarda çocuğa aşılamak zor. Bu ancak sevdirmekle olur.>>

KAYNAK: Devlet Sanatçımız Suna Kan ile müzik zekası üzerine konuştuk

60-72 Aylık(5-6YAŞ) Çocukların Gelişim Özellikleri

2009-02-25T13:56:00.003+01:00

A : Psikomotor Gelişim

1. Denge tahtasında ileriye-geriye doğru yürür.
2. Başlama ve durma komutlarına uyarak tempolu yürür.
3. Kendi başına ip atlar.
4. Kendi bedeni etrafında döner.
5. Ayak değiştirerek merdiven iner ve çıkar.
6. Atma ve tutma davranışlarını gerektiren etkinliklere katılır.
7. Yardımla sekerek yürür.
8. Ritmik hareketleri yapar.
9. Topu yakalayabilmek için ellerinden çok kollarını kullanır.
10. Orta boy topu yerde birden fazla sıçratır.
11. Parmak ucunda koşar.
12. Topukları üzerinde koşar.
13. Yaklaşık 30 cm. yükseklikten atlar.
14. Ritmik olarak seker.
15. Tek ayak üzerinde 8-10 saniye durur.
16. Düşmeden 10 kez öne doğru çift ayak sıçrar.
17. Kâğıt üzerine çizilmiş basit şekilleri keser.
18. Hamur gibi yumuşak materyalleri kullanarak 2-3 parçadan oluşan şekiller
yapar ve bunlardan bir kompozisyon oluşturur.
19. Modele bakarak daire, kare, dikdörtgen ve üçgen çizer.
20. Yatay, dikey, eğri ve eğik çizgileri ve bunların kombinasyonlarını
çizer.
21. İşaret parmağı ile diğer elinin parmaklarını sayar.
22. Üç metre uzaktaki hedefe top atar.
23. Baskı ve yapıştırma işlemlerini düzgün olarak yapar.
24. Yetişkin gibi kalem tutar.
25. 1-5 arası rakamları kopya eder.
26. İsmini kopya eder.
27. Eksiklerle çizilmiş insan resmini tamamlar.
28. Ev, araba, insan, ağaç gibi tanıdık resimleri çizer ve bunlardan bir
kompozisyon oluşturur.

B: Özbakım Becerileri

1. Elini, yüzünü yıkar, kurular.
2. Kendi kendine giyinir-soyunur.
3. Giysilerindeki düğmeleri çözer-ilikler.
4. Yemek yerken uygun araç-gereci kullanır.
5. Dişlerini fırçalar.
6. Saçlarını tarar.
7. Bıçakla yumuşak nesneleri keser.
8. Bıçakla ekmeğine yumuşak nesneleri sürer.
9. Ayakkabılarını bağlar.
10. Tabağına servis tabağından yiyecek alır.
11. Duruma ve hava şartlarına uygun giyecekleri seçer.
12. Tuvalet gereksinimi ile ilgili işleri yapar.

C: Sosyal-Duygusal Gelişim
1. Toplum içinde kendisinden beklenen uygun davranışları gösterir.
2. Kızgınlık, mutluluk, sevgi gibi duygularını belli eder.
3. Başkalarının duygularını anlar.
4. Kurallı oyunların kurallarına uyar.
5. Başkalarına oyunun veya etkinliğin kurallarını açıklar.
6. Sorumluluk alma ve kurallara uyma davranışlarını gösterir.
7. Kendine güven duyar.
8. Yeni ve alışılmamış durumlara uyum sağlar.
9. Yapı-İnşa oyunları plânlar ve oynar.
10. Grup kurallarına uyar.
11. Kendi arkadaşlarını kendisi seçer.
12. Zaman, yer ve ayrıntılarla ilgili bilgi verildiğinde gerçeğe yakın
dramatik oyunlar oynar.
13. Sorulduğunda ailesi ile ilgili bilgi verir.
14. Sorulduğunda adresini ve telefon numarasını söyler.
15. İş birliğine dayanan oyunlara katılır.
16. Kendisini ifade etmede özgün yollar kullanır.
17. Duygusal durumunu ifade etmede dramatik oyunu ve çeşitli araçları
kullanır.
18. İstediklerine ulaşmada sosyal olarak kabul edilebilir davranışlar
gösterir.
19. Kendi cinsiyetinden memnuniyet duyar.

D: Bilişsel Gelişim

1. Bedeninin parçalarını kendi üzerinde adlandırır ve resimle eşleştirir.
2. Artık materyalleri kullanarak özgün bir ürün oluşturur.
3. 10-25 parçalı yap-bozu yapar.
4. Aynı dokuya sahip 6-10 nesneyi eşleştirir.
5. Aynı dokuya sahip 6-10 nesneyi gruplar.
6. İki üçgeni birleştirerek kare yapar.
7. 20'ye kadar atlamadan sayar.
8. 1-10 arasında verilen nesne grupları ile rakamları eşleştirir.
9. Nesneleri kullanarak toplama ve çıkarma yapar (1’den 10’a kadar).
10. Yaşadığı şehrin ve sokağın adını söyler.
11. Dün, bugün ve yarın ile ilgili konuşur.
12. Daha önce dinlediği öyküleri içeriğine uygun olarak anlatır.
13. Nesneleri bir özelliğine göre (renk,şekil,boyut gibi) gruplandırır.
14. Sorulan sorulara kendine özgü cevaplar verir.
15. Nesnelerin bir sıra içindeki konumunu (birinci, ikinci, üçüncü gibi)
isimlendirir.
16. Haftanın günlerini sırasıyla söyler.
17. Kısa bir süre gösterilip gizlenen resimdeki nesneleri hatırlar.
18. Sağını- solunu gösterir.
19. Gösterilen iki resimden birinde var olan farklılıkları gösterir.
20. Günlük yaşamda kullanılan sembolleri tanır.
21. Yarım ve bütün olan nesneleri gösterir.
22. Belli bir olaydan sonra ne olacağını tahmin eder.
23. Nesneler arasındaki benzerlik ve farklılıkları gösterir.
24. Eşleştirme, ilişki kurma, gruplandırma ve sıralamayı neye göre yaptığını
açıklar.
25. Basit neden- sonuç ilişkilerini açıklar.
26. "En az, en çok, birkaç"ın anlamını bilir ve uygun davranışı gösterir.

E: Dil Gelişimi

1. Günlük deneyimlerini anlatır.
2. Birbirini izleyen üç emir tümcesinde istenileni sırası ile yerine
getirir.
3. Tekil ve çoğul ifadeleri birbirine dönüştürerek kullanır.
4. Bazı sözcüklerin eş ve karşıt anlamlarını bilir.
5. “Ne zaman, neden, nasıl ?” gibi soru sözcüklerini içeren soruları
cevaplar.
6. “Çünkü, daha sonra” gibi bağlaçlar kullanarak konuşur.
7. Olayları oluş sırasına göre anlatır.
8. Yer bildiren sözcükleri yerinde ve doğru olarak kullanır.
9. İsteklerini uygun tümcelerle ifade eder.
10. Birleşik tümceler kullanır.
11. Basit şakalar yapar.
12. Tümcelerinde genellikle özneye uygun fiil kullanır.
13. Kullandığı tümce yapıları yetişkininkine yakın olur.
14. Soyut ifadeleri anlar.

kaynak

36-60 Aylık (3-5 YAŞ)Çocukların Gelişim Özellikleri

2009-02-25T13:40:00.003+01:00

A. Psikomotor Gelişim

1. Çizgi üzerinde yürür.
2. Daire etrafında döner.
3. Çift ayakla uzağa atlar.
4. Çift ayakla sıçrar.
5. Geri geri çift ayak sıçrar.
6. Tek ayak üzerinde sıçrar.
7. Tek ayak üzerinde 5-7 saniye durur.
8. Ayak değiştirerek iner-çıkar.
9. Yuvarlanmakta olan topa tekme atar.
10. Atılan topu yakalar.
11. Yerden zıplayan topu yakalar.
12. Topu kendisi sıçratıp yakalar.
13. Bir metre yukarı atılan topu yakalar.
14. Hareket halindeki büyük bir topu ayağı ile durdurur.
15. 20 cm. yükseklikten atlar.
16. Kendine doğru zıplatılan topu yakalar.
17. Parmak ucunda yürür.
18. Topuk ve ayak ucuyla yürür.
19. Topuk ve ayak ucuyla geri geri yürür.
20. Dokuz blokla kule yapar.
21. Plastik çivi tahtasına çivi takar - söker.
22. Daire şeklini çizer.
23. Kare şeklini çizer.
24. Üçgen şeklini çizer.
25. Makasla basit şekilleri keser.
26. Oyun hamuru gibi yumuşak materyalleri kullanarak değişik şekiller
oluşturur.
27. Çeşitli şekiller çizer ve boyar.
28. İpe boncuk, makarna vb. dizer.
29. Çeşitli malzemelerle baskı yapar.
30.Bir kaptan başka bir kaba sıvıları boşaltır.
31.Ritme uygun dans eder.

B. Özbakım Becerileri

1. Düğmesiz ve bağsız giysileri yardımsız giyinir.
2. Yardımla saçını tarar.
3. Giysisindeki büyük düğmeleri ilikler-çözer.
4. Giysilerinin önünü-arkasını ayırt eder.
5. Ellerini yıkar.
6. Dişlerini fırçalar.
7. Sözel ipuçları ile tabakları, peçeteleri, çatal ve kaşıkları doğru
yerleştirerek sofra kurmaya yardım eder.
8. Boyuna uygun bir askıya ceketini veya hırkasını asar.
9. Masada kirlettiği kendine ait yeri temizler.
10. Gece gereksinim duyduğunda uyanır ve tuvalete gider.
11. Burnunu mendille siler.
12. Ev işlerine yardım eder.
13. Kendisine ait eşyaları toplar.
14. Yardım ile bıçak kullanır.

C: Sosyal-Duygusal Gelişim

1. Toplum içinde kendisinden beklenen uygun davranışları gösterir.
2. Yetişkinlerin konuşmalarına katılır.
3. Aldığı sorumlulukları yerine getirir.
4. Nezaket kurallarını uygular.
5. Kendisinden küçüklere sevgi ve ilgi gösterir.
6. Oyuncaklarını paylaşır.
7. Yetişkinlerin yönettiği grup oyunlarına katılır.
8. Diğer çocuklarla çeşitli oyunlar oynar.
9. Basit kurallı oyunlar oynar.
10. Sırasını bekler.
11. Haklarını korur.
12. Övgüden hoşlanır, yaptığı işin beğenilmesini ister.
13. Kendisi ile ilgili sorulara uygun cevaplar verir.
14. Duygularını ifade eder.
15. Bir sorunu olduğu zaman yardım ister.
16. Sofra kurallarına uyar.
17. Adını, soyadını ve yaşını bilir.

D: Bilişsel Gelişim

1. Büyük-küçük, az- çok, açık-kapalı, uzun-kısayı resimde ayırt eder.
2. 4-8 parçalı yap-bozu yapar.
3. Sayı ile nesne arasında ilişki kurar (1'den 10'a kadar).
4. 1'den 10'a kadar sayar.
5. Yetişkinin istediği sayıdaki nesneyi verir (1'den 10'a kadar).
6. İki yarım daireyi birleştirip daire yapar.
7. Nesnelerin neden yapıldığını söyler.
8. “Neden evimiz, kitabımız, saatimiz, gözlerimiz vardır” gibi soruları
cevaplandırır.
9. Tamamlanmamış insan resmine kol ve bacak çizer.
10. Resmi gösterilen mesleklerin adını söyler.
11. Meslekler ile kullandıkları araç-gereçler arasında ilişki kurar.
12. Kısa bir süre gösterilip gizlenen tek nesne resimlerinin neye ait
olduğunu hatırlayarak söyler.
13. Artık materyalleri kullanarak özgün bir ürün yaratır.
14. Ana ve ara renkleri eşleştirir.
15. Ana ve ara renklerle ilişki kurar.
16. Ana ve ara renkleri gruplar.
17. Ana ve ara renkleri sıralar.
18. Verilen nesneleri açıktan koyuya, koyudan açığa doğru sıralar.
19. Bir olayı oluş sırasına göre anlatır.
20. Gösterilen resimlerle ilgili öykü oluşturur.
21. Objeleri temel özelliklerine göre gruplar (hayvanlar, sebzeler,
çiçekler).
22. Resme bakarak nesneyi tanımlar.
23. Dil, boyun, kol, diz, parmak gibi beden parçalarını gösterir.
24. Neden-sonuç ilişkisi kurar.
E: Dil Gelişimi

1. Konuşmalarında bağlaç kullanır.
2. Kendi kendine bir şarkı, şiir, tekerleme söyler.
3. Yaptığı günlük işlerle ilgili olarak, sorulan sorulara cevap verir.
4. Konuşmalarında sıfat kullanır.
5. Konuşmalarında ifadelerin olumsuz biçimlerini de kullanır.
6. “Neden, nasıl, kim?” gibi soru sözcüklerini kullanarak tümceler kurar.
7. Konuşmalarında kişi zamirlerini kullanır.
8. Konuşmalarında yer bildiren ifadeleri doğru olarak kullanır (önünde,
arkasında gibi).
9. Konuşmalarında tümcenin temel öğelerini kullanır.
10. Konuşmalarında işaret zamirini kullanır.
11. Duygularını adlandırır.
12. Dün, bugün, yarına ilişkin zaman bildiren sözcükleri doğru olarak
kullanır.

kaynak

2-3 YAŞ ÇOCUKLARI KENDİNDEN İBARETTİR!

2008-10-21T12:11:00.004+02:00

Çocuklar dürtü ve isteklerini kontrol altına almayı, geciktirmeyi, ertelemeyi bilmezler.

Olmadık yerlerde ve zamanlarda isteklerinin karşılanmasını isterler ve çoğunlukla tuttururlar.
Engelleyici nesne ve durumlar bireyde öfke yaratır.

Çocuklar da, anne ve babalarından ’’hayır ’’ cevabını aldıklarında, istekleri bir şey olmadığında öfkelenirler.

Ama ilk sekiz yıl içersinde görülen öfke duygusu ve ardından gelen tepki kısa sürer (ortalama 5 dakika), daha sonra çocuğun neşeli bir havaya girdiği görülür.

Önemli olan anne babaların bu anda çocuğa nasıl davranmaları gerektiğini bilmeleri ve bu davranışları çocukta kalıcı hale getirmemeleridir.

Bu dönemde öfke tepkilerine karşı anne babaların yapacağı en uygun davranış bu tepkilerin kısa süreli olduğunu da düşünerek çocuğun dikkatini başka yöne çekmek olacaktır.

Çocuk bu olumsuz ve hırçın davranışları sergilediğinde kısa bir süre, ilgisiz davranmak, umursamamak, onlarla sürtüşmeye girmemek, dikkatlerini o an ortamda bulunan başka bir şeye çekmek yapılacak en doğru olan davranışlardır.

Ayrıca anne ve babaların o an başka şeylerle meşgul olup olumsuz davranışı bittikten sonra ilgilenmeleri daha uygun olur. Bu anlarda sakin ve sabırlı davranmak çok önemlidir.

Öfkesi geçen çocukla onun bu duygusunu anlayarak kabul eden bir yaklaşımla ama kararlı bir ses tonu ile konuşmak en doğrusudur. Çocuğun bu öfke davranışı anne babalarda da öfke duygusu uyandırmamalıdır. Anne babalar unutmamalıdır ki bu dönem geçicidir.

İki buçuk – üç yaşları anne babaların yapması gereken en iyi davranış çocuğun belli kurallar ve sınırlar çerçevesinde saltanatının sürmesine izin vermektir.

Dört yaşından sonra da çocuk her istediğinin karşılanmayacağını, belli kuralların olduğunu öğrenmeye başlar.

"Çocuklarda İki Yaş Sendromu" başlıklı makalenin tüm hakları yazarı Eylem AYRANCI'e aittir ve makale, yazarı tarafından TavsiyeEdiyorum.com (http://www.tavsiyeediyorum.com) kütüphanesinde yayınlanmıştır.

kaynak:

2-3 yaşlarındaki bir çocuk, dünyayı ancak ihtiyaçları çerçevesinde algılar.

Başka bir ifadeyle dünya, onun ihtiyaçlarından ve kendinden ibarettir. Bu yaşlardaki bir çocuk, kendi becerilerini ortaya koymanın peşinden koşmakta, paylaşmayı öğrenmekte, davranış değişiklikleri göstermektedir.

Sosyal ve davranışsal gelişim

Çocuğunuz 2-3 yaşlarında sadece kendisine ve gereksinimlerine odaklanmıştır ve dünyayı neredeyse yalnızca kendi bakış açısından algılar. Bu durum, bazı bakımlardan aslında onun için bir avantajdır; böylelikle kendi becerilerini ve yeteneklerini geliştirmeye odaklanabilir.

Bırakın, paylaşmayı öğrensin

2-3 yaş grubu bir çocuk için, kendine odaklanmış yapısı, oldukça tipik bir davranış biçimidir. Sahiplenici ya da yalnızca kendine odaklı davransa bile, bu onun bencil olduğu anlamına gelmez. Kendisine ait olduğunu düşündüğü şeyleri başkasıyla paylaşması için bir neden yoktur. Bazen aynı gelişim döneminden akran çocuklarla etkileşimde bulunmak ya da oyuncaklarını ve aktivitelerini paylaşmak onun için çok zordur. Onu, diğer insanlara karşı düşünceli davranmaya teşvik etmek isteyebilirsiniz, ancak bir çocuk beş ya da üzeri yaşa gelmedikçe, bir başkasının gereksinimleri için içten gelen, samimi ilgi gösteremez.

Ona karşı her konuda cömert olun

Bu yaştaki bir çocuktan başkalarını düşünmesini istemek ve böylece davranışlarını etkilemeye çalışmak faydasızdır; o henüz bir başkasının duygularını anlayıp paylaşamaz. Bir arkadaşını ittiğinde, birisi onu iterse kendini nasıl hissedeceğini düşünmesini istemek hiç işe yaramayacaktır. Basit ve anlaşılır olun ve “biz başka insanları itmeyiz” mesajını vurgulayın.

Bu, duygular hakkında konuşmalar yapmayın anlamına gelmez, fakat toplum dışı bir davranışı düzeltirken, yalnızca o hareketi yapmaması üzerinde durun. Aynı zamanda, içten gelerek yapılan en küçük nazik ve düşünceli davranışı da mutlaka dile getirin ve övün. Böylece çocuğunuzun sosyalleşme adına öğrendiklerini desteklemiş olursunuz.

kaynak

KAÇ KİLO ALMALIYIM??

2008-10-08T11:11:00.004+02:00

GEBELİKTE KİLO ALIMI

Gebelik Öncesi vücut ağırlığı mümkünse saptanmalı ve standartlara göre değerlendirilmelidir

Yetişkinlerde boya uygun vücut ağırlığını saptamak için standartlar kullanılmaktadır.

Beden kitle indeksinin kullanılması ise daha pratik bir yöntemdir.

Boy ölçülür, metre olarak yazılıp karesi alınır. Çıkan rakam 20 ile çarpılırsa boya uygun ağırlığın alt sınırı, 25 ile çarpılırsa boya uygun ağırlığın üst sınırı bulunur (ortalama 21) bulunan değere gebelik ayına göre ekleme yapılır.

Gebelik öncesi zayıf olan kişilerde düşük doğum ağırlıklı bebek doğum oranı ve preeklamsi riski yüksektir. Gebenin diyetine ek besinler eklenerek bu durum düzeltilebilmektedir.

Gebelik öncesi şişman olan kişilerde ise hipertansiyon, şeker hastalığı, doğum güçlükleri gibi birçok komplikasyonun riski artmaktadır.

Gebelikte ağırlık kazanmanın izlenmesi önem taşımaktadır. Gebe kadın ilk üç ayda 0.5-1 kg, sonraki aylarda ise ayda ortalama 1.5-2.0 kg. ağırlık kazanmalıdır.

Gebelik süresince annenin toplam ağırlık artışı ( 10-14 kg.) ortalama 12.5 kg %15, olmalıdır. 7 kg dan az ağırlık kazanma, anne ve bebeğin sağlığını tehlikeye sokar.
Gebelik öncesi anne şişmansa daha az kilo almalıdır. Anneye beslenmesinin önemi sürekli anlatılmalıdır. Ayrıca ağırlık kazanımı az olduğunda anne sütünün veriminin düşeceği vurgulanmalıdır.

DİKKAT!

*Gebelik süresince anne ortalama 12.5 kg %15 (10-14 kg) ağırlık kazanmalıdır. (Ayda 1-1-5 kg.)

*Enerji eklemeleri, kadının gebelik öncesi ağırlığına göre yapılmalıdır.

*Gebelik öncesi ağırlığı normal olan kadına ilk 3 ay normal enerji gereksinimine 150 kalori, 4-9 ay arası ise 300 kalori eklenmelidir.

*Gebelik öncesi kadın şişmansa enerji eklemesi yapılmaz, ihtiyacı kadar verilir.

*Gebelik öncesi çok şişman kadınlara düşük enerjili diyetler ilk üç ay uygulanabilir.

*Dördüncü aydan sonra enerji kısıtlaması yapılmamalıdır. Kısıtlama gerektiğinde günlük enerji 1200-1500 kaloriden az olmamalıdır.

*Gebelik öncesinde kadın zayıfsa ilk 3 ay 250 kalori, sonraki aylarda ise 300 kalori ekleme yapılmalıdır.

kaynak

-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

İlk dönemde çok az kilo alınır. Bu 1-1,5 kg. gibidir.
14 haftadan sonra, haftada 0,5 almak mümkündür. Yani bu her ay 2 kilo anlamına gelir. 30. haftadan sonra kilo alımı yine düşer. Son haftalarda ya çok az kilo alınır, belki de hiç alınmaz.
Ayrıca unutmamak gerekir ki; alman kilonun çoğunluğunu su tutumu ve rahim içeriği teşkil eder. Ve bunlar doğumla hemen gider. Ama tabi yağ olarak kazanılan kilolar da vardır. Evet. Bazı yağlar karın, kalça ve sırtta deri altında birikir. Bunların yok olması için doğum sonrasında egzersiz yapılması çok iyidir.

Doğumdan sonra ne olur?
Alman kilonun büyük bir kısmı su tutumudur. Bu hamilelik hormonlarının yarattığı direkt bir etkidir. Doğumdan sonraki 10 gün içinde tutulan su gider. Geri kalan 3 kg. kadar bir miktardır.
Yağ nasıl vücuttan atılır?
Genelde aktif olan bir kadının ekstra bir çaba sarf etmesine gerek kalmadan, bunlar kendiliğinden gider. Emzirme de kilo vermeyi hızlandırır. Kilo vermede aceleci davranan kadınlara ise egzersiz yapmaları önerilir.

kaynak

-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

Eğer doğum öncesi zayıf kategorisinde bir anne adayıysanız (yani beden kitle indeksiniz 20’nin altındaysa) haftada 500 g veya üstü kadar kilo almanız beklenir. Tersine şişman kategorisindeki annelerdenseniz (BKI niz 26 ve üzeriyse) haftalık kilo alımınız 300 g şeklinde olmalıdır. Yani ayda 1-2 kg ağırlık kazanımı normaldir

kaynak

ÇOCUKLARDA UYKU VE YAPILAN ANA BABA HATALARI

2008-09-21T08:41:00.004+02:00

Çocuğunuzun gece boyunca deliksiz uyumasını istiyorsanız, birlikte uyumaktan ve gece uyandığında beslemekten kaçının…

Montréal Üniversitesi uzmanları tarafından yapılan bir araştırmada* anne-baba davranışlarının bebek ve çocukların uyku kalitesini etkilediği ortaya koyuldu.

Araştırmaya göre anne-babaların bebeği uyuturken sergiledikleri davranışlar çocuğun 4-6 yaşındaki uyku düzenini de etkiliyor.

Araştırmada 29-41 aylık çocukların uyutulma biçiminin bu çocukların 4-6 yaşındaki uyku düzenlerini de etkilediği saptandı. Çocukların uyku düzenini en fazla etkileyen anne-baba davranışları ise şunlar:

· Gece uyandığında çocuğa yiyecek ya da içecek verilmesi.
Bu durum kötü rüyaları tetikliyor, çocuğun gece 10 saatten az uyumasına veya uykuya dalmasının gecikmesine neden oluyor.

· Gece uyandığında çocuğun yanına yatılması ya da çocuğun anne-baba yatağına alınması.
Bu durum çocuğun yeniden uykuya dalmasını 15 dakika kadar geciktiriyor.

İlk yatırıldığı sırada çocuğun yanında kalmak ise uykuya dalmada gecikmeleri önlüyor.

Montréal Üniversitesi çocuk psikolojisi bölümünden Valérie Simard, gece uyandığında çocuğa yiyecek veya içecek vermenin bebeklik dönemindeki uyku sorunlarına karşı etkin bir strateji olduğunu ancak bu uygulamanın ilerleyen zamanlarda da devam ettirilmesinin uyku sorunlarına yol açtığını belirtiyor.
Simard, 29-41 aylık çocuğa gece uyandığında yiyecek ya da içecek verilmesinin çocuğun kötü rüyalar görmesine ve 4-6 yaşına vardığında da uyku süresinin azalmasına neden olduğunu da vurguluyor.

Simard anne-baba davranışlarından başka bebeğin kendi kendine de kötü uyku alışkanlıkları geliştirebileceğini ve bunların okul öncesi döneme ve hatta daha sonraki yıllara kadar devam edebileceğini belirterek; böyle durumlarda anne-babaların genellikle çocukla birlikte yatma yöntemine başvurduklarını söylüyor.
Ancak birlikte yatmanın uyku sorunlarının çözümü açısından etkin bir yöntem olmadığını vurgulayan Simard, araştırmanın birlikte yatmanın çocuğun gelecekteki uyku düzenini de olumsuz etkilediğini gösterdiğini belirtiyor.

* Arch Pediatr Adolesc Med. 2008;162[4]:360-367.

KAYNAK

GECE TUVALET YAPMA EĞİTİMİ

2008-09-21T08:05:00.005+02:00

Yatmadan önce tuvalete gidip çişinin tamamı yaptırılmalıdır.

Çocuk geceleri düzenli aralıklarla uyandırılmalı ve tuvalete gitmesi sağlanmalıdır.
Çocuğu düzenli aralıklarla kaldırabilmek için, düzenli bir yatış saati olmalıdır.

Örneğin: Çocuk akşam saat 22:00 de yatıyor ve sabah 10:00 da kalkıyorsa, her 3 saatte bir çocuk uyandırılabilir.Yani 22:00 de hemen yatmadan evvel tuvalete götürerek çişinin tamamını yapmasını sağladıktan sonra 3 saat aralıklarla 01:00, 04:00, 07:00 de uyandırarak tuvaletini yapması sağlanabilir.

Ancak sadece çocuğu tuvalete götürüp çişini yaptırmak yeterli olmaz.
Çocuk tam olarak uyandırılarak tuvalete götürülmelidir.
Tamamen uyanık ve ne yaptığının farkında olması sağlanmalıdır.
Genelde çocuklar bu gece kalkmalarından pek hoşlanmazlar. Gözlerini açmadan, tuvalete gidip geldiklerinin farkına bile varmadan tuvaletlerini yaparlar, yani aslında uyanık değildirler.
Işıkları açarak, tuvalete kendi yürümesini sağlayarak, tuvaletini bitirdikten sonra kendi ve tuvalet temizliğini de yaparak yatağına geri dönmesi sağlanmalıdır.
Çocuklar bu işleri bilinçli olarak yapmadıkları sürece gece kaldırmanın hiç bir faydası olmayacaktır.

KAYNAK

BİR İNSAN YETİŞTİRMEK

2008-08-28T11:09:00.000+02:00

Kişilik dediğimiz karmaşık örüntü; doğuştan getirilen ve adına “mizaç” denilen özelliklerin, genetik faktörlerin aile ve çevre etkileşimiyle bir senteze ulaşması sonucu oluşur.

Bizler mesleklerimiz için ciddi eğitimlerden geçerken, “Bir İnsan Yetiştirmek” gibi belki de dünyanın en önemli işi için çok az bilgiye sahip olarak çocuklarımızı yetiştirmeye çalışmaktayız. Oysa dünyanın en zor mesleği anne baba olmaktır.

Hiçbir bilgi ve eğitim almadan öğrendiğimiz bu meslek, genellikle kültürel öğelerden ya da kendi anne babalarımızın bizleri yetiştirme biçimlerinden etkilenmektedir.

Her gelişim döneminin kendine özgü özellikleri ve yaşantıları vardır. Bunlarla ilgili doğru bilgi sahibi olmak, hangi davranış biçiminin sorun olup olmadığıyla ilgili daha sağlıklı düşünmemizi ve tutumlarımızı doğrudan etkileyecektir. Çocuklarımızı yetiştirirken farklı dönemlerde farklı davranış biçimleriyle karşılaşabiliriz. Bu noktada telaşa kapılmamalı ve doğru bilgilenerek en uygun yolu izlemeliyiz.

İlk 3 yılda çocuğun bağlanabileceği bir yetişkinin olması önemlidir. Yaşamın ilk üç yılında annenin kendisinin çocuğunun bakımı ve eğitimiyle ilgilenmesi en sağlıklı yoldur.

Annenin çalışması veya diğer nedenlerden dolayı çocuğun bakımı anne dışındaki kişiler-yakın akrabalar, bakıcı, kreş v.b.- tarafından sağlandığı durumlar da söz konusudur. Bu yetişkinin ilk olarak anne olması tercih edilse de, çalışan anneler için çocuğa bakan bu yetişkin anneanne, babaanne ya da iyi bir bakıcıdır olabilir. Yetişkinle kurduğu bu bağ, çocuğun birey olmaya geçiş sürecinde etkilidir ve çocuğun dış dünya ile ilişkisini kuran, ihtiyaçlarının doyurulmasını sağlayan bir araçtır.

İlk yıllarda, çocuğun en büyük gereksinimi sevgi, ilgi ve ihtiyaçlarının zamanında, yeter ölçüde giderilmesidir. Devamlı, dengeli ve kararlı bir sevgi, çocuğun sağlıklı büyümesi, sağlam bir kişilik geliştirmesi, çevreye uyumu açısından çok gereklidir.

Daha sonra çocuk ihtiyaçlarını karşılamayı öğrenmeye başlar, becerileri geliştirmeye başlar ve becerilerini geliştirmeye başladıkça birey olma özelliği kazanmaya başlar. Yine bu dönemde yetişkine olan bağlılığından kurtularak kendine güvenmeyi öğrenir ve sorun çözebilme yetisini geliştirir.

Çocuğun sosyal, zihinsel ve duygusal gelişiminin desteklenmesi için, yürümeye başladığı 1 yaş civarında hareket etmesine, çevreyi keşfetmesine fırsat vermek gerekir tabi çevreden gelebilecek zararlara karşı önlem almak koşuluyla. Tam tersi çok müdahaleci olmak, engelleyici olmak ise hem gelişimini olumsuz etkiler hem de yetişkinle kurduğu bağlılık bağımlılığa dönüşür.

2 yaş civarında ise çocukların hareketliliklerinde ciddi değişimler gözlenir; motor koordinasyonları artmıştır, dil gelişiminde ilerleme oluşmuştur, yetişkinlerle iletişime geçmeye başlamıştır.

Bu dönemde hem zihinsel gelişim açısından hem de özgüvenin gelişmesi açısından kontrollü destek sağlamak gerekir. Diğer becerilerini kazanmada olduğu gibi, oyun oynama konusunda da henüz desteğe ihtiyacı vardır.

Sosyal olarak yeterince olgunlaşmadıkları için yaşıtlarıyla oyun sürdüremezler. Anne-babayla veya kendilerinden büyük kendisini idare edebilecek daha büyük çocuklarla oynayabilirler.

Bu anlamda yeterli olgunluğa erişmeden anaokuluna başladığında yaşıtlarıyla uyum problemi ortaya çıkabilir.

Ayrıca bu dönemde anne-babanın çocukla oynaması sadece çocuğun oyun ihtiyacını karışlamak anlamına gelmemelidir. Aynı zamanda anne-babanın çocukla kurması gereken iletişimi geliştirmek, çocuğu tanımak, duygusal gelişimini takip etmek açısından da önemlidir. Ayrıca çocuğu oyun sırasında gözlemlemek ve onun oyun arkadaşı olmak çocuğu tanımak için en kolay ve en etkili yoldur.

DEVAMI İÇİN BURAYA TIKLAYINIZ

USLU ÇOCUKLARIN SIRRI NEDİR?

2008-08-21T09:09:00.015+02:00

Uslu çocukların sırrı nedir? Cevabı, sınır koymaktan korkmayan bir anne-babaya sahip olmaları.

Tavsiyelerimizle, olumsuz davranışlarını engelleyemeyen 2-3 yaşındaki çocuğunuzun davranışlarına sınır koyabilirsiniz.

İki-üç yaşlarındaki çocuklar evde veya onlarla bir yere ziyarete gittiğinizde, birtakım haylazlıklar yaparlar.

Bu yaştaki çocuklar, neyin doğru neyin yanlış olduğunun farkındadırlar, ancak yanlış davranışı yapmamak için kendilerini engelleyemezler.

Bir anne-babanın dikkat etmesi gerekenlerden en önemlisi ise, çocukları haylazlığı yaptığı an verecekleri tepkilerdir.

Size, 2-3 yaşındaki çocuğunuza, çok sert ya da çok yumuşak olmaksızın, nasıl disiplin sağlamanız gerektiğiyle ilgili önerilerimiz olacak.

Bir öğrenme deneyimi

Disiplin kelimesi Latin kökenli "disciplina" kelimesinden geliyor ve "öğretme" ya da "öğrenme"' anlamında kullanılıyor. Aslında disiplinin hedefi de geçekten budur; çocuğa, iyi davranışın ne olduğunu öğretmek. Bu yaşta ceza vermek, bu tablonun bir parçası değildir. Bunun yanı sıra, istenmeyen davranışların çoğunun kaynağı meraktır, örneğin; "Eğer babamın diş fırçasını tuvalete atıp sifonu çekersem, fırıldak gibi olur mu?" diye düşünebilirler. Geri kalanlarının kaynağı ise aşırı neşeli olmalarıdır. 2-3 yaş çocuklarının doğru ve yanlışa dair bir fikri vardır, ama yanlış bir şeyi yapmaya da karşı koyamazlar. Bu yaş, kendini sınırlama duyusunu inşa etmenin zamanıdır. Bu evrede, çocuklar kendi farkındalıklarını kazanırlar ve sizi memnun etmek isterler.

Sorunları onlar ortaya çıkmadan önleyin

Disiplin, küçük çocuğunuz ve kendiniz için bazı temel kurallar koymak demektir.

Bu kurallar ve onları nasıl uygulayacağınızla ilgili önerilerimiz şöyle:

Yaramazlık yapabilme olasılığını aza indirin

Eğer ilgisini çeken nesneler onun ulaşamayacağı bir yerdeyse, örneğin; çocuğunuz sizin en iyi eşarbınıza bir toz bezi muamelesi yapamaz ya da ızgara çatalını köpeği dürtmek için kullanamaz. Her 20 dakikada bir "Sehpaya tırmanma!" diyorsanız, belki de sehpayı bir süreliğine ortadan kaldırmanın zamanı gelmiştir.

Küçük çocuğunuzun beden dilini öğrenin. Çocuklar sınırları denerler. Kardeşinin saçını çekmeden ya da duvarı boyamadan önce çocuğunuz geriye doğru bir bakış atabilir, yüzünde bir anda yaramaz, bir gülüş belirebilir ya da bir süre tereddüt edebilir. Bu, o harekete geçmeden hızlı davranıp onu yeniden yönlendirmeniz için bir şanstır, bu nedenle tetikte olun.

Olumlu olanı vurgulayın iyi davranışı geliştirin, böylece kötü olan davranışları tekrar etme ihtimali azalacaktır. Çocuğunuz iyi bir şey yaptığında, örneğin oyuncaklarını paylaştığında "Bu çok güzel.'" demeyin. "Oyuncaklarını paylaşman ne kadar güzel!" devin. Böylelikle neyi doğru yaptığını öğrenebilir.

Eşinizle ve çocuğunuzun bakısıyla tutarlı olun

Hangi davranışlara izin verilmeyeceği konusunda evdekilerle hemfikir olmalısınız. Eğer siz çocuğunuzun cep telefonuyla oynamasına izin vermezken eşiniz izin veriyorsa, bunun gibi ayrı düşündüğünüz konuları onunla yalnız kaldığınız bir ortamda tartışın.

Kuralları ortaya koymak

Çocuğunuzun hangi konuda olumsuz davrandığı önemli değildir; bu zaten çocukların yaptığı bir şeydir. Ama eğer olumsuz davranışları; kendilerine, diğer insanlara ya da eşyalara zarar veriyorsa, sizin için harekete geçme zamanıdır.

İşte önerilerimiz...

*Elinizden geldiği kadar sakin kalın:

Bazı belirli durumlar için, aşağıdaki "öfkeyle baş etme yolları" başlıklı bölümü okuyun.

*Can alıcı olanı söyleyin:

Çocuğunuz harekete geçtiğinde yalnızca "Hayır" demeyin. Eğer durmazsa cezanın ne olacağını söyleyin, örneğin; "Oyuncak trenini fırlatmayı bırakmazsan, günün geri kalanında onunla oynayamayacaksın."

*Olumsuz davranışın sonucuna dair yakın bir bakış açısı sağlayın:

Örneğin, kızım babamın kitaplığındaki kitaplara zarar verirse, ona sayfaları yırtılan kitapları göstermeliyim ve büyükbabanın neden üzüldüğünü açıklamalıyım.

*Çocuğunuzun yalnızca özürler dilemesini değil, aynı zamanda zararı telafi etmek için bir şeyler yapmasını da sağlayın:

Eğer oyun arkadaşının yaptığı kuleyi yıkarsa, onun yeni bir tane daha kule inşa etmesine de yardım etmeli.

*Oyuna ara vermeyi deneyin:

Şu eski yöntem iyi sonuç veren bir çaredir, özellikle çocuğunuz uzlaşmadan uzak duruyorsa ya da sakinleşmeyi reddediyorsa... Onun odasında ya da güvenli başka bir yerde oturmasını sağlayın ve siz izin verene kadar kalkamayacağını söyleyin. Bunun için iki ya da üç dakika uygundur.

*Öfkeyle baş etme yolları

Çocuğunuz yaramazlık yaptığında duygularınızı kontrol edebilmeniz her zaman en iyisidir. Ilımlı şekilde disipline ederseniz, anlaşmazlığın çözümünün sakin bir şey olduğunu göstermiş olursunuz.

Market tepinmesiyle baş etmek zorunda kalan tüm ailelerin bildiği gibi, bu her zaman kolay değildir. Eğer evdeyseniz. kendinizi kontrol edebilecek hale gelene kadar başka bir odaya çekilmek uygundur. Eğer bir marketteyseniz, bir şeyler yerli yerine oturana kadar birlikte dışarı çıkıp bir süre oturabilirsiniz. Ani durumlarda bunu daha nadir sağlarsınız, örneğin çocuğunuz çok kalabalık bir sokağa fırladığında onu öyle bir azarlarsınız ki ağlamaya başlar. Bağışlanabilir olduklarında, böylesi davranışlar, kesinlikle örnek teşkil etmemeli. Çocuğunuza neyi yanlış yaptığını anlatmak için zaman harcayın. Yolun kenarına oturun, birlikte arabaların birbirlerinin arkasından nasıl hızlı gittiklerini izleyin ve ona, incinmesini istemediğinizi anlatın.

Kaynak:

Sağlıklı tutum:

Ailenin çocuğa karşı tutumunun iki temel ögesi vardır;

1. Sevgi, 2. Disiplin.

Kuramsal olarak en olumlu tutum, temel gereksinimleri en uygun biçimde karşılayan, kişide kendi kendisini doyurabilme yetisi geliştiren, iki temel ögeyi en sağlık biçimde ve oranda içinde bulunduran tutumdur (10,11).

Disiplin, çocuğa istenilen davranış ve alışkanlıkları öğretir, kendi kendini denetleme yada iç denetim demek olan ahlak gelişimini sağlar.
Disiplin, tutarlık ve esneklik gibi temel ilkeleri içermelidir.

*****
Katı ve baskıcı disiplinle davranışı yönlendirmeyi amaçlayan anne-baba; çocuğun kendilerine karşı korku, öfke ve kızgınlık içinde olmasına neden olur, çocuğa saldırgan olmayı ve sorunlarını şiddet yoluyla çözmeyi öğretir ve zayıf vicdan ve ahlak gelişimine yol açar (12).

KAYNAK

SEVGİ TEMELLİ DİSİPLİN

Disiplin aile içindeki denge ve düzenin oluşturulmasında büyük önem taşır. Ancak disiplin çoğunlukla "cezalandırma" ile eşdeğer zannedilir. Her ne kadar bu kelime kuralcılık anlamına gelse de, disiplin gerçek anlamda çocuğun topluma uyumu üzerine yoğunlaşmakta ve davranışlarını yönlendirmeyi amaçlamaktır. Disiplin; çocuğa istenen davranış alışkanlıklarını öğretmek, kendi kendini yani iç denetimini sağlamaktır. Bu ise dıştan zorlamayla olmaz. Önemli olan içselleşmiş bir sorumluluk duygusunun çocukta oluşturulmasıdır.

Gelişim süreci içinde çocuk, zihinsel gelişimi için ilgileneceği bir faaliyet arar. Sıkıldığında yaptığı bazı davranışlar, yaramazlık ve zarar verici davranış olarak adlandırılır. Oysa çocuk hiçbir şey yapmamaktansa zaman zaman kötü şeyler yaşamayı yeğler, başka bir deyişle ona göre herhangi bir uyarım veya heyecan, canını acıtacak türden de olsa hiç yoktan iyidir.

Çocuk disipline alıştırılırken, onun gelişimine bağlı sınırlılıklar göz önüne alınmalıdır. Özellikle erken çocukluk yıllarında çocuğun ihtiyacını belirlemek ve davranışın altındaki nedeni bularak davranışın değişimini sağlamak anne baba kadar çocuğu da tatmin eder. Benlik kontrolü ve anne babanın isteklerine cevap verebilme yeteneği zamanla kazanılır. Anne-baba uygun davranışı sergilemesi için çocuğa model oluşturarak, sınırlarını belirleyerek, açıklama yaparak yardımcı olabilir. İstenmeyen davranış karşısında hoşnutsuzluğun belirtilmesi çok zorunlu hallerde cezaya başvurulması beklenir. İstenen davranışı sergilediğindeyse olumlu yüz ifadesi ve övücü sözlerle değerlendirilmesi, çocuğun davranışının şekillendirilmesinde etkili olabilir.

Davranışı yönlendirirken yapılan ilk hata, yanlış davranışı görmezden gelme, ikinci hataysa ilk çare olarak cezaya başvurmaktır. Eğer çocuk yanlış davranışta bulunuyorsa bir nedeni vardır. Çocuk bunu ifade edecek yaştaysa onu dinlemeli, daha küçükse bu davranışın altındaki nedenler tahmine çalışılmalıdır.

Yaramazlık yapan çocuk bir ihtiyacı dile getirmek -anne ve babanın dikkatini çekmek- için bu davranışı gerçekleştirmektedir. Eğer çocukla iletişim kurulup, olumsuz davranışı konusunda onu uyardıktan sonra da davranış devam ediyorsa, burada anne babaya yönelik bir amaç ya da mesaj vardır. Çocuk ebeveynin hoşlanmadığı davranışla onu cezalandırmaktır.

Kabul edilmez bir davranışla karşılaşıldığında onun yerine kabul edilir bir davranışı koymak yerinde olur. Örneğin; cam sürahiyle oynayan çocuğa kızmak-ya da saklamak- yerine, aynı büyüklükteki plastikle oynamasına izin vermek gibi.

Bir diğer önemli nokta, çocuklar anne ve babalarının tüm davranışlarını aynen kopya ederler. Korku ve kaygılarını da, coşku ve olumlu huylarını da. Çocuklar modelden taklit yoluyla öğrenirler. Onlar için eylem sözden daha etkilidir. Çocuk duyduğunu değil, gördüğünü öğrenir ve uygular.

Gelişimsel geriliği olan çocuklarda ise değiştirilmek istenen davranışlar tutarlı, dengeli ve sevgi dolu bir yaklaşımla değiştirilebilir. Olumsuz bir davranışın değiştirilerek, olumlu bir davranış halini alması belki daha uzun zaman alacaktır. Başlangıç aşamasında, istenmeyen davranış düzelme gösterene kadar daha sık tekrarlanabilir. Ancak tutarlılık ve süreklilik, çocuğa olumlu davranışların kazandırılmasında ebeveyne yardımcı önemli faktörlerdir.

Bilinmelidir ki, yeni davranışlar küçük, kararlı ve tutarlı adımlarla yetişkin bir model eşliğinde kazanılabilecektir. Ayrıca, birlikte olunan zamanlarda gerçekleşebilecek istenmeyen davranışların görmezden gelinmesi ve iyi davranışların övülmesi, yeni davranışların kazanılmasına yardımcı olacaktır.

Unutulmaması gereken en önemli kural, çocuğa uygulanan disiplini sevgi temeli üzerine inşa etmektir.

Pedagog Arzu AKYÜZ

KAYNAK

ANNE BANA HAYATI ÖĞRET...

2008-08-20T11:18:00.000+02:00

Hayat Bir Çocuğa Nasıl Anlatılmalı?

Arkadaşımın kızı bir yaşına gelmişti, 'Sen eğitimcisin, neler öğretmem gerekiyor, bazen kendimi çok çaresiz hissediyorum' dedi. Sorusu kolaydı ama yanıtı zordu, akıl vermesi basitti ama uygulaması karmaşıktı, anlatmaya başladım:

*Annelik uzun zaman alan ve günün yirmi dört saati devam eden adı 'insan yetiştirmek' olan bir iş.

*Bir kere bilmelisin ki, zaman alacak. Neye zaman harcarsan onun karşılığını alırsın. İşine zaman harcarsan işinden, eşine zaman harcarsan eşinden, çocuğuna zaman ayırırsan da ondan karşılığını alırsın.

*Yapabiliyorsan gözyaşlarını tutmamasını öğret, acı çekmeden olgunlaşamayacağını...

*Kıskanmamayı öğret ona, arkadaşının başarısından mutlu olmayı, birlikte sevinçleri paylaşmayı, içinden 'neden ben değil de o?' demeden...

*Kazanmaktan mutluluk duyup içine sindirmeyi, ama aynı zamanda kaybetmeyi öğrenmesini... Çünkü bir adım sonrasında görünüşte galip olanları gösterecek hayat ona.

*Her şeyin bir sonu olduğunu öğret. Sahip olduğu bütün değerlerin bir gün keyif vermeyebileceğini... Kazanılan ve harcananın bir sonu olduğunu, gidilen yerlerin zamanla bıkkınlık verebileceğini, her şeyi tüketebileceğini, tüketemeyeceği tek şeyin bilgi olduğunu öğret.

*Kitaplardan keyif almasını, ders çalışmak istemiyorsa zorlanmamasını, ama okumayı sevmesini öğret ona.

*Elbet er ya da geç alacaksın biliyorum, ama mümkün olduğunca geç al ona bilgisayarı. Ona kendisi ile kalacağı sakin zamanlar ver, sıkılmayı öğret ona, sıkılıp da kendini yönlendirmeyi bulmasını.

*Doğaya götür onu, hayvanlardan korkmaması gerektiğini öğret. Arıların bizi sokmasından çok, nasıl bal yaptığını anlat.

*Doğanın kendi içindeki gizemini bulmasına yardımcı ol, yağmurdan sonraki toprak kokusundan keyif almasını sağla.

*Soğuk kış gecesinde ateş yakmayı öğret, belki büyüdüğünde bir gece sevgilisine ateş yakar ve belki binlerce yıldızın altında birbirlerine sarılırlar, bunu öğretmemiş diğer sevgililerin aksine...

*Şartlar çok zor olsa da yalan söylememesi gerektiğini öğret ona.

*Kazandığı elli milyonun piyangodan çıkan beş yüz milyardan çok daha keyifli olduğunu öğret. Alın terine saygıyı öğret ona.

*Aşk acısı çekmenin hiç aşık olmamaktan daha güzel bir duygu olduğunu öğret.

*Kendi doğruları üzerinden kimsenin onu yargılamasına izin vermemesi gerektiğini öğret, başkalarını da kendi doğruları üzerinden yargılamamayı...

*Bunun başkalarını dinlememek olduğunu değil, söylenenleri kendi eleğinden geçirmesi gerektiğini öğret. Kendi fikirlerine inanmanın güzelliklerini anlat.

KAYNAK

ÇOCUĞUNUZ EN ÇOK ROMAN KAHRAMANI MI YOKSA ÇİZGİ FİLM KAHRAMANI MI TANIYOR?

2008-07-04T12:27:00.007+02:00

Günümüz çocukları eğitim ve eğlence bakımından çok fazla kaynağa sahip olsa da, uzmanlar çocukların kitap okuması gerektiğine dikkat çekiyor.

Hepimiz çocukların kitap okumasını istiyoruz. Kıpır kıpır teknoloji ile erken yaşta tanışan çocuklarımıza hareketsiz duran kitapları sevdirmek eskisi kadar kolay değil.

Davranış Bilimleri Enstitüsü Çocuk ve Genç Danışmanlık Merkezi'nden Psikolog Şeyda Özdalga, çocuklara kitabı sevdirmenin günümüzde daha zorlaştığı görüşünde:

"Fazla çaba sarf etmeden eğlendirip, bilgilendiren televizyon, bilgisayar gibi teknoloji harikası iletişim araçları ile görsel cazibesi yüksek, oyalayan ve eğiten birçok oyun ve oyuncak arasından çocuklara kitabı sevdirmek günümüzde artık daha zor.

Bu kadar uyarana sahip olmadığımız 20-30 yıl öncesinde tercih ettiğimiz, doğum günlerinde hediye olarak seçtiğimiz kitaplardı.

Şimdi ise çocuklar klasik roman kahramanlarını değil, çizgi film kahramanlarını tanıyorlar."

Şeyda Özdalga bebeklikten başlayarak çocukları renk, çizgi ve sözcüklerle tanıştıran, anadilini öğrenmesine yardımcı olan kitapların önemini şöyle özetliyor: "Hem görsel hem de dilsel özellikler ile çocuğun oynama, eğlenme, görme, duyma, dokunma yoluyla tanıma ve keşfetme gereksinimlerini karşılayan, duygu ve düşünce dünyasını besleyen, yaratıcılık ve hayal dünyasını geliştiren araçlar kitaplar."

YAŞ GRUPLARINA GÖRE KİTAP SEÇİMİ:

Çocuğu kalıpların dışına taşıyacak ve yaratıcılığını besleyecek sıradışı hikayeler seçilirse çocuğun hayata bakış açısı genişleyecektir.

Her kitap çocuğa bilgi verilmesi ya da çocuk tarafından okunması amacıyla hazırlanmamıştır. Mutlaka bir ders vermek ya da yeni bir bilgi edindirmek gibi bir görevi yoktur; sadece çocuğu eğlendirmek ve keyifli bir zaman geçirmesini sağlamak için de seçilebilir.

Kitapların nasıl kaleme alındığı kadar nasıl resimlendirildiği de çok önemlidir. Çocuklar kelimelerden önce resimleri okumayı öğrenirler. Nitelikli bir şekilde kaleme alınmış bir kitap özenle resimlenmemişse hak ettiği ilgiyi göremeyebilir.

Kitap seçmek için kitabevine birlikte gitmeye ve kitap seçiminde çocuğun da isteklerini göz önünde tutmaya dikkat edersek kitabı okumaya daha hevesli olacaktır. Kitap seçerken çocuğa kitapları incelemek için fırsat tanımaya ve sabırlı davranmaya özen göstermeliyiz.

0-3 YAŞ ÇOCUĞUNA: tanıdık nesnelerin olduğu parlak renkli kısa ama ahenkli cümlelerden oluşan az kelimeli ve bu kelimelere ait resimleri olan bol resimli uzun süre elinde kalacağı için kaliteli malzemeden yapılmış, kolay yıpranmayacak ellerinin boyutuna uygun kitaplar seçebilirsiniz.

Bu yaş grubundaki çocuk dokunarak ve dinleyerek öğrenmeye çalışır. Konuşmayı öğrenmesine yardımcı olmak ve dil becerilerini geliştirmek için ona kitap okuyun.

3-5 YAŞ ÇOCUĞUNA:masallar, bildik hikâyeler içeren tanıdık durumların anlatıldığı, hayata dair çocuğun sınıflandırabileceği nesneler içeren iyi resmedilmiş hayalgücünü harekete geçiren ayrıntılı resimleri olan kitaplar seçebilirsiniz.

Bu yaş grubundaki çocukların yaratıcılıkları hızlı gelişir. Özellikle olayların nedenleri üzerine yoğunlaşırlar. Dolayısıyla içinde sorularına cevap bulabilecekleri, günlük hayatlarında karşılaştıkları sorunları komik bir dille anlatan (uyumak istemeyen çocuk, arkadaşı olmayan ayıcık vb.) kitapları tercih edebilirsiniz.

5-8 YAŞ ÇOCUĞUNA:güçlü hikâyeleri ve güçlü karakterleri olan sadece iyi-doğru değil, kötü-yanlış karakterleri de içeren içinde yabancı ve bilinmedik kelimeler olmayan gerçek hikâyelerden alıntılar içeren yeni bilgiler öğreten ayrıntılı resimleri olan okumayı yeni öğrenenler için fazla uzun olmayan ve küçük yazılarla yazılmamış ilgi alanına giren konular içeren kitaplar seçebilirsiniz.

Bu yaş grubundaki çocuk kendisini tanımaya başlamıştır. Kendisinin, başka insanlardan farklı duygu ve düşünceleri olabileceğini anlamıştır. Yeni şeyler denemeye açıktır.

8-12 YAŞ ÇOCUĞUNA:çocuğun karakter ve zevkine uygun sadece mesaj kaygısı taşımayan, çocuğu düşündüren kendisinin seçeceği kitaplar alabilirsiniz.

Bu yaş grubundaki çocuk kendi ilgi alanlarını kendisi belirleyebilir. Bu alanlarla ilgili her yeni bilgi ya da kahraman onu heyecanlandıracaktır. Maceralı hikâyeler bu yaş grubunun ilgisini fazlasıyla çeker.

ÇOCUĞUNUZA OKUMAYI NASIL SEVDİREBİLİRSİNİZ?

* Anne-baba olarak siz bir kitap okuyucusu modeli olabilirsiniz.
* Kitap okumak için özel zamanlar ayırabilirsiniz.
* Kitap okurken mimik ve ses tonunuzu kullanarak, kitaptaki hayal dünyasının içine çekebilirsiniz.
* Kitap okumayı sevmek kitabı tanımakla başlar. Kitapçıya giderek kitapları tanıması konunda rehberlik edebilir, onun nitelikli seçim yapmasını sağlayabilirsiniz.
* Ona okunan ya da kendi okuduğu kitabı babasına, arkadaşına anlattırabilir, böylece okumanın değerini, aktarma becerisini, başkasıyla paylaşmakla ilişkiyi geliştirmeyi destekleyebilirsiniz.
* Özel günlerinde ona ya da arkadaşlarına kitap hediye edebilirsiniz.
* Birlikte kitabevleri ve fuarları ziyaret edebilirsiniz.
* Günlük gazete, dergi ve sürekli yayınları takip etmesini özendirebilirsiniz.
* Odasında kitaplarını koyabileceği bir kitaplık oluşturabilirsiniz.
* Kitaplarını arkadaşlarına ödünç vererek ya da alarak, okulun kütüphanesinden yararlanmasını sağlayabilirsiniz.

kaynak
kaynak

HER ÇOCUK BİR PROJE mi acaba??

2008-07-02T13:51:00.005+02:00

Ayşe Arman'ın Esin Acıman ile ropörtajından alıntı:

Çocuklarımız artık birer proje. Doğdukları andan itibaren öyle...

Anne- babanın çocuğu adına gerçekleştirmek istediği projenin aşamaları ve hedefleri var.

Projeyi nasıl ele alırsanız, sonucu da öyle oluyor. Bizler, nasıl çocuklar yaratmak istiyorsak, o çocukları yaratıyoruz. Rekabet çok fazla. İyi okullardan mezun olmak yetmiyor, çok iyi okullardan mezun olmak gerekiyor. Çünkü bu yeni dünyada akademik başarı da önemli.

Proje bilimsel bir düşüncedir. Projede önce gözlem vardır, sonra elindeki verileri değerlendirme ve hedef belirleme. Ve sonra da o hedef boyunca çalışma. Buradaki en önemli husus da, çocuğun kapasitesini iyi tanıma. Siz istediğiniz kadar akademik bir hedefe kilitlenin, çocuk gerçekleştiremeyecek bir durumda ise boş, ne işe yarar...

Herkesin çocuğunu çok iyi tanıması gerekiyor. Üç tip çocuk var.
1- kapasitesinin altında başarı gösteren,
2-kapasitesinde başarı gösteren,
3-kapasitesinin üstünde gösteren. Kimse kapasitesinin altında başarı gösteren bir çocuk yaratmak istemez.

Altyapıyı kurduğunuzda, projelendirdiğinizde eninde sonunda o çocuktan bir şey yaratıyorsunuz. Daha doğrusu, maddi şartlarınız doğrultusunda ona olanaklar sunuyorsunuz, gerisi ona kalıyor, yeni dünyaya uyumlu olabilecek mi, yeni dünyada rekabete girebilecek mi ve evet bir anlamda da başarabilecek mi? Başarı, yeni dünyada mutlulukla eşdeğer. Bize düşen de onların kendi kapasitelerinin zirvesine çıkabilmelerini sağlamak. Çocuğumuzu iyi tanıyacağız, onu kapasitesinin üst sınırlarına kadar incitmeden zorlayacağız. Kural, başkalarıyla değil, kendi kendisiyle rekabete sokmak...

Mesela çocuğunuza sınavdan kaç aldığını sordunuz, 4 dedi. Asla Ayşe, Fatma kaç aldı diye sormayacaksınız ya da sınıfta senden yukarıda kaç kişi var diye. Sizi onlar ilgilendirmiyor, sizin için önemli olan çocuğunuzun bir önceki sınavdan kaç aldığı. Eğer 3'se, süper. Kendisini geçmiş, gelişme var.

Her çocuğun bir duruşu, bir gelişim süreci var. Her yaş grubu içinde o çocuğun öğrenmesi gereken ahlaki değerler, bilişsel özellikler, zeka boyutları ve olması gereken duygusal bir hedef var. Bunların hepsini doyurmak zorundasınız.
Proje budur, 4 bacaklıdır.

1- Ahlaklı bir çocuk yaratacaksın, doğruyu yanlışı öğreteceksin, insan ve hayvan sevgisi vereceksin, dolayısıyla doğa sevgisi, bundan hiç taviz vermeyeceksin. Bu manevi değerleri veremezsen çocuk kaybolur.

2- Bilişsel seviyesini takip edeceksin, bileceksin bu yaş grubu çocuğu ne yapar, yapmadığı zaman onu yapabilmesi için birtakım çalışmalara gireceksin.

3- Yapabildiği zaman da sınırlarını zorlamaya başlayacaksın. Bakalım bir yaş üstünün şu davranışlarını da yapabiliyor mu?

4- Ve bunları ona sunarken bunların onun yaşının ötesinde olgular olduğunu açıklayacaksın ki, yapabiliyorsa başarısıyla gururlansın, yapamıyorsa üzülmesin.

Esin Acıman kim?

kaynak

(2 YAŞ) ÇOCUKLARDA GÜNLÜK ALINMASI GEREKEN GIDA MİKTARLARI

2008-06-27T13:55:00.004+02:00

NET GÖREBİLMEK İÇİN RESMİN ÜZERİNE TIKLAYIN

kaynak
kaynak

MİNİK TOSBAAM VE GÜN GÜN TUVALET EĞİTİMİ

2008-06-16T17:23:00.008+02:00

TOSBAAM TAM 2,5 YAŞINDA....

TOSBAANIN EĞİTİMDE BİRİNCİ GÜNÜ

Gerçekten zor bir gündü. Bezini çıkarttığım andan itibaren öğlene kadarki zaman, yer silip tosbaaya kilot yetiştirmekle geçti.

Yanındayken yapmayan ama odadan ayrıldığım saniye içinde altına yapan afacan beni epey zorladı.

Elimde lazımlık ile peşinde koştum nerdeyse. Yani 15-20 dakikalık aralarla…

Öğlen altını bezleyip yatırdım kalkınca tekrar çıkardım.

Ve manzara akşama kadar sürdü.

İşte bu noktada sağlam bir sinir sistemi gerekiyor.

Gözünüz hep onun üstünde olsun. Uzaktan da olsa izleyin.

TOSBAANIN EĞİTİMDE İKİNCİ GÜNÜ

Zorlu gün yeniden başladı.

Elimde lazımlıkla dolaştım durdum.

Lazımlıkta oturtup kitaplarla veya oyuncaklarla oyalamak ne mümkün.

Silinen yerler,ıslak kilotlar ve pantolonlar…

‘’ben vazgeçtim’’ ‘’henüz hazır değil galiba’’ en sık kullandığım cümleler oldu .

Ama yine de vazgeçmedim ve uyku dışında bez bağlamadım.

TOSBAANIN EĞİTİMDE ÜÇÜNCÜ GÜNÜ: BİTTİ ANNE, B O Ş !

Kahvaltı sonrası tam yapıyordu ki lazımlığa oturttum,oyuncaklarıyla oyalayarak devamını yapmasını sağladım.

Birlikte lazımlığı temizledik.

Biraz sonra büyük çişi için sinyaller alınca, hemen lazımlığa oturtarak, o işi de hallettik.

Alkış ve övgülerle tosbaa mutlu ben mutlu olay yerini terkettik.

Elimde lazımlıkla dolaşmaktan vazgeçtim.

Klozet üstü aparatı taktım.

Oturttum üstüne tosbaayı. Elimizde bir kitap karıştırmaya başladık.

Artık çişini yapıyor klozete…

Sık aralıklarla klozete oturttum ve her oturmasında azar azar çiş yaptı.

Yaptıkça o da alıştı çiş yapma fikrine.

Tuvalet diyaloglarımız da değişti:

--çiş bitti mi

--bitti anne, b o ş.

--boş mu !!!

Birkaç kaza ile günü bitirdik.

TOSBAANIN EĞİTİMDE DÖRDÜNCÜ GÜNÜ

Bu gün klozete daha sık uğrar olduk.

Her gidişimizde azar azar yapmaya devam etti

Büyük çiş için klozete gitsek de yapamadı.

Son anda lazımlığa oturttum ve yaptı.

Bir kaza ile günü bitirdik.

TOSBAANIN EĞİTİMDE BEŞİNCİ GÜNÜ

Sabah lazımlığa oturmuş ve çişini yapmış olarak buldum.

Her ne kadar kilotunu çıkarmadan oturmuş olsada çişin yaptı sonuçta.

Kaza ile sonuçlanmış olsada minik tosbaamın çamaşırını alkışlar eşliğinde değiştirdik .

Çok mutluyduk eşimde ben de…

Gün içinde kazamız olmadı.

Her tuvalete gidişimizde işimizi hallettik

TOSBAANIN EĞİTİMDE DOKUZUNCU GÜNÜ

Kilotunun ıslanması rahatsız ediyor.

Bu sayede her seferinde olmasa da haber vermeye başladı.

İlk günlerde idrarın tamamını boşaltamadığı için daha sık tuvalete gidiyorduk

Artık çişini daha uzun tutabiliyor ve daha fazla idrar yapabiliyor

Çişinin geldiğini hissetmeye başladı.

Galiba bu iş oluyor !?

TOSBAANIN EĞİTİMDE YİRMİNCİ GÜNÜ:
Artık minik tosbaam koordinasyonu sağlamaya başladı.

Çişinin geldiğini hissediyor ve''çişim var'' yerine ''çiş yaptım''diyor.

Kelimeler hatalı da olsa koşar adımlarla tuvalete gidiyoruz.

Ve mutlu son :) hem küçük çişini hem de büyük çişini artık tuvalete yapıyor.

Ve daha da mutlu son :)) çişinin geldiğini anlayıp söylüyor.

Biz bu işi hallettik .

Darısı bu konuyla ilgilenen anne ve bebeklerin başına....

NOT: Anneler sakın aceleci olmayın. Sabırlı davranın ve vazgeçmeyin.
Ama en önemli şart ise bebeğinizin 2 -2.5 yaşına gelmesini bekleyin.
Zorla ve onu korkutarak hiçbirşey elde edemezsiniz...

Konuyla ilgili diğer yazılarım

2-3 yaş arası psikolojik gelişim

ÇOCUKLARA VERİLEBİLECEK ÖDÜLLER...

2008-06-13T11:49:00.002+02:00

En basit ifadeyle “ödül” istenen davranışı pekiştirmek için, olumlu bir geri bildirimde bulunmak olarak düşünülebilir. Bu şekilde bakıldığında “gülümsemek”, “aferin” demek de bir ödüldür. Hemen tüm canlılarda öğrenmeyi pekiştiren şeyler “ödüllerdir”. İlkel canlılarda bile, bir hareketin, bir konumun, karşılaşılan bir cismin iyi ya da kötü olarak tanımlanması, benimsenmesi, arkasından gelen uyaranlara bağımlı olarak öğrenilir. Hoşa giden bir uyaran, örneğin “besin” elde etmek, o davranışı pekiştirecektir.

Genel hatlarıyla, küçük çocuklar da, bu şekilde bir öğrenme yöntemiyle davranışlarını geliştirirler. Bu nedenle, istenen davranışları pekiştirmek için, bir disiplin yöntemi olarak, çocuğun bireysel özelliklerine, yaşına ve gelişim düzeyine göre bir takım ödüller verilmesi uygun olacaktır.

Okul öncesi dönemdeki çocuklar için ödül seçenekleri (2-6 yaş)

* Parka götürmek

* Arkadaşlarıyla oynaması için izin vermek

* Masal anlatmak

* Oyun oynamak

* Kucaklamak/sarılmak

* Kukla oyunu oynamak

* Anneyle dışarıya gitmek

* Bisiklete daha uzun süre binmek

* Teybe sesini kaydetmek

* Pizza yemeye gitmek

* Beraber şarkı söylemek

* Hayvanat bahçesine gitmek

* Lunaparka gitmek

* Oyun hamurları satın almak

* Günlük planları yaparken fikrini almak

* Pikniğe gitmek

* Özel pastadan yemek

* Ona çizgi film kaseti almak

* Çocuk tiyatrosuna götürmek

* Boyama kitabı almak

* Beraber müzik dinlemek

* Beraber resim çizmek vs.

Okul çağındaki çocuklar için ödül seçenekleri (6-11 yaş)

* Beraber Parka gitmek

* Dışarıda yemek

* Gece arkadaşında kalmasına izin vermek

* Birlikte dışarıda top oynamak

* Birlikte yemek pişirmek

* Bisiklete binmesine izin vermek

* Bir TV programı seyretmesine izin vermek

* Dışarıda biraz daha fazla oynamak

* Resim malzemeleri satın almak

* Beraber kampa gitmek

* Spor kursuna yazdırmak

* İstediği bir yemeği yapmak

* Ona bir hikaye anlatmak

* Kütüphaneye gitmesine izin vermek

* Birlikte bahçe işleri yapmak

* Paten yapmaya götürmek

* Spor kursuna yazdırmak

* Odasını döşemesine izin vermek

* Bilgisayarla oynama saatini arttırmak

* Film seyretmek

* Yap-boz almak vs.

Ergenlik çağında ödül seçenekleri (11-18 yaş)

* Evde kutlama yapmasına izin vermek

* Dans kursuna yazdırmak

* Arkadaşlarıyla geziye gitmesine izin vermek

* Odasını dekore etmesine izin vermek

* Birlikte bahçe işleri yapmak

* Birlikte spor yapmak

* Arkadaşında kalmasına izin vermek

* Geç kalkmasına izin vermek

* Para kazanması için (kısa süreli) izin vermek

* Fotoğraf makinesini kullanmasına izin vermek

* Yaz kampına göndermek

* Eve arkadaşını çağırmasına izin vermek

* Bir banka hesabı açtırmak

* İstediği TV programlarını seyretmesine izin vermek

* Saçını istediği gibi kestirmesine izin vermek

* Arkadaşlarıyla konsere göndermek

* Bilgisayarı kullanma süresini uzatmak

* Paten, bisiklet kullanma süresini uzatmak

* Sinemaya götürmek

* CD hediye etmek vs.

Tüm bu seçenekler arttırılabilir. Her bir ödül bir liste haline getirilip her birine bir puan verilebilir. İstenen davranışlarıyla, örneğin 10 gün üst üste dişlerini fırçalamak 50 puan olabilir, ve 50 puanlık ödül satın alabilir (ör, sinemaya gitmek : 50 puan).

İstenmeyen davranışlarda ceza puanı olup, ödüllerden yoksun kalmaya yol açabilir.

Tüm burada söz edilen yöntemler çocuğun motivasyonunu arttırmaya yönelik, adil olmalı; tutarlı olmalı, verilen söz yerine getirilmelidir.

Dr. Koray Karabekiroğlu

kaynak

MİNİK TOSBAA'M TUVALET EĞİTİMİ ALIYOR.

2008-06-09T11:33:00.017+02:00

NOT: parantez içi yazılar bizimle minik tosbaamın tecrübelerine aittir.

Tuvalet eğitimi, çocuğun hiç bir kimsenin yardımı ve hatırlatması olmadan, kendi kendine tuvaletinin geldiğinin farkına varıp, tuvalete gidip tuvaletini yapabilmesidir. Yani tuvalete gitme davranışını kontrol edebilmesidir.

Tuvalet eğitimi, anne babanın çocuğunun çişinin geldiğini farkedip onu uyararak tuvalete göndermesi değildir.

Tuvalet eğitimi için 2- 2,5 yaşları beklenmelidir. (Minik tosbaam 2,5 yaşına geldi.)Çünkü çocukta tuvaletini yapmayla ilgili organlar bu yaşlar civarında gelişir. Bu yaşlardan önce çocuk tuvaletinin geldiğini hissetse bile tutamaz.(arada bir 'anne çiş yaptım' demeye başlamıştı ve biz de eğitim için vakit geldi dedik)
Çocuğun tuvaletinin geldiğinin farkına varması, farkına vardıktan sonra tutabilmesi ve gidip yapabilmesi için, bu işlemin tümü ile ilgili organlarla (böbrek, karın kasları, sidik torbası) beyin arasındaki sinyallerin gidip gelebilmesi için gerekli gelişimin tamamlanmış olması gereklidir.

Çocuk ilk ciddi eğitimini tuvalet eğitimi olarak alır ve hemen hemen bedeninin bütün işlevleri işin içindedir.
Dikkatini toplamak, vücudundan gelen sinyalleri önce anlamlandırmak sonra da değerlendirmek, bu sinyallere göre tepki vermek ve ebeveynlerden yardım istemek gibi çok karmaşık bir işlemler zincirini öğrenecektir.

Hem zihinsel hem de bedensel olarak bir kontrol sağlama mekanizmasını oturtmaya çalışmak göründüğü kadar kolay değildir.(hem de hiç kolay değil.öncelikle sağlam bir sinir ve sabır sisteminiz olmalı:)) ) ebeveynin hatalı tutumları sürecin uzamasına neden olacaktır.
O nedenle altını ıslattı diye çocuğunuza kızıp bağırmadan önce bu karmaşık sistemi bir kez daha düşünmelisiniz; bu alışkanlığı kazanırken kuru kaldığı her an aslında ödüllendirilmesi gereken bir zaferdir.

Bu eğitime başlandığı sırada aileye katılan yeni bir kardeş, anne baba arasındaki sorunlar, ayrılıklar, çevre değişimi, kreşe başlamak gibi faktörler çocukta olumsuz etkilere sebep olacaktır.

Çocuğunuzun tuvalet terbiyesine hazır olduğunu gösteren bazı belirtiler vardır:

1-Çocuğunuz bazı basit isteklerinizi yerine getirebiliyor mu? (evet)

2-Gün boyunca bezi en az iki saat kuru kalabiliyor mu? (evet)

3-Kısa bir uykudan sonra bezi kuru kalabiliyor mu? (evet)

4-Barsak faaliyetleri düzenli ve daha önceden tahmin edilebliyor mu? ( Bazı çocuklar günde 2-3 kez, bazıları ise 2-3 günde bir kez kaka yaparlar. Burada önemli olan bu aralıkların düzenli olarak tekrarlanması ve daha önceden tahmin edilebilir düzeye gelmesidir.) (evet)

5-Kendi başına tuvalete gidiyor mu? (evet)

6-Tek başına pantolonunu indirip kaldırabiliyor mu? (kısmen)

7-Bezi ıslandığında rahatsız oluyor mu? (bizimki hazır bezlerle bunu pek hissedemedi galiba)

8-Lazımlık veya oturağına ilgi gösteriyor mu? (evet)

9-İç çamaşırı giymek istiyor mu?(bizim ufaklığın böyle bir talebi olmadı)

Yukarıda sayılan maddelerin büyük çoğunluğuna evet yanıtını verebiliyorsanız çocuğunuz tuvalet eğitimine hazır demektir. Aksi halde birçok güçlükle karşılaşabilirsiniz.

ADIM ADIM TUVALET EĞİTİMİ

* Gevşeyin. Tuvalet eğitiminde sakin ve rahat yaklaşım en iyi davranış biçimidir.

* Tuvalette ne yapacağını çocuğunuza gösterin. Çocuklar büyüklerini tuvalette görünce onları taklit etmeye başlarlar. (eğitime başlamadan önce bunu öğretmiştik)

* Tuvaletle ilgili ailenizin kullandığı sözcükleri çocuğunuza öğretin ki tüm aile bireyleri çocuğun kullanacağı sözcüğü duyduğunda tuvaleti olduğunu anlayabilsin.
* Çocuğunuza tuvaletini yapmadan önce oluşan yüzde kızarma, çömelme, ıkınma gibi belirtilerin tuvaletinin geldiğini işaret ettiğini öğretin.(bu işaretler büyük çişi için belirgin ama küçük çiş için öğrenmek zamanımızı aldı. kazalar da bu aşamada gerçekleşiyor zaten...Ama iki -üç gün içinde öğreniyorsunuz)

* Çocuğunuza bir lazımlık veya klozet oturma aparatı satın alın. Oturarak tuvalet yapması daha kolaydır.

* Çocuğunuza tuvalet kullanımı hakkında kitaplar okuyun, bilgi verin.

* Çocuğunuza tuvalette kolay indirilip kaldırılabilen giysiler giydirin.

* Çocuğunuz tuvalete gitmek istediğinde ona yardımcı olun, yanında kalın eline tuvalette otururken oyalanabileceği resimli kitaplar vs. verin ve oturağına tuvaletini yapmasa bile birkaç dakika oturmasını sağlayın.(ilk gün onu oturakta 1 saniye tutmak bile çok zor oldu.İkinci gün de hemen hemen aynıydı ve evin pek çok köşesi KAZA izleriyle işaretlendi:)) Ama üçüncü gün hem klozet üstü aparatta hem de lazımlıkta çişini yapana kadar oturdu. Bir kaç kaza ile günü bitirdik.)
* 4-5 dakikadan sonra çocuğunuzun tuvaletten kalkmasına yardımcı olun. Eğer bu süre içerisinde tuvaletini yapabildiyse aşırıya kaçmamak kaydı ile onu övün ve ödüllendirin. Eğer tuvaletini yapamadıysa birdahaki sefere yapabileceğini söyleyin.(minik tosbaama en büyük ödülümüz alkış oldu.azla yetinmesini de öğreniyor bu arada :)) )

* Tuvaletini yaptıktan sonra çocuğunuzu dikkatle silin. Kız çocuklarında silinme işleminin enfeksiyon kapmayı engelleyebilmek amacıyla önden arkaya doğru yapılması gerektiğini unutmayın. Tuvaletten sonra ellerin dikkatlice yıkanması gerektiğini siz de örnek olarak çocuğunuza öğretin

KAYNAK1

KAYNAK2

KAYNAK3

Fisher Price Kraliyet Koltuğu

İnternette dolaşırken gördüğüm müzikli tuvalet/lazımlık.

Eğitimde zorlanıyorsanız yardımcı olabilir.Motivasyonda zorlanan tosbaalar için ideal.İçerisindeki sensörü sayesinde bebeğiniz tuvaletini yaptığında müzik ile ödüllendirir.

detayları için buraya tıklayın

Konuyla ilgili diğer yazılarım

2-3 yaş arası psikolojik gelişim

minik tosbaanın gün gün tuvalet eğitimi

EMZİRME İLE ZEKA ARASINDA BAĞLANTI BULUNDU

2008-06-05T18:21:00.005+02:00

Kanada’daki McGill Üniversitesi tarafından yapılan yeni bir araştırma, emzirme ile artan zeka arasında güçlü bağlantı buldu. Araştırmaya göre anne sütüyle beslenen bebekler daha zeki!

Araştırmacılar, emzirme konusunda bugüne kadar yapılan bu en büyük araştırmanın sonuçlarına göre, emzirme çocukların zekasını artırıyor ve akademik başarılarını geliştiriyor.

Genel Psikiyatri Arşivlerinin yeni sayısında yayımlanan Emzirme ve Çocuk Bilişsel Gelişimi başlıklı makalede doktor Michael Kramer, araştırma sonuçlarının, 6,5 yıldır incelenen 14 bin çocuktan elde edildiğini belirtiyor. Kramer, çalışmalarının, emzirmenin çocukları daha zeki yaptığına dair bugüne kadar en güçlü kanıtı sağladığına da dikkat çekiyor.

Kramer ve meslektaşları, Belarus’taki 31 hastane ve klinikte çocuklar üzerinde yaptıkları araştırmada denek annelerin yarısından bebekleri yalnızca emzirmelerini istedi. Bu, araştırmacılara, çocuğun bilişsel gelişiminde emzirmenin etkisini ölçme imkanı tanıdı. Bu araştırma sırasında annelerin zeka seviyeleri ya da bebekle olan bağları gibi faktörler dikkate alınmadı.

Daha sonra bu çocukların bilişsel kabiliyetleri, çocukların doktorları ve öğretmenleri tarafından yapılan zeka testleriyle ölçüldü. Testler sonucunda yalnızca emzirilen çocuklardaki ölçümler önemli derecede yüksek çıktı.

Emzirmenin beyin gelişiminde ve zeka üzerindeki etkisinin, çok sık tartışılan bir konu olduğunu hatırlatan doktor Kramer, birçok araştırmanın bir gruba dayandırılırken, bu araştırmanın rastgele bir şekilde yapılmasından dolayı emzirme ile zeka arasında bir sonuç ortaya çıkardığını ifade etti.

BBC’ye göre Kramer ayrıca, emzirmenin gözlemlenmiş bilişsel faydalarının, anne sütündeki bazı maddelere mi, yoksa emzirme sırasındaki fiziksel ve sosyal etkileşime mi bağlı olduğuna henüz açıklık getirilmediğine dikkat çekti.

İŞTE SİZE BİR KAÇ E-KİTAP ÖNERİSİ... üzerine tıklayın.

KAYNAK

SİZİN BEBEĞİNİZ HANGİ BURÇTAN?

2008-05-30T13:32:00.011+02:00

KOÇ BURCU

Bir Mars/Koç bebeği coşkulu, girişken ve özgürlükçüdü.

Enerjisi yoğun ve şaşırtıcıdır.

Onu kolay kolay koyduğunuz konumda bulamazsınız, hele bir de duygusal etkiler yaratan gezegenler öne geçmişse, öfkesi ve neşesi aynı düzeyde yükselir ve iner.

Fizik gücü mükemmeldir ve bunu dışarıya yansıtır.

Onun için seçeceğiniz oyuncaklar, enerjisini tüketmeli yani hareket ettirmelidir. Onun cesareti sizi şaşırtabilir ama hep öyle olacaktır.

Yukardaki astrolojik konumların bir tanesi böyle bir sonucu getirecektir.

Beşiğinden veya yatağından sürekli olarak birşeyleri dışarıya attığını göreceksiniz. Mars/Koç bebeği iki yaşına kadar her şeyi çabuk öğrenir ama sonuçlarını kendisi yaratır, öğretileni yapmaz.

İki yaşından sonra, odasını kendisince düzenleyecektir.

Onu oyuncaklara boğmayın çünkü bir tanesi veya seçtiği bir oyuncak ilgisinin merkezi olacak ve uzun bir zaman için sadece ona konsantre olacaktır.

Koç çocuğu, yaratıcılığını iyi kullanır ve özgün fikirler oluşturur.

Beş yaşına doğru iyi bir arkadaş, öncü ve örgütçüdür.

Kişiliğinin zihinsel yönünü veya ilişkilerini ileri ve geri adımlar atarak gösterir, bazen geri çekilir, gözler, bazen de atağa kalkar.

Diğer gezegenlerin etkileri ve özellikle de Mars'ın durumu fiziksel gücünü, tavrındaki şiddetin dozunu ve duygularının anlatım biçimini şekillendirir.

Bebeğinizin veya çocuğunuzun başından yaralanmamasına veya etkilenmemesine özen gösterin.

Koç bebeğinin Güneş ışınlarından aldığı etki daha zarar vericidir.

Unutmayın daima "önce ben" diyecektir, egoizması yüksektir ve ilişkilerini bu yolla geliştirir. Sabırsız değildir ama iyi eğitilirse ortaya çıkar.

Kız veya erkek, her iki cinste de erken yaşlarda seksle ilgilenmeye başlayacaktır.

BOĞA BURCU

İşte size hükmedici, sabit, dengeli, tedbirli, çekingen ve pratik bir kişilik.

Yaşamı boyunca yapacağı gibi, daha bebekken tutarlı, düzenli ve dikkatlidir.

En küçük riskden bile kaçınır.

Yemek zamanlarını, uyuyacağı veya oyun oynayacağı anları çok iyi bilir ve kendine göre düzenler, düzeni öylesine tutarlıdır ki, şok geçirebilirsiniz.

Ona çok oyuncak almaya hazır olun, materyalisttir, maddeye önem verir ancak sahip olma güdüsü tatmin edildiğinde kendisini iyi hisseder.

Kısacası, sık eline yeni birşeyler verilmelidir.

Öte yandan doyumsuz bir koleksiyoncudur, her şeyi toplayıp saklamaya bayılır, küçük bebeklerin, otomobillerin hatta dinozorların koleksiyonunun yapar ve dokunılmasından nefret eder.

Daima onun iznini almak zorundasınız.

Bazen ciddi ciddi birşeyler yaptığını görürsünüz, saatlerce uğraşır ve kendince bir görevi yerine getirirmişcesine çabalar durur ama sonunda sonuca kesinlikle ulaşır.

Yaşıtlarını bebekken bile tanır ve onlara sadıktır, aynı şekilde ailesine de bağlıdır, uzak kaldığında huzursuzlaşır.

Dikkat edin, güzel şeylere bayılır ve minik yatağında bile yeniliklerin farkına hemen varır. Huzurlu bir aile ortamı ve sıcak duygular onun için çok önemlidir, değişkenlikleri hemen farkeder.

Boğa Burcu'nu sevgi ve aşk gezegeni Venüs yönetir;

Venüs'ün aldığı etkilere göre giysilere ve yemeğe yönelik ilgileri gelişecektir.

Yine de ona küçük yaşta bir gardrobu olduğunu hissettirin ve oyuncaklarını koyacağı bir mekan sağlayın.

Boğa bebekleri, güzel sözleri ve şarkı dinlemeyi çok severler; onunla konuşun ve müzik dinletin.

Değişkenliğinin temel nedeni, zıt burcu olan Akrep'ten kaynaklanır.

Buradan sert etkiler alırsa sessizleşir, içe döner, kıskançlığı artar hatta kin tutar. Ruhsal tansiyonunu iyi izleyin ve dış etkilerden onu koruyun.

Bebekken negatif etkilere daha dayanıklıdır ama iki yaşından sonra değişkenliği belirginleşir. Erkek veya kız kardeşi olduğunda, onun yeni geleni dikkatle izlediğine ve tavır aldığına tanık olacaksınız.

Değişimler, ruhsal dalgalanmalar ve aşırı duyarlılık bu dönemlerde görülür.

Yeni bir konuya karşı ilgisi zor başlar veya bitirmekte zorlanır.

Büyük bir obur olabilir, çok dikkatli olun çünkü sizin kendinizce doğru olduğunu sandığınız beslenme sistemini beğenmeyebilir ve zorlanmaktan nefret eder, muhakkak kendi beğenilerine önem verilmelidir.

Materyalistik yönü sessiz bir yaramazlık şeklinde tezahür eder.

Unutmayın o Burçlar Kuşağı'nın "Ben İsterim" diyebilen tek örneğidir.

Aç gözlülüğünü frenlemek için ona sık sık küçük ama yeni birşeyler verin.

Eğitiminde sabırlı olun ve yineleyin, ilgisiz görünse bile o anda birşeyler öğrenmektedir ama uygulamasını kendince uygun gördüğü zamanlarda yapacaktır.

İKİZLER BURCU

İkizler/Merkür bebeği bir eğlencedir. Çok çabuk öğrenir ve konuşur. Günü geldiğinde hemen yazı yazmaya başlayacak, ilgisi neyse, çizim, lego vs.. o olayın ustası olacaktır. Çok şakacıdır ama aynı zamanda da kuşkucudur. İkizler Burcu'nun simgesi ikizlerdir ve bu onun her konuda iki yönlü olduğunu gösterir. Herşeyi iki tane olacaktır, gelecekte bile iki sevgilisi, iki işi veya iki evcil hayvanı olacaktır. Düşünceleri daima iki yönlüdür ve ikisinin de doğru olduğuna inanır. Zihinsel gelişimi ve tepkileri sessizdir ama mantıklı, rasyonel ve hızlıdır, yeni durumlara çabuk uyum sağlar. Küçük yaşta hemen çevresindekilerle iletişim kurmaya çalışır, biraz büyüdüğünde yazım araçları, bilgisayarlar ve hatta mikrofonlar onun ilgisini çekecektir. Ama unutmayın o bir hava burcudur yani maddeci değildir, öncelikle zihinsel uyumu gelir. Bilgi onun için çok önemlidir, bu nedenle herşeyle ilgilenir ve hep öğrenmek ister. Tehlikeli bir yönü ise, kıskançlığı ve başkalarının özgürlüğüne değer vermemesidir, duygusal çelişkileri yani iki yönlülüğü yargılarını egoizması lehinde geliştirir. Burcun ve Merkür'ün üzerindeki gezegensel etkilerin durumuna göre, muhteşem bir geveze de olabilir. Bilinçaltında sürekli alarm çaldığı için, huzursuzluğu, can sıkıcılığı ve sinirliliği bebekliğinde ortaya çıkabilir, Neşesi kadar bu yönleriyle belirginleşir ama eğilimi gezegensel etkiler belirleyecektir. Çok yaratıcıdır ve bunu göstermeye bayılır. Daha küçücükken ticaret yapmaya çalışır. Değişken İkizler bebeğinin ve çocuğunun elleri ve akciğerleri duyarlıdır. Ayrıca zihinsel yüklenmelerde zorlanır. Kişiliğindeki ikilik, büyüdükçe ortaya çıkar ama sadakati dikkat çeker ve bağlandı zaman vazgeçmez. Küçük yaşta eğitilmelidir çünkü öğrenme güdüsü çok erken başlayacaktır.

YENGEÇ BURCU

Bir Yengeç/Ay çocuğu duyarlı ve duygusaldır. Burçlar Kuşağı'nın en vehimli tipidir ve aynı zamanda da sorumluluktan kaçanıdır. Arkadaşlarını unutur, evcil hayvanlarıyla ilgilenmez. Kendisini evinde ve özellikle de kendi başına kaldığında huzurlu hisseder. Hele odasi onun için çok önemli bir sığınaktır. Yengeçler, önem verdikleri birşeyi veya birkaç şeyi biriktirirler, örneğin çukulata saklarlar ve emziklerini biriktirirler. Kıskançlığı belirgindir ve uzun sürer. Bir eğitim verileceği zaman kolay kabul eder; başlangıç olarak Ay dönemleri iyi izlenirse sonuçlar daha olumlu olacaktır. Kurnaz ve tutumludur. Ailesine önem verir ve mükemmel bir koruyucudur, tek tek herkesle ilgilenir. Bebek veya küçük insan oyuncaklarını, dolma hayvanları çok sever ve onların hareketlerini öğrenerek taklit etmeye çalışır. Yengeçler, hayal kurmaya bayılırlar, bazen onun ses çıkarmadan öyle oturduğunu görürseniz, hiç bozmayın çünkü hayaller evreninde dinlenmektedir. Bu yönüyle gelecekteki iş hayatında başarı kazanacaktır çünkü zihinsel dinlenme ustasıdır. Çok duyarlıdır, daima bir kalkan taşır ve negatif etkilere karşı kendisini hep korur, yanılsa bile aldırmaz çünkü güvendedir. Bebekken dış dünyada gelişen gerilimleri hemen hisseder ve rahatsız olur. Ruhsal dalgalanmaları yoğun ve çok farklıdır. Zirveden tabana bir anda iner ve çıkar, bazen çok acımasız olabilir ama yine kendisini korumaktadır. Ay'ın aldığı etkilere göre değişirken yine Ay'ın simgelediği evinin ve annesinin durumlarına göre etkilenir. Duygusal belleği çok güçlüdür, aylar önce zorla yediği bir yemeği asla unutmaz yine reddeder aslında reddettiği yemek değil, o anda karşılaştığı baskının anısıdır ve öç alır. Erkek Yengeç çoçuğu çabuk zedelenebilir çünkü yaşamın sertliklerinden hoşlanmaz ve direnmez. O dönemlerde, ya alaycı olacak, ya da negatif tavırlar gösterecektir. Kız Yengeç ise kabuğuna çekilerek, erişilmez olacaktır. Daima teşvik edin ve cesaret verin, kısacası onun duygularını şarj edin. En iyisi, onun duyarlılığını mantık çerçevesinde kalarak yine kendisine yönlendirin.

ASLAN BURCU

Aslan bebeği ve çocuğu açık, sıcak, sevecen ve dramatiktir. Tabii ki, daima ilgi odağı olmalı ve sürekli övülmelidir. Kuşkusuz o bir kral veya kraliçe olmak isteğindedir, ailesinin ve çevresindekileren sorunlarının kendisininkilerden fazla ve önde olmasından hoşlanmaz. Emir vermeye bayılır, lüks ve konfor ister, tüm çocukların önderidir, onları yönlendirir ve kullanır. Dahice buluşları vardır ve eğlendirir. Başka çocukları sever hatta kendisinden büyük olanlarla daha iyi ilişki kurar. Aslan çocukları giysilere bayılırlar ve hatta büyüklerinin giysileriyle oyunlar oynarlar. Bir teyp ve mikrofonu biraz büyüdüğünde onun için iyi bir oyuncaktır, onunla bir çok eğlence yaratır. İyi bir organizatördür, liderlik yeteneğini bebekken bile görürsünüz. Mama şişesini bile kendisi yönlendirmek ister, yattığı yerde uygun pozisyonu bulmak için döner durur. Çok gururludur ve cezalandırılmaya hiç dayanamaz. Onunla bu yönde ilişki kurarken; "sen kötü değilsin ama kötü birşey yaptın" sloganını hiç aklınızdan çıkarmayın. Egosunun gücü sayesinde sıkıntılara dayanıklı, hastalıklara tahammüllüdür, üstelik derdini belli etmekten de kaçınır. Olgunluk en önemli sorunudur, zaman içinde bu yönün önemini göreceksiniz. Öğrenmesi gereken en önemli ders, daima kendisinin çok önemli olduğunu sanmamasıdır. Aslan çocuklarının babaları çok önemlidir, onu örnek alırlar ve hiç unutmazlar. Bu konuda çok dikkatli olunmaıdır. Kısacası onun bir Aslan-Kral olduğunu hiç unutmamalısınız.

BAŞAK BURCU

Başak çocukları, öncelikle yaşamın birçok alanında mükemmeliyetçidirler. Yıldız haritasında bu etkiler çok önemlidir, karakteristikliği güncel yaşamında bu yönde belirginleşir. Başak çocukları bir ev delisidirler, kaprisleri dahi bu alanın içindedir. İyi organize olurlar ve hatta erken yaşta okumaya çalışarak, alfabeyi algılamaya çalışırlar. İyi bir ilişki ustasıdır, eğer utangaç değilse... Gerçekten de bazen çok çekingen ve utangaçtırlar, gelecekte bu yüzden yüzyüze gelmekten kaçındıkları ve mektup yazmayı tercih ettikleri görülecektir. Başak çocuğunuzun kişiliği analitik ve eleştiricidir. Bazen o kadar çok şeyi beğenmez ki, herkesi bıktırır, bunu oyun oynadığı anlarda daha iyi görebilirsiniz. Sorumluluğu doğuştan vardır, ne yapacağını iyi öğrenir ama bu yeteneği sık sık övülmelidir. Temizliği, egsersizleri ve hatta dieti çabuk ve iyi öğrenir. Güncel alışkanlıklara çabuk uyum sağlaması sevindiricidir. Yıldız haritasının durumuna göre, Başak/Merkür çocukları aşırı titiz ve kaprisli olabilirler. Zaman zaman kendisinden bile memnun olmaz ve huzursuzluğu doruğa ulaşır. Burada egosunu bir yastık gibi kullanarak, yaslanır ve tavır alır. Yapılması gereken şey, onun istediği gibi davranmasını sağlamak ve yanlış olanı destekleyerek, kendisinin huzurunu kaçırmaktır. Çabuk anlayacaktır çünkü titizliği hemen onu uyarır. Altının kirli kalmasına, temizlenmemesine ve kirli, pis ortamlarda kalmaya hiç gelemez ve kıyameti koparır. Bedeni çok önemlidir. Herşeyi sorgular ve öğrenmek ister. Bazı Başaklar, belli bir olaya veya öğretilen şeye takarlar ve birden onu yaşamsal takıntı haline getirirler. Öğrenmeleri ve öğretilmeleri gereken şey, kendisine sunulan ortama uyum sağlamaktır ve onlara evrenin merkezinde yaşamadığı anlatılmalı ve en iyilerin hep değiştiği gösterilmelidir.

TERAZİ BURCU

Bir Terazi çocuğuna "Ne istiyorsun?"diye sormayın çünkü hemen cevap alamazsınız. Onun en büyük sorunu kararsızlıktır. Çok tedbirlidir ve keskin dengesi nedeniyle seçme sorununu sürekli yaşar. Aslında uyumludur ve onunla anlaşmak kolaydır. Arkadaşlığı sever, grup oyunlarına bayılır ve organize eder. Öteki çocuklar onunla oynamayı severler, romantik yaklaşımlarından ve cazibesinden etkilenirler. Hemşirecilik oynaması onun sosyal yönünü vurgular. Terazi/Venüs çocuğu genelde feminendir, sanat, estetik ve güzellik onun için önem taşır. Resim yapmaktan hoşlanır, bunun için yalvarır, hayal kurar ama aynı zamanda da tembeldir, bu nedenle yeteneklerini geliştirmeye ihtiyacı vardır. Bazen onu herşeyden uzak, bir köşeye çekilmiş Barbie koleksiyonuyla uğraşır görebilirsiniz. Bunu bebekten de yapar ve saatlerce emziği ile uğraşabilir. Bu çocuk bir sosyal kelebektir, kalabalıkları konar, uygun gördükleriyle dostluklar kurar. Terazi/Venüs çocuğu ilişkilerinde tutucudur ve seçtiği birisiyle çok yakın yani mahremiyetini paylaştığı ilişki kurar. Bu bireyselliktir ama yalnız kaldığı anlamına da gelmez. Muhakkak bağımsızlık anlayışı bir şekilde geliştirilmelidir aksi halde ilişkilerinde kararsızdır. Çevresinden emin olmalı, sürekli olarak ilişki kuracağı kişileri kalabalığın içinden seçmesine izin verilmelidir. Bu seçim kolay olmayacaktır ve ailenin desteği gerekir. Bir seçim yapması için ısrarlı olunmalı ve desteklenmelidir. Terazi/Venüs çocuğunun sloganı "Barışın bir fiatı vardır" şeklindedir. Bunu yapmasının nedeni ise, herşeyi karşılaştırma iç güdüsüdür. Kısacası sizin dengenizin, onun dengesi olacağını aklınızdan çıkarmayın.

AKREP BURCU

Akrep çocuğu sertliği ve gerilimiyle tanınmıştır.

Akrep/Pluto çocuğu ile anlaşmanın iki yolu vardır.

Ya dıştan gücünüzü göstereceksiniz veya onun enerjisini içine döndüreceksiniz, onu bu yollardan anlayabilirsiniz.

Akrep çocuğu, bir şeyi isterken derinlemesine ister, tüm ayrıntılarına dikkat eder, araştırır ve sonucun arzusuna tam anlamıyla uygunluğunu soruşturur.

Gizemden hoşlanır ve bunu çeşitli şekillerde oynar.

Bulmacalar ve yap-bozlar tam ona göredir.

Akrep/Pluto çocuğu tutkulu bir liderdir, bu nedenle inandırmak için herşeyi yapar, uzun uzun uğraşır ve eninde sonunda amacının en azından bir bölümüne ulaşır. Çok duygusaldır ama aslında bu yönü onun güç gösterisidir. Düşüncelerini gerçekleştirmek için dağları yerinden oynatır. Fizik gücüyle sizi şaşırtır, hiç beklemezsiniz ama muhteşem bir kuvvet gösterisiye karşınıza çıkıverir. Nadiren hasta olur. Akrep Burcu'nda veya Pluto'da bir değişim olduğunda, gücünü bloke eder ve içine yönlendirir. Kıskançlığı, gerilimi ve gizemciliği bu noktadan sonra iyice ortaya çıkar. Daha önemlisi, fiziksel ve zihinsel dışavurumu yukardaki nedenlere bağlıdır. Onları anlamak hiç kolay değildir, nedensiz gibi görünen gerilimlerini aşama aşama aşmaya çalışmalısınız. Eğer bu mümkün olmazsa nelerin onu rahatsız ettiğini bulmaya çalışın, depresyona ve fiziksel rahatsızlıklara (özellikle bağırsaklarda) neden olan faktörleri zaman zaman sorarak, zaman zaman da izleyerek belirleyin. İnatçılığı katı ve güçlüdür fakat kişisel zaaflarını öğrenirseniz geçiş yolunu bulabilirsiniz. Unutmayın, o başarılı ve mükemmel bir liderdir, en korktuğu şey ise mutsuzluk ve mazohizmdir.

YAY BURCU

Yay çocuğu, yıldız haritalarında kolayca görülebilen ateşli bir iyimserdir. Coşkusu ve heyecanı olağanüstüdür. Sabit fikirli bir araştırmacıdır, maddesel ve düşünsel gerçeğe ulaşmak ister. Aradığı rahat futbol sahasında da olabilir, ya da ana okulunda, hiç farketmez. Koşullarını gürültüyle ortaya koyacak, ötesine boş verecektir. Haksızlığa gelemez, en küçük yaşlarda bile sürekli sızlanarak "fakat, bu bir oyun değil" der. Okulu gerçekten çok sever, merakından dinsal eğitime bile girer. Biraz büyüdüğünde, kendi kuramlarını oluşturarak, evrenin nasıl ve niçinlerini soruşturur, geniş bir düşünce alanı yaratarak yaşamın felsefesine yönelir. Yolculuk yapmaktan hoşlanır, küçük yaşta biryerlere gitmeye çalışır, bu şekilde düşünce ufkunu geliştirtirdiğine inanır. Benzer bir diğer neden, okumaktır. Yay çocuğu komik ve eğlencelidir, eli çok açıktır, yaşamdan tad alır, engin anlayışıyla sizi şaşırtır. Çünkü Yay çocuğu için "bilmek" önemlidir, çok konuşur, düşündüklerini açık sözlülükle ortaya koyar. Tartışmalara bayılır, size zıt çıkmaktan hoşlanır, aynı fikirde olduğunuzda bile tartışır. Çünkü kuramlarını yükseltmek ister, bir ebeveyn gibi davranır, onu cesaretlendirin, ille de yapması gerekeni tamamlamasını istemeyin, sadece başlatın. Kolayca canı sıkılır, oyununu ve uğraşını birçok başka konuya karıştırverir. Enerjisi çok yüksektir ve bunu dışarıya güçlü bir şekilde gösterir. Risk almayı sever ve maceraperesttir. Onun yüksek enerjisini, fiziksel olarak yorarak azaltın aksi halde karıştıracak ve yerlerini şaşıracaktır.

OĞLAK BURCU

Oğlak Çocuğunuz Zeki Ve Ciddidir. Minicikken Bile Cesaretini Gösterir Ve Evde Kendisine Çeşitli oyunlar yaratır. Bu çocuğa en iyisi bir bakıcı tutun, oturup onu incelesin, zaman zaman küçük duygusallıklara yöneltin, teşvik edin, arzusu başarılı ve sorumlu bir lider olmaktır. Bu çocuklar programlı olmayı severler, küçük yaşta yapacaklarını sıraya sokarlar. Yemeklerini, banyolarını, uykularını bilirler ve saatlerine dikkat ederler. Metabolizmaları ritmik ve düzenlidir. Oğlak çocuğu pratik, hırslı ve çalışkandır, malına sahiptir, israftan hoşlanmaz ve ancak çok tutku duyduğu ile paylaşır. Geleneksel olarak Oğlaklar, genelde işle eğlenceyi karıştırırlar, küçükken de böyledirler. Ciddiyetle, eğlenceyi arada bir karıştırırlar ve bu yüzden de çabuk yorulurlar. Tüm ciddiyetine rağmen, Oğlaklar'da bir mizah duygusu saklıdır. Komik durumları hemen farkeder ve çok gülerler ve gülmeleri alaycı ve aşağılayıcıdır. Öte yandan mükemmellik tutkuları bazen başlarına dert açar, onu yakından izleyin ve bu yüzden gerilime girmesine engel olun. Öğrenmeyi sever ama yakından olmak kaydıyla, tutmalı, tatmalı ve koklamalıdır. Oğlak çocukları yaşlı doğarlar, yıllar geçtikçe gençleşirler fakat çocukluk dönemini yaşamaları için teşvik edilmelidirler. Doğal cesareti nedeniyle her atılımı yapabileceğini unutmayın ve dikkatli olun. Bu çocuklar genelde, çok istekli ve başarılıdırlar fakat yaşları tırmanırken bir yerde öğrenmekten sıkılabilirler ve duraklarlar, işte o anda onu yakamalı teşvik ederek yeniden yola çıkarmalısınız.

KOVA BURCU

Çok tatlı, sevimli ve muzır, değil mi? Kovalar için daima küçük bir fark olmalıdır. Çocukken giyinmekten hoşlanmazlar ve ötekilere hiç benzemezler veya onların idealleri alışılmışın dışındadır. Ne olursa olsun, bu çocukta bir miktar gizem ama bu gizem karanlık değil aksine göz alıcıdır. Yaratıcılıkları ve yetenekleri olağandışıdır ama hayallerini gerçekleştirmek ve geliştirmek için özgürlüğü ihtiyaçları vardır. Ona çok genç yaşta bilgisayar eğitimi verebilirsiniz, teknolojinin her türü onu büyüler. Güzel, yeni ve farklı şeyleri sever. Bir diğer ilginç yanı alışılmış ve hatta düzenli gitmekte olan şeyleri aniden dramatik biçimde değiştirmesidir. Değişimleri aslında programla uygular aslında standartları ve alışılmış şeyleri sıkıcı bulmaktadır. Küçük yaşta müzelerden, doğada olmaktan hoşlanır, okumaya başlayınca kitaplara ve filmlere gömülür. Kova çocukları insancıl ve sevecendirler, bebekken de yardımcı olmayı ve paylaşmayı tercih ederler. Sokakta bulduğu bir kediyi eve getirdiğinde şaşırmayın ve beş yaşındayken elindeki parayı bir başka çocuğa verdiğinde de şaşırmayın. Kovalar idealisttirler ve burçlar kuşağının gösterişli tipleridirler. Onun küçükken sık sık kucağınıza atılmasını beklemeyin hatta yıldız haritasında su burçları egemen olsa bile çünkü zaaflarını göstermekten hoşlanmaz. Buna karşın, çoğu zaman soğuk ve kişisel olabilir. Bu karakter pozitiftir çünkü kendisini rahatlatmak ve özgür olmak olmak için kopmaktadır. Ama böyle anlarda çevresindekileri gerilime sokar. Bazen birşeylere kafasını takar ama takıntılarını gerçekleştirmek için yeterince atak davranmaz hatta utangaçlaşır. Bazen başını iyice derde sokar? Kova çocuğuna yapılacak en iyi yardım onu arkadaşlığa teşvik etmektir, bebeklikten okul çağına kadar olan yıllarda zor bir çocuktur, sık sık isyan eder ama onun her yaşta bir entellektüel ve hümaniter olduğunu hep hatırlayın. Değişimler hep yaşanacaktır ve o hep kendince yorumlar yapacak asla gelenekleri tekrarlamayacaktır.

BALIK BURCU

Çocuklar için Balık Burcu veya Neptün tanımının temelinde ebeveynlere tepki, meydan okuma ve bir kuşku vardır. Hayalciliği çok güçlüdür ve burçlar kuşağının en korkağıdır. Özenli, dikkatli ve ayrıntılı öyküler oluşturur, buna hayal gücünü de katarak arkadaşlarına aktarır ve kolayca inandırır. Oyunlar oynar ve istediklerini oyunla aldatarak elde eder. Dikkat edin, korkunç bir yalancı olabilir çünkü duygusallığı en üst düzeydedir ve kırılmamak için bu yola sapabilir.

Onun bu yönüne daima özen gösterin. Duyarlılığı sessizdir, toplar ve çevresindekilere kişiye göre dağıtır. Aslında o iyi bir danışmandır, okulun ilk sınıfında bile herkes ona akıl danışır ve o da uzun konuşmaya bayılır. Balık çocukları kendilerine ait olan yerlerden geri çekilmezler ve kendilerine ait olan şeylere sonuna kadar sahip çıkarlar. Siz ona yeterli zamanı verin, o kendisine ait belirlemeleri bir daha değiştirmemecesine yapacaktır. Onu korkutmayın hemen kaybolur, sık sık cesaretlendirilmeye veya şarj edilmeye gerek duyar.

En önemli işiniz budur çünkü çevresel duyarlılığı yüzünden gücü çabuk azalır, moralini yitirir. Eğer çabuk öğrenmelerini istiyorsanız, onun kendisini iyi tanımasına yardımcı olmalıyız. Bu tür çocuklar kolayca fanatik olabilirler. Israrcı olun, inat edin ve aile sorumluluklarını garantiye alarak, Balık çocuğuna gerçeği gösterin hatta yaşatın. Pratik olmalı ve onun duygularını izleyin. Üzüntü, korku, utanç gibi tüm olasılıklar olabilir, temel faktör duyarlılıktır. Hayalcilik Balık çocuğunda korkutucu olabilir. Bir not daha; onu ilaçlara fazla alıştırmayın ancak çok gerekli olduğunda bunu yapın. Kendi gücüyle çok önemli sağlık sorunlarını aşabildiğini göreceksiniz.

RESİMLER KAYNAK
KAYNAK

BEBEĞİNİZİ TEK BAŞINA UYUMAYA PROGRAMLAYIN

2008-05-09T16:20:00.005+02:00

Aşağıdaki bilgiler" kitabi bilgiler "deyip geçmeyin, hatta "teoride her şey güzel de pratikte hiç de öyle değil" sakın demeyin.

Çünkü kararlı ve sabırlı ,en önemlisi de istekli olup çabuk pes etmezseniz yazan herşeyi yapabilirsiniz.
Çünkü ben yaptım oldu....

0-6 AYLIK DÖNEM

Ne kadar da zordur gecenin bir vakti, gözünüzden uyku akarken, cin gibi gözlerle size bakıp oyun oynamak isteyen çocuğunuzu tekrar uyuması için ikna etmeye çalışmak… “Uyusun da büyüsün” lafı boşa söylenmemiştir, bebeklerin uykuya ihtiyacı vardır. Fakat “bebek dediğin uyur da büyür” demek de doğru değil. “Uyku programlanabilen eğitilebilen bir sistemdir. Bu sistemi oturtmak başlangıçta güç olabilir fakat anne babalar kararlı ve tutarlı bir şekilde, yılmadan uygulamaya devam ederlerse olumlu sonuçlara ulaşabilirler.”

Bebeğin uykusunun eğitilmesi gerekiyor. Bu eğitim onun sadece fiziksel değil psikolojik gelişimi için de önemli. Yeni anne – babalar için inanması ne kadar güç olsa da uyku programlanabilen, eğitilebilen bir sistem. Bu sistemi oturtmak başlangıçta çok kolay olmayacak. Ancak anne babalar kararlı ve tutarlı bir şekilde, yılmadan uygulamaya devam ederlerse olumlu sonuç almaları da zor değil.

1-Gündüz – gece farkını öğretin

Anne karnından yeni çıkmış bir bebeğin gündüzle gece ayrımını bilmesi beklenemez, ama iki üç hafta içinde bu ayrımı yavaş yavaş anlamaya başlıyor. Tabii biraz çaba şart! Psikolog Bihter Mutlu Gencer “Bebeğin en baştan itibaren geceyle gündüzün farkını algılayabilmesi için çabalamak gereklidir.

Bunun için de gündüz uykularını sizin yaşamınızı sürdürdüğünüz odada (yani normal yaşam sürerken, televizyonunuz veya müziğiniz açıkken, siz telefonla konuşurken, mutfakta yemek yaparken, vb.) veya odasında ama perdeler açık, oda aydınlık şekildeyken uyuması; gece uykularını da mutlaka kendi odasında, karanlık ve sessiz ortamda uyuması ona bu ayrımın farkına varması için yardım eder.

Ayrıca diğer çok önemli bir konu bebeğinize gün içinde istediğiniz kadar sevgi gösterin, onu bol bol öpün, kucaklayın, onunla konuşun, uykudan uyandığında gürültülü sevinç gösterilerinde bulunun; fakat geceleri uyandığında onunla minumum kontakta bulunmaya çalışın.

Beslenecekse besleyin, altı değişecekse değiştirin fakat onunla konuşmamaya, sosyal iletişimde ve fiziksel temasta bulunmamaya, eşinizle konuşmak durumundaysanız kısık sesle konuşmaya ve işinizi en kısa sürede halledip onu tekrar yatağına koymaya gayret edin. Nasıl olsa sabah olduğunda bol bol sarılmak için bebeğiniz yine sizin!

En başlarda sürekli odasına kadar gidip yorulmak istemiyorsanız bebeğinizi kendi odanızda (ama mutlaka kendi yatağında) yatırabilirsiniz fakat bu uygulamayı bebeğiniz 2 aylık olduğunda bitirmelisiniz.

Doğumundan itibaren bebeğinizi kendi odasında yatırmanızın size şu açıdan faydası olabilir: en baştan siz de bu düzene alışırsınız ve 2 ay sonra kendi odasına almakla ilgili bir sıkıntı yaşama riski söz konusu olmaz.”

2-Toplam uyku saatini belirleyin.

Bebek 3-4 aylık olduğunda artık yatağına konulduğunda ve tek başına uyuyabilme eğitimine başlamak için hazır duruma geliyor. Bilindiği gibi bebeklerin genel olarak aylara göre toplam uyku saatleri var.

Yapılacak ilk iş sizin bebeğinizin bir günde toplam kaç saate ihtiyacı olduğunu saptamaktır. Bunun için birkaç gün boyunca bebeğinizin uykusuna hiç müdahale etmeden ufak bir deftere kaydını tutabilirsiniz.

Oldukça karışık olan bir düzeni bile normale çevirip, bebeğinizi yatağına koyduğunuzda kendi kendine uyumasını sağlamanız mümkün. Ancak bir süre yorulup uykusuz kalmayı, bebeğinizin odasıyla kendi yatağınız arasında mekik dokumayı göze almalısınız.

3-Programa başlayın

“Bebeğinizin uykusunun kaydını tuttuktan sonra derin bir nefes alıp karar verin ve her sabah bebeğinizi aynı saatte uyandırmaya, 2 veya 3 kısa gündüz uykusu uyutmaya ve akşamları da aynı saatte yatırma programına başlayın.”

“Unutmayın amacımız sonuçta bebeğinizin tek başına ve önceden belirlediğiniz ihtiyacı olan saat kadar uyumasını sağlayabilmek. Bebeğin uykuya daldığı ve uyandığı saatlerin kaydını tutmaya devam edin. Programı uygularken uyuyan bebeğinizi saati geldiğinde uyandırmaktan çekinmeyin, ayrıca arabada giderken zamansız uykusu gelen bebeğinizi uyutmamaya çalışın. (lütfen büyüklerin “uyuyan çocuk uyandırılır mı”, veya “uykusu var bırak uyusun” sözlerine kulak asmayın-ilerde bir türlü uyumak istemeyen çocuğunuzu uyutmak için siz uğraşmak zorunda kalacaksınız) En başlarda bebeğinizin uyku düzeni hemen oturmayacaktır çünkü malum “onun alışmış olduğu düzen, düzensiz uyku”dur. Gece 12’de uykusu gelen bebeğinizin uykusunu yavaş yavaş 11:30’a, ertesi gün 11’e ve bu şekilde sonuçta bebekler ve küçük çocuklar için en uygun uyuma saatleri olan 8:00-9:00 arasına çekebilirsiniz.”

KAYNAK

GELECEK İÇİN BESLENMEK

2008-05-08T21:44:00.005+02:00

NEDEN GELECEK İÇİN BESLENMEK?

Yaşamın ilk 3 yılı sağlıklı bir geleceğin temellerinin atıldığı kritik bir dönemdir. Bebeğinizi 0-3 yaş arasında en doğru şekilde besleyerek onun gelecekteki sağlığına katkıda bulunabilirsiniz. Çünkü bu dönem onun en hızlı büyüdüğü, genlerinin işleyişinin programlandığı dönemdir.

Bebeklere 0-3 yaş döneminde kazandırılan beslenme alışkanlığı, bebeğin gelecekteki sağlığını etkileyen önemli faktörlerden biridir. Bu dönemdeki beslenme biçimi onun ileride obezite, kalp, şeker ve böbrek yetmezliği gibi hastalıklara ne kadar yatkın veya ne kadar uzak olacağını belirleyebiliyor.

Araştırmalar gösteriyor ki:

Türkiye’ deki bebeklerin %24’ ü daha 4 aylıkken, %75’i 8. aya geldiğinde evde yetişkinler için pişirilen salçalı, baharatlı, tuzlu, yağlı yemeklerle besleniyor. Oysa bir yaşını doldurmamış bebeklerin günde 1 gramdan (yarım çay kaşığı), 1-6 yaş arasındaki çocukların da günde 2 gramdan (1 çay kaşığı) daha fazla tuz tüketmemesi gerekiyor. Bebeklerde fazla tuz tüketimi gelişmemiş böbreklerinin fazla sodyumu vücuttan atamaması nedeniyle ileride yüksek tansiyon hastalığına yakalanma olasılığını artırabiliyor. Bu nedenle bu konuda çok hassas davranılması gerekiyor.
1-3 yaş arasındaki çocukların beslenmesinde tatlı gıdalara fazla yer verildiğini gözleniyor. Türkiye’de 7 aylık bebeklerin % 40 ı bisküvi, çikolata, gofret gibi tatlılar tüketiyor. Yine 1 yaş üzerindeki çocuklarda şeker tüketiminin gerekenden çok daha fazla olduğu gözleniyor. Bu durum bebeğin aşırı derecede enerji depolamasına yol açıyor. Gıdaların içerisindeki şeker oranlarını bilmek ve bebeğe kontrollü biçimde vermek konusunda annelerin daha bilinçli hareket etmesi gerekiyor.
Türkiye’ deki 1 yaş altındaki her dört çocuktan biri hergün meyve yemiyor. Tükettiği meyve ise alması gerekenin yarısı kadar. Ayrıca çocuklar yetişkinlere oranla dört kat fazla C vitaminine ihtiyaç duyuyor. Bu yüzden vitaminin doğal kaynağı olan meyveleri ölçerek ve yeterli vitamin miktarına sahip olduklarını kontrol ederek bebeklere vermek gerekiyor. Günde 2-3 kez tüketilen meyve, kabızlığı önlediği gibi, bağırsakların sağlıklı çalışmasını sağlıyor. Özellikle C vitamini demir emilimini kolaylaştırdığından bebeğin zihinsel gelişimine de katkıda bulunuyor.
Bebeklerin bağışıklık sisteminin tam anlamıyla gelişmesi için en az üç yıl gerekiyor. Bu yüzden bebeklerin üç yaşını doldurana dek, anne sütünde bulunanlara benzer bağışıklık destekleyici prebiyotikleri mutlaka beslenme programlarında bulundurulması gerekiyor.

KAYNAK

BAĞLANMAYACAKSIN....

2008-03-20T13:34:00.006+01:00

KÖRÜ KÖRÜNE YAŞAMAK

Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
"O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.
Demeyeceksin işte. Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.
Ve zaten genellikle o daha az sever seni, senin onu sevdiğinden.
Çok sevmezsen, çok acımazsın.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.

Çalıştığın binayı, masanı, telefonunu, kartvizitini...
Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin değillermiş gibi davranacaksın.
Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.
Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.

Çok eşyan olmayacak mesela evinde.
Paldır küldür yürüyebileceksin.
İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,
Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güneşi, ayı, yıldızları...
Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
"O benim" diyeceksin.

Mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir şeylerin...
Mesela gökkuşağı senin olacak.
İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın.
Mesela turuncuya, ya da pembeye.
Ya da cennete ait olacaksın.

Çok sahiplenmeden,
Çok ait olmadan yaşayacaksın.
Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.
İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak...

CAN YÜCEL

CENİN GÜNCESİ

2008-01-18T09:57:00.001+01:00

Cenin’in Güncesi (1 Ay)

Ben çok küçük, minnacık bir damlayım, uzun bir yolculuğa çıkmam gerektiği söylendi; hem uzun hem de çok zorluymuş, bu yolculuğun her aşamasında büyüyüp hayal bile edemediğim kadar büyük olunca bilmediğim bir dünyaya geçecekmişim. Oysa ben ne kadar mutluydum burada, herkes beni çok seviyordu, hep o yaramaz spermlerin yüzünden, beni hiç çekemiyorlar, üzerime geliyorlar, saklanıyorum yine de olmuyor. Olamaz yine mi, aaaaaaah yine üstüme geliyorlar, offf kocaman bir x kromozomu ile çarpıştık, kayıyorum yardım edin bana aaaaaahhhhhh .

Burası da neresi böyle! Benden başka kimse yok, yolculuğumdan önce bana anlattıkları yer herhalde, biliyor musunuz bu yerin sahibinin adı “anne” imiş, bir de yardımcısı “baba” varmış, ben öteki dünyaya geçtiğimde beni onlar karşılayıp, benimle ilgileneceklermiş, yani rezervasyonum yapıldı, aslında bu yolculukla ilgili her şey bana anlatıldı, bir süre küçük ressamlar gelip pürüzsüz vücuduma organlarımı çizeceklermiş, bu ressamlar böyle bütün damlaları ziyaret eder, güzel bebekler çizerlermiş, sakin ve rahat olursam her şey yolunda gidermiş, ama çok heyecanlıyım. Buraya üç haftada düştüm ve artık yeni adım “embriyo”, bu ismi bir türlü hatırlayamıyorum zaten önemli de değil çünkü ben büyüdükçe ismimde değişecekmiş ne kadar tuhaf değil mi? Ama en güzeli öteki dünyaya geçtiğimde kız ya da erkek olarak doğuşuma göre anne ile baba bana yeni bir isim vereceklermiş, hani bu yolculuğa sebep olan o spermler bana hücum edince bir X kromozomu ile çarpışmıştım ya, bunun için ben anne gibi bir kızmışım, ya bana o kocaman Y kromozomu çarpsaydı işte o zamanda baba gibi erkek olacakmışım. Tam da embro, yine söyleyemedim emb-ri-yo olmaya alışmıştım ne kadar zevkli, bu sıvıda hem yüzebiliyor hem de besleniyorum.

Cenin´in Güncesi (2 Ay)
Burada yaşımı hafta diye bir şeyle ölçüyorum ve şimdi tam beş hafta yaşındayım. O yaramaz spermler bana çarptıktan sonra dengem bozuldu, beni iyileştirmek için küçük doktorlar geldi, onlar aynı zamanda ressammış, beni iyileştirdikten sonra vücudumun üst bölümüne dört oyuk , orta bölümünde ise minik bir kabarıklık çizdiler. Hatta o minik kabarık gürültü yapıyor; pıt, pıt diye….Küçük ressamın dediğine göre bana çok hassas bir kalp çizmiş. Bir de daha çok işi olduğunu söyledi, beni üç tabakaya ayırmış sırayla bütün organlarımı çizecekmiş. En dış tabakanın adı ektoderm; sinir sistemimin ana elemanları olan beyin ve omurilik, saç,cilt gibi yapılarımla bu tabakada çalışacaklarmış. Orta tabakanın adı mezoderm; kalp ve dolaşım sistemim, kemiklerim, kaslarım, böbreklerim ve genital organlarım bu tabakada oluşacakmış. Ve son olarak en iç tabakam endoderm; barsaklarım, midem, karaciğerim, pankreasım gibi iç organlarımı burada çizeceklermiş. Ne karışık işler bunlar……

6 hafta yaşındayım ve boyum uzadı, elma ne demek bilmiyorum ama onun çekirdeği( 2mm.) kadarmışım, belki siz bunları biliyorsunuzdur ama ben kendimi yeni keşfediyorum ve yeni öğreniyorum. Size bir şey söyleyeyim mi anne ve baba benim yolculuğumdan haberdar, beni bekliyorlar. Benim için hayatlarında bir çok şeyi değiştirmeye başlamışlar, annenin sürekli midesi bulanıyor ve kusuyor, hatta babaya koktuğunu ona yaklaşmamasını söylüyor, neden anlamıyorum. Sonra saçlarını boyamıyor, sigara kullanmıyor, içki içmiyor çünkü bunlar bana zarar verebilecek alışkanlıklarmış. Ben bir resim gibiymişim, göbek kordonum, gözlerim, kulaklarım ve ağzım çizildi bile. Kalbim, bu yeni çizilen organlarımın gelişmesi için onlara kan depoluyor, dokularım hızla gelişiyor. Biz yine kusmaya gidiyoruz, üzgünümmmmmm, görüşürüz…

7 hafta yaşına girdim biliyor musun? Artık ben öteki dünyadakilere daha çok benziyorum, başım biraz daha büyüdü, yüzüm oluştu, gözlerim hala kapalı ama kollarım ve bacaklarım var, yakında parmaklarım çıkacak, kemiklerimi oluşturacak hücreler gelişmeye başladı, ve ben küçük bir üzüm kadarım artık, ne kadar büyüdüm değil mi, siz şimdi benim bu kadar şeyi nasıl bilebildiğime şaşırıyor olmalısınız ama bunların hepsini bana anlattılar, büyürken korkmamam için bunu yapmaları gerekiyormuş. Yoksa ben de eskiden diğer ceninler gibi kalbin, beynin ne olduğunu bilmiyordum. Burun deliklerim, bağırsaklarım, pankreasım, bronşlarımda belirginleşmeye başladı. Küçük ressamlar bu hızla çalışırsa yakında kocaman olacağım. Bu arada anne hala kusuyor, ben kilo alıyorum, o zayıflıyor. Doktorumuz ona sabah yataktan kalkmadan önce “kraker” denen bir şeyden yemesini söyledi, bende tadını merak ediyorum, hadi yesene ondan. Yemeklerde çok su içtiği için midesi suyla dolmuş, hatta ara sıra o kadar çok su içiyor ki buraya kadar geliyor, boğulacağım, korkuyorum…

8 hafta yaşına girdim ve artık benim adım “fetus”, bu Latince “genç” demekmiş, Latince ne demek? Artık kollarım ve bacaklarım uzadı, omuzlarım, dirseklerim, kalçalarım belirgin hale geldi. Ve ben artık bir çilek kadar büyüğüm. Bugünlerde anne bana kızıyor, bana hamile olduğu için cildi yağ yapıyormuş ve bir çok sivilcesi varmış, doktorumuza “ben sadece bebek istedim sivilce değil” dedi kızgın bir şekilde, doktorumuzda güzel bayan ilk üç aylık dönemden sonra isteseniz de sizinle yaşamak istemeyecek bu ufaklıklara neden kızıyorsunuz, “sakin olun yoksa size inat olsun diye kalabilirler” deyince anne sessizleşti. Bu hafta iki kat daha büyüğüm, ayak ve el parmaklarıma o küçük ressamlar gelip bir şeyler çizdiler, ve bunların adı “tırnak” dediler. Sonra bir de ağzıma diş etlerinin altında diş taslakları
çizdiler. Bunlar çok işine yarayacak deyip kıkır kıkır güldüler. Onlar çok tuhaflar.

Cenin´in Güncesi (3 Ay)
9 hafta yaşındayım bugün yine küçük ressamlar geldi, gözlerimi, dilimi ve ağzımın içini monte ettiler, bağırsaklarımı kordon içinden karın içindeki boşluğa taşıdılar, parmaklarımı da uzattılar biraz. Daha benimle çok işleri varmış. Ne ukala şeyler… Bu arada annenin midesi yanıyor, hiç dinlemiyor ki doktor ona midesine dokunan yemekler yememesini söylemişti, şimdi ilaç almak zorunda kaldı. Bir de beni besleyecek olan memelere süt gelmeye başladığından onun göğüsleri büyüyor, kendine onlar için destekli bir sütyen alacakmış, o ne demek bilmiyorum ama doktor bunu yapması gerektiğini söyledi. Şu günlerde küçük ressamlardan sonra en çok doktoru görüyorum aslında duyuyorum demek istedim.

10 hafta yaşındayım ve kendimi bir portakal kadar büyük hissedeceğimi söylemişlerdi ama portakalın ne olduğunu bilmiyorum ki…doktorun dediğine göre anne hamile olduğu için kolay sinirlenebilir, keyifsiz olabilirmiş. Anne sağlıklı beslenmesine rağmen çok kilo alıyorsa endişelenmesine gerek yokmuş, doğumdan sonra bu kiloları kolayca verebilirmiş, asla diyet yapmaması gerekiyormuş hatta o normal kilolu bir anne adayı olduğu için 12,5 –17,5 kilo alabilirmiş. Düşük kilolu anneler 15-20, kilolu anneler ise 7,5-12,5 kilo alırlarmış. Bu arada ressamlar hızla çalışıyorlar, eklemlerimin çoğu oluştu, bilek, dirsek, diz, ayak bileği, omuz, eller, parmaklar ve tırnaklar tamammış artık sadece benim beslenmeme bağlı olarak büyüyeceklermiş. Küçük ressam bana gözümün ne renk olmasını istediğimi sordu, çünkü iris tabakam ortaya çıkıyormuş, ben “renk” ne dedim, boş ver anneninki gibi yeşil olacak zaten dedi. O zaman neden bana soruyor ukala…

12 hafta yaşındayım ve artık iç kulağım, burnum, dilim bile var. hatta göz kapaklarımı çok seviyorum, onları sürekli açıp kapatıyorum, parmaklarımın ucunda tırnaklar çıktı, ve daha rahat hareket edebiliyorum. Boyum 6,5 cm, ağırlığım 18 gr. olmalı , üfffffffffff ne kadar büyüğüm, inanamıyorum. Bir de eskisi kadar kusmaya gitmiyoruz, ama bu seferde annenin başı ağrıyormuş.hani içinde yüzdüğüm sıvı var ya amniyos sıvısı, ara sıra onu yutuyorum, sonra da ressamların öğrettiği gibi çıkarıyorum, yani çiş yapıyorum.

Cenin´in Güncesi (4 Ay)
13 hafta yaşındayım ve artık bir şeftali kadarmışım, şeftalinin benim gibi kolları ve uzun bacakları var mıdır? Bu hafta ses tellerimi çizdiler, bağırsaklarımı yerlerine yerleştirdiler, ve karaciğerim ile pankreasım üretime başladı.Anne de benim bu yaşımda eskisi kadar şikayet etmiyor, sadece yorgun olduğumuz için dinleniyoruz. Bazen karnında ve sağ kasığında ağrılar oluyormuş, doktor dedi ki bunun sebebi benim büyümemmiş, ben büyüdükçe beni tutan bağlar geriliyormuş ve ağrı yapıyormuş.

14 hafta yaşındayım artık annenin bulantıları yok , kendini yorgunda hissetmiyor ama bu seferde kabızlıktan şikayet ediyor, sürekli tuvalete gidiyoruz, ve lifli besinler yiyoruz. Doktor bazı ilaçlar verdi, ama önce yulaf ezmesi+süt+şeker+corn flakes karıştırıp yemesini söyledi, böylece kabızlıktan kurtulabilirmiş. Ressamlar bana nefes alıp verme çalışmaları yaptırıyorlar, ellerimle selam, merhaba demeyi öğretiyorlar, bunları yaparken kalbim öyle bir atıyor ki; doktorla, baba beni bir makineden duyabiliyorlarmış. Bende onları duyuyorum çünkü kulaklarım oldukça gelişti, tabi gözlerimde …

15 hafta yaşındayım çok güzel kulaklarım var, saçlarım, kirpiklerim, hangi cenin benim kadar güzel olabilir, ben çok güzelim. Ama lanugo denen şu tüylere alışamadım, bunları neden çizdiniz dedim, merak etme 26 hafta yaşına geldiğinde onlar dökülecek dediler. O zaman neden çizdinizzzzzzz, bu ressamların canı sıkıldıkça benimle uğraşıyorlar, işlerini bitirseler de gitseler bir an önce. Giderken bir de gülerek “ bu bebek kızmış” dediler, biliyoruz ne olacak yani…

16 hafta yaşındayım ve annenin sesini duydum beni okşuyor ne kadar çok sevdiğini söylüyordu. Birden kalbim çok hızlı atmaya başladı, artık ona anneciğim diyeceğim, çünkü o beni severken “kızım bana anneciğim diyecek” diyordu, kız olduğumu o da biliyor, zaten bu yaşımda cinsiyetimi belirten organlarım oluştu. Kemiklerim ne kadar sert ama yine de cildim çok ince, damarlarım görünüyor ben de beslenmek için bu sıvının yetmediğine karar verip parmağımı emmeye başladım, çok tatlı bir şey bu…Az daha boyumu söylemeyi unutuyordum, ben tam 16 cm. oldum ve 135 gr. Anneciğim çok meşgul beni yine unuttu, doktora gidecekmiş, midesi yanıyormuş, burnu kanıyormuş ben neden olduğunu biliyorum, onun damarlarındaki kan miktarı artmış, bu benim için iyiymiş ressamlar konuşurken duydum. Bir de babam görmek istiyormuş, o da doktora gidecek annemle, beni bir makinenin içinden görecekler, onlar için hareket edeceğim.

Cenin´in Güncesi (5 Ay)
17 hafta yaşındayım; anneciğim kendini görebildiği ayna denen bir şeye bakıyor, karnının büyüdüğünü söylüyor, kasıkları ağrıyormuş ve çok terliyormuş. Tabi ben önceki yaşlarıma göre daha hızlı kilo aldığımdan anneciğimde kilo alıyor. Cildimin altında yağ depoluyorum artık, kalbimle günde 30 litre kan pompalıyorum, ben de çok yoruluyorum, bazen de korkuyorum, geçen gün birisi ince uzun bir boruyla suyumdan çaldı, sonradan öğrendim ki, doktor benim suyumu test edecek, benim sağlıklı olup olmadığıma bakacakmış.

18 hafta yaşındayım; anneciğim geceleri uyuyamıyor, ben onu incitmek istemiyorum ama ben de burada sıkılıyorum ve o benimle konuşmuyor. Heeeeyyyy neden benimle konuşmuyorsun sen? Ama ben seni seviyorum. Annemin tansiyon denen şeyi düşmüş, ani hareketler yapıp, ayağa kalkmaması gerekiyormuş. Artık 210 gr. oldum anneme daha çok benziyorum. Bir de bağırsaklarım mekonyum denen bir şey yapıyor, o çok gereksiz bir şey…

19 hafta yaşımdayım; anneciğimle babacığım doktorda bir alete bakıp benim hareketlerimi seyrettiler. Ama ben büyüdüğüm için anneciğimin beli ağrıyormuş, buna çok üzüldüm. O da topuklu ayakkabılar giymemeliymiş babam öyle diyor, neden giyiyor ki. Biz de tekrar doktora gittik. Anneciğimin kalçaları ve memeleri büyüdüğü için çatlaklar oluşuyor, çatlak olduğundan dolayı da kaşıntı oluyormuş, doktor dedi ki bol sıvı almamız gerekiyormuş, bir de çatlak kremi kullanmalıymışız. Eğer cildimiz kurumazsa çatlak olmazmış. Benim çatlaklarım yok ama her yanım o tüylerle kaplandı bu da yetmezmiş gibi annemin sürdüğü çatlak kremi gibi bir şeyi o küçük ressamlar her yerime sürüyor. Bunun adı vernix imiş. Bu beni sudan korumak içinmiş, ukala küçük ressam dedi ki, biraz daha bu suyun içinde kalırsam buruş buruş olacakmışım.

20 hafta yaşıma girdiğimde beni şaşırtan başımın üzerinde çıkan saçlar oldu, onlara alışamadım bir türlü. Bu aralar karnım guruldamaya başladı, şu tatlı parmaktan mı acaba ne dersiniz? Kemiklerim çok güçlü olduğu için hareket edebiliyorum, bir de anneciğimin sesini duyduğumda o da beni duyabilsin diye bağırıyorum ama duymuyor, ben de onu tekmeliyorum böylece benimle konuşuyor. Ona boyumun 25 cm. kilomun 340 gr. olduğunu söyledim. Annem aynanın karşısında kendi kendine konuşuyor “zaman ne kadar çabuk geçiyor, karnım epey büyüdü” diyor herhalde benim onun göbek deliğiyle aynı hizada olduğumu fark etti, her yaşımda bir cm. yukarı çıkacağım, göbeğinden geçen o çizgi koyulaşmaya başladı, ama doğumdan sonra tamamen kaybolacakmış. Biz çok sağlıklıyız; anneciğim gereksiz kalori almıyor, iyi besleniyor.

Cenin´in Güncesi (6 Ay)
21 hafta yaşındayım; bir keresinde ben çok yaramazlık yapıyordum sonra tanımadığım bazı sesler duydum, çok güzeldi, sessizce dinledim, anneciğim babacığıma “galiba senin gibi sanatçı olacak, Vivaldi’yi çok seviyor” dedi, o sesin adı “müzik”imiş, Vivaldiyi tanımıyorum ama, artık annemle hep müzik dinliyoruz, müzik dinlemeyi çok seviyorum, bazen dinlerken uyuyorum, annemde mutlu oluyor. Anneciğimin ayak ve ayak bilekleri benim büyümemden dolayı şiştiği için hep dinleniyoruz. Babam dedi ki eğer yüzünde ve ellerinde şişme olursa doktora gitmemiz gerekirmiş. Kalbim çok çalışıyor, sürekli kan pompalıyorum ama yine de bu aralar yavaş büyüyorum, sadece 400gram oldum.

22 hafta yaşındayım ; Ben bir muz kadarmışım, muz denen şey mide yakar mı annemin midesi yanıyormuş, bir de diş etleri şişiyormuş, babam “bu kadınlar hep böyle, her şeyden şikayet ederler” diyor. Kendi kendine de “sabırlı ol, hepsi geçecek” diye tekrarlıyor sürekli, o böyle kendi kendine konuşunca çok komik oluyor. Ben yaklaşık 500 gr. olmuşum, anneciğim uzun süre ayakta duramıyor, ve yürümeye gittiğimizde o alçak topuklu ayakkabı giyiyor. Çünkü beli ağrıyor, hamileyken vücudunun ağırlık merkezi sürekli değişirmiş, biraz oturuyoruz sonra ayağa kalkıyoruz, biraz ayakta duruyoruz sonra tekrar oturuyoruz, ben daha çok yoruluyorum. Omurgalarım ağrıyor. İyi ki otururken dizlerini kalçasından yukarıda tutuyor, böylece ağrılarım geçiyor.

23 hafta yaşındayım kocaman oldum ama annem hala şikayet ediyor ne zaman büyüyecekmişim, bacakları şişiyormuş şimdi de , o da yatıyor, benim için daha iyi oluyor yine müzik dinliyoruz hatta kitap bile okuyoruz, anneciğim anne karnında çocuğun eğitilebileceğine inandığından sürekli okuyor, bir çok şey öğrendim. Bazen müzik onu çok etkiliyor ve ağlıyor, ben de kızıyorum ters dönüyorum, doktor da hemen ona bunu söylüyor, çok üzüldüğünü görünce yine dönüyorum, neden üzülüyor ki, hep aynı şekilde duramam tabi ki canım sıkılıyor. Doktor ona benimle konuşmasını onu duyabilmem için orta kulağımın gelişimini tamamlamaya başladığını söyledi, ben bunu zaten biliyordum, o kadar çok gürültü var ki burada kendimi bile duyamıyorum, bağırdım ama beni hiç dinlemiyor, sonra neden tekmeliyormuşum. Tekmelerim işte….

24 hafta yaşımdayım artık çok hareket edince terliyorum ve hasta olduğum içinde öksürüyorum, bir de şu tatlı parmak yok mu hep onun yüzünden hıçkırıyorum. Ben hıçkırınca anneciğim de tekme attığımı zannediyor. 33 cm boyu 570 gr. ağırlığı olan biri buraya nasıl sığar, ne kadar daha var öteki dünyaya gitmeme öfffff bir an önce anneciğimi ve babacığımı görsem, dün gece anneciğim uyurken babacığım beni okşadı benimle konuştu, hatta anneciğimin huysuzluklarını anlatıp beni uyardı. İkisini de çok seviyorum. Bir de şu doktoru çok merak ediyorum, düzenli olarak onu görmeye gidiyoruz. Şimdi de anneciğimin şeker tarama testi olması gerekiyormuş.

25 hafta yaşındayım; anneciğime kramp denen bir şey gelip ağrı yapıyormuş o da ağlıyor, futbol topu kadar büyüdüm, anneciğim diyor ki beli ve bacakları zonkluyormuş, zonk ne demek? Zonk sesini duyunca bacaklarına buz koyuyor ya da duş alıyoruz. Yine de geçmezse doktorumuzun verdiği ilaçları alıyoruz. Babam çok heyecanlı bir şekilde geldi bu akşam. Anneme bağıra bağıra “ biliyor musun üç boyutlu ultrason varmış” dedi. Yani benim çeşitli açılardan görüntülerimi alıyor, bu
görüntülerin arasını bilgisayar kendi dolduruyor, bana benzeyen bir görüntü ortaya çıkarıyorlarmış. Ama doktorumuz bunu bize söylemişti çok önemli bir şey değilmiş. Babacığım beni görmek için sabırsızlanıyor herhalde.

Cenin'in Güncesi (7 Ay)

26 hafta yaşındayım; artık 750 gramım cildimin altında yağ birikiyormuş. Kollarımı ve bacaklarımı çok hareket ettirdiğim için anneciğim çok kızgındı, annesiyle konuşurken bağırıyordu, çok korktum neden bu kadar sinirleniyor ki. Babacığımın dediğine göre bunların sebebi ani kasılma ve gevşemeler hissetmesi imiş. Bunlara Braxton-Hicks kasılmaları deniyormuş. Kasılmalar ağrılı olunca anneciğim benim sürpriz yapıp erken geleceğimi düşünüyor, ama ben ona kızdım erken gelmeyeceğim. Bazen de anneciğimin adet sancısına benzer kramp tarzı ağrıları, bel ağrıları, akıntıları, barsak krampları oluyor, herkes yine benden şüpheleniyor, dedim ya ben erken gel-me-ye-ce-ğim. Akciğerlerimdeki hava keseciklerim bile oluşumunu tamamlamadan, beynimdeki görme ve işitme dalgaları tam anlamıyla faal olmadan nasıl gelirim.

27 hafta yaşındayım; kalbim çok hızlı atıyor. ( 120-160/dak.), aydınlıkken anneciğimle yürüyoruz, karanlıkta yürüdüğümüz zamanlar babacığım da bizimle oluyor, annem çok su içiyor, onun yüzünden çok kilo alıyorum buraya sığmıyorum. Ben de annemin karnında yukarı doğru tırmanıyorum sürekli, bu nedenle derin nefes alırken zorlanıyormuş, ama bu beni etkilemiyor, hamile olunca bazı hormonlar onun daha sık nefes alıp vermesini sağlıyormuş, böylece bende bol oksijen kullanabiliyorum. Sürekli kilomu konuşuyorlar 950 gr. olmuşum, babacığım gibi çok oburmuşum, çok kilo almışım, demek ki ben ona benziyorum, onu daha çok merak etmeye başladım.

28 hafta yaşındayım ama cildim hala buruşuk ve pembe,yoksa şu vücudumdaki doğal krem işe yaramıyor mu? Bu yüzden karmakarışık düşüncelerim var, sıkıldıkça dönüyorum, annemi tekmeliyorum. Bugün küçük ressamlar geldi saçlarımı uzattılar, kaşlarımı, kirpiklerimi çizmeyi bitirdiler. Annem ile babam bir kitaptan boyumun 37 cm ve kilomun 1 kg. olduğunu söylediler bana. Onları duyduğumu öğrendiklerinden beri benimle konuşuyorlar.

29 hafta yaşındayım 1,3 kg. olduğum için anneciğim ayakta çok duramıyor, çabuk yoruluyor ve tansiyon denen bir şey yine düşürüyor bu nedenle hep dinleniyoruz. Babama dedi ki “ kendimi sonsuza kadar hamile kalacakmış gibi hissediyorum, karnım kaşınıyor, nefes alamayacak kadar şişmanladım, midem yanıyor, bacaklarıma kramp giriyor, her yerim ağrıyor”. Babam onu teselli etti, bunların hepsi geçecek dedi. Sonra yürüyüşe çıktık, çünkü doktor yürümenin annem için en iyi egzersiz olduğunu söyledi. Bir de ona böyle şikayet etmemesini benim her şeyi duyduğumu, küsebileceğimi söyledi, evet ben her şeyi duydum, artık koku da alabiliyorum, görebiliyorum, tat alabiliyorum ve bir de seni üzdüğüm için üzülüyorum anneciğim.

30 hafta yaşındayım; bu günlerde anneciğim hep sol tarafına yatıyor böylece organlarına kan gidişi ve kan dönüşünün en az şekilde engellenmesini sağlıyormuş. Bu şekilde uyumakta zorlanınca karnının altına veya bacaklarının altına yastık koyuyor. Mide yanması olmaması içinde vücudunun üst kısmını alt kısmına göre hafifçe yukarıda tutuyor. Lanugo tüylerim kaybolmaya başladı, göz kapaklarımı düzenli olarak açıp kapatabiliyorum tabii 1,5 kilo oldum artık. Biliyor musunuz kemik iliğim kan yapabiliyor artık…

Cenin´in Güncesi (8 Ay)

31 hafta yaşındayım; akciğerlerim olgunlaşıyormuş, anneciğim elini üzerimde gezdirip ona verdiğim bütün acılara rağmen beni çok sevdiğini söyledi. O bu günlerde tuhaf rüyalar görüyor, ama kalkınca gördüklerini hatırlayamıyor, şimdi baş ucunda bir not defteri varmış, kalkınca rüyalarını yazabilmek için. 1650 gr. olmuşum artık eskisi kadar hızlı büyümüyorum, beyin dokum gelişimini hala sürdürüyor.

32 hafta yaşındayım, buraya yuvarlandığımda çok büyük bir yer gibi gelmişti bana, şimdi sığamıyorum herhalde yakında gideceğim buradan, zaten karanlık bir yer. Belki başımı aşağı çevirirsem daha rahat sığarım. Boyum 40,5 cm. ve ağırlığım 1,8 kg. oldu nasıl döneceğim ki. İki haftada bir doktora gidiyoruz, sorun ben değilim aslında, ben gayet iyiyim, duyularımın beşi de tam olarak çalışıyor ama anneciğin psikolojik problemleri var, çirkin olduğunu, babamın onu sevmeyeceğini düşünüyor. Bence yanlış “ babam bana onu çok sevdiğini söyledi bana, özellikle beni dünyaya getirmek istediğinde sevgisinin daha da çoğaldığını, mutluluklarının görünen bütün olumsuzluklara rağmen daha fazla olduğunu da söyledi.”

33 hafta yaşındayım; babacığım annemin ayaklarına masaj yapıyor, çünkü yine kramp denen şey gelmiş. Tabi anneme çok kilo aldığını söylediğinde annem ağlamaya başladı yine, o ağlayınca bende ağlıyorum. Babacığım onu öpüp gönlünü aldı bunun normal olduğunu, doğumdan sonra her şeyin eskisi gibi olacağını söyledi. İşte bu kelimeyi hatırlıyorum “doğum”, bu benim öteki dünyaya geçişimi anlatıyor. 2 kg. olduğum şu günlerde nasıl doğacağım konusunda endişelenmeye başladım doğrusu, bir taraftan da bu sıvıyı yutmaktan bıktım, önce yutuyorum sonra çıkarınca eksilen sıvı aynı miktara geliyor, beni beslediğini biliyorum ama ……boş verin ……artık cildimin rengi kırmızıya dönük değil, daha açık pembe…Çok düşündüğüm için başımda epey büyüdü.

34 hafta yaşındayım; havalar çok sıcak olduğu için anneciğimin yüzü, eli, ayağı şişiyor. Bende çok ağırlaştım, tam 2,2 kg. olmuşum. Beyin işlevlerime her gün yenisi ekleniyor, uyurken gözlerimi kapamasını, uyanıkken açmasını, ve belli aralıklarla kırpmasını öğrendim.

35 hafta yaşındayım; Ben yakında öteki dünyada olacağım, annem biraz korkuyormuş, bu nedenle huysuzluk yapıyormuş. Ama ben hazırım, korkulacak bir şey yok. Doktor dedi ki; bebeğin hareketleri bebeğin sağlıklı olduğunu gösteren en önemli bulgulardanmış. Sağlıklı bebek enerjisini atmak için hareket edermiş, hem bu şekilde bebeğin kasları gelişirmiş. Bebeğin hareketlerine annelerin dikkat etmesi, hareketlerde azalma varsa doktora haber vermesi gerekirmiş. Bu her zaman problem olduğu anl***** gelmezmiş ama yinede nonstres test yapılırsa iyi olurmuş. Bu hafta yaşımda vücudum antikor üretmeye başladı, bunlar benim enfeksiyonlarla mücadele etmeme yardımcı olacak.

Cenin´in Güncesi (9 Ay)
36 hafta yaşındayım, saçlarım çok uzadı, onları kestirmek istiyorum, tırnaklarım da uzadı. 2,5 kg ve 46 cm. olduğumdan yer değiştiremiyorum ama tekme atabiliyorum. Artık her hafta doktora gidiyoruz, bu adamı gerçekten merak ediyorum.Doktora göre doğmama dört hafta kalmış, annem, babam ve ben doğumumun gerçekleşeceği yeri görmeye gittik, doktorumuz bunun anneciğimi rahatlatacağını söyledi. Doktor bana artık doğabileceğimi söyledi, istersem hemen onların yanına gidebilirmişim, o zaman prematüre bir bebek olurmuşum, sevmedim bunu ben bekleyeceğim.

37 hafta yaşındayım; annem artık çok kilo almıyor, sürekli dinleniyoruz, ayaklarını yükseğe kaldırıp benimle oynuyor bazen. Dinlenmediği zamanlarda babacığımla benim için alış veriş yapıp çok güzel bir oda hazırlıyorlarmış, odamı çok merak ediyorum, buradan büyüktür inşallah. 2,8 kg oldum odaya da sığmayabilirim çünkü.

38 hafta yaşındayım; daha önce şeklimi değiştirdiğim iyi oldu, çünkü çok az zaman kaldı. Anneciğimin kasılmaları oluyor, biz de oturarak nefes alıp veriyoruz. Ama anneciğim sancılarının gerçek doğum sancıları olup olmadığını anlayamıyor. Doktorumuzun dediğine göre önceleri daha az sıklıkla ancak düzenli aralıklarla gelen doğum sancıları bir süre sonra 50 saniyelik kasılmalar halinde 10 dakikada üç sancı olarak gelirmiş. Ve zamanla şiddeti artar, şiddeti artan bu sancılar düzenli bir şekilde tekrar ediyorsa hastaneye gitme vakti gelmiş demekmiş. Nişan denilen kanlı yapışkan akıntı geldikten sonra genellikle iki gün içinde doğum başlarmış. Bağırsaklarımda mekonyum denilen ilk dışkım birikmeye başladı, bunu doğumdan sonra bir gün içinde dışarı atabilirmişim. Ben ne kadar çok şey biliyorum böyle. Ressamların bana veda ederken her şeyi anlatmaları iyi oldu.

39 hafta yaşındayım; Annemin kasılmaları daha kuvvetli, artık ben doğuma hazırım, anneciğimin annesi, ben ona “annaneciğim” diyecekmişim, benim doğumum için bir çanta hazırladı. Benim ve annemin sağlığı yerinde olduğu için anneciğim normal doğum yapacakmış, benim bu küçük yerden rahat çıkabilmem için anneciğimin perinesinde kesi yapacaklarmış, ama daha sonra eriyen ipliklerle dikeceklermiş, bu ikimiz içinde daha sağlıklıymış. Ne demekse!

40 hafta yaşındayım; ay çok kilo aldım tam 3,4 kg olmuşum, artık anneciğime ve babacığıma kavuşacağımı hissediyorum. Biz şimdi hastaneye gidiyoruz, babam çantamızı evde unutmuş onu bekliyoruz, ben uslu oturuyorum ama anneciğim yine de bağırıyor. Neyse babam geldi, bizi daha önceden keşfettiği kestirme yollardan hastaneye ulaştırdı, doktorumuz bizi bekliyor. Evet geldik, şimdi ben doğuyorum işte……..

Merhabaaaaaa, ben geldim , ahhhhhhh bu leyleğin gagası beni acıtıyor. Ağlayacağım işte…. Sonra bebekler neden hep ağlar derler, bu leylek sizi gagalasa nasıl olur. Şaka yaptım aslında leylek yok, beni görmek için gelen bir kadın çocuğuna onu leylekler getirdi diyordu, ben de başladım ağlamaya, yalan söyleme diye bağırdım, annemin karnında benden başka kimse yoktu ki, hem orada bir leyleğe de yer yok, ben zor sığıyordum. Artık anneciğimin kucağında uyuyorum, parmağımı da emmiyorum, o beni süt denen çok tatlı bir yemekle besliyor. Benim gibi yeni doğan bebekler için en sağlıklı besin anne sütüymüş. Sütümü içiyorum ve bol bol uyuyorum, burası daha rahat, herkes bana hizmet ediyor, keyfim yerinde, ohhhh

KAYNAK

4-6 YAŞ ARASI ÇOCUK BESLENMESİ

2008-01-09T15:02:00.001+01:00

Çocuk artık söylenenleri dinleyip anlayacak duruma gelmiştir. Bu çağda yeterli ve dengeli beslenme bilinci kazandırılır.

Bu yaşta zaman zaman iştahsızlık durumları oluşabilir.

İŞTAHSIZLIK NEDENLERİ NELERDİR?

İştahsızlık çeşitli hastalıklar, sonucunda oluşabilir. Çocukta bağırsak kurtları olabilir. Çocuk doktora götürülüp muayene ettirilir ve doktorun önerilerine uyulur.

-Ayrıca önceki yaşlarda hatalı beslenme alışkanlığının oluşması,

- Çocuğun yaşına göre verilmesi gerekli yiyecek miktarının bilinmemesi

- Büyüklerinin ilgisizliği yada aşırı ilgisi

- Öğün aralarında lüzumsuz besinlerle beslenmede iştahsızlık yaratır.

UNUTMAYINIZ:

Kahvaltı yapmayan bir annenin yada sebze yemeği yemeyen bir babanın bunların değerlerini anlatması hiç inandırıcı değildir.

Bu yaşlarda çocuk dış çevre ile etkileşim halinde olduğundan, çabuk hastalanabildikleri gibi temizlik kurallarına dikkat edilmezse bağırsak parazitleri de görülebilir.

Bunun sonucunda çocukta kilo kaybı ve kansızlık görülür.

O halde 4-6 yaş grubu çocuklarına temizlik kuralları iyice benimsetilmelidir.

YETERLİ VE DENGELİ BESLENME

Bu yaş grubunda da çocuğun yeterli ve dengeli beslenip beslenmediğinin en iyi göstergesi yine beslenme durumudur. Yılda 3-4 kez çocuğun ağırlık ve boyu ölçülerek işaretlenmelidir.

Yeterli ve dengeli beslenebilmesi için gerekli besin grupları da 1-3 yaş grubunda olduğu gibidir.

Ancak bu yaş grubunda çocukların beslenmesinde yanlış besin seçimine izin verilmemelidir. Örneğin süt yerine çay veya toz içecek, ayran yerine gazoz seçilmemelidir.

Buna ilaveten şehriye çorbası yerine mercimek çorbası, sebze çorbası, yoğurtlu çorba;

reçel yerine pekmez tercih edilmelidir

GÜNLÜK ALINMASI GEREKLİ GIDALAR

4-6 yaş grubu çocuklar yeterli ve dengeli beslenebilmek için her gün enaz

1-2 su bardağı süt, yoğurt veya 2-4 su bardağı ayran

Bir kibrit kutusu kadar beyaz peynir

Yarım kepçe pilav veya makarna

1 yumurta veya yumurta kadar et, balık yada bir kepçe mercimek, nohut yemeği

1-2 kepçe sebze salatası

3-6 dilim ekmek

1-2 adet meyve yemelidir.

UNUTMAYINIZ:

Pahalı gıdalar besin değeri yüksek anlamına gelmez.

Pahalı fakat besin değeri az olan örneğin şekerli besinler alınmadı diye üzüntü duymamalıdır.

Buna karşın mercimek bulgurla pişirilip taze sebze, meyve ve yoğurtla yenildiğinde son derece besleyici olur.

4-6 YAŞ İÇİN GÜNLÜK YEMEK LİSTESİ

Sabah: 1 kase yoğurtlu, sütlü, mercimekli çorbalardan biri veya bir adet yumurta veya kibrit kutusu kadar peynir

1-2 dilim ekmek

1 adet domates veya portakal, yeşil biber

Haşlanmış patates

1 bardak süt

Sabah-öğle arası 1 adet meyve

Öğle: 1 tabak kıymalı veya mercimekli sebze yemeği

1 tabak pilav

1 tabak sebze salatası

Ayran

İki dilim ekmek

İkindi: 1 bardak süt

Akşam: 1 tabak dolma, yoğurt veya balık buğulama

1 tabak sebze salatası

2-3 dilim ekmek yedirilmelidir.

KAYNAK

1-3 YAŞ ARASI ÇOCUK BESLENMESİ

2008-01-09T14:54:00.001+01:00

Bu yaş grubu çocukların beslenmesinde en önemli husus, çocuğun iyi bir beslenme ve yemek yeme alışkanlığı kazanmasıdır.

Bu bakımdan çocuğun iyi yemek yeme alışkanlığı kazanmasında anne, baba, büyükbaba, büyükanne gibi fertlerin tutumları önemlidir. Çocuğun beslenmeye karşı tepkilerini dikkatlice izlemek ve düzenlemek gerekir. Sütten kesilen bebekler, başlangıçta kaşıkla beslenmek istemeyip, huysuzluk belirtileri gösterebilirler. Böyle bir durumla karşılaşıldığında bebeği birkaç gün daha emzirmeye yada biberonla beslemeye devam edilmelidir. Katı besinler vermeyi, sonra yeniden denemelidir.

ÇOCUK YEMEK YEMEDE NEDEN GÜÇLÜK YARATIR ?

Çocuk hasta değilse ve yemek y2mede güçlük yaratıyorsa bunun iki nedeni vardır:

1 - Çocuğun günlük yemek ihtiyacı bilinmediğinden gereğinden çok besin verilmektedir. Tok çocuk yemek istemez.

2 - Yada çocuk zamanında değişik tad ve kıvamdaki besinlere alıştırılmamıştır.

UNUTMAYIZ:

- Yetersiz yemek verme çocuğu doyurmaz. Ancak zorlama da çocuğu yemekten tiksindirir.

- Çocuk yeme konusunda büyüklerden etkilenir. Sofrada çocuğun yanında yemeklerin iyi olduğu söylenmeli ve huzursuzluk çıkarılmamalıdır.

Çocuğun şiddetle yemek istemediği yiyecekleri vermekte ısrar etmek doğru değildir.

Çocukları başka çocuklarla karşılaştırmamalıdır. Her çocuğun vücut yapısı farklıdır. Bazı çocuklar daha çok besinle ihtiyaçlarını karşılarken , bazılarıda daha az besinle ayrı işlevleri yerine getirebilirler.

YETERLİ VE DENGELİ BESLENME

Çocuğun yediklerinin yeterli olduğunu anlamak için en iyi rehber, çocuğun büyümesinin izlenmesidir.

Hasta olmayan büyümesi iyi olan bir çocuk yeterli ve dengeli besleniyordur.

Bu dönemde çocuk her üç ayda tartılır ve boyu ölçülür. Çocuk uygun şekilde kilo alıyor, boyuda uzuyorsa yedikleri yetiyordur.

Zihinsel gelişme ise insan beyni anne karnında ve doğumdan sonra hızla büyüyüp gelişerek 3 yaş sonunda büyümesini büyük ölçüde tamamlar.

Ana rahminde ve 3 yaşına kadar olan dönemde yetersiz ve dengesiz beslenme, beyin yapısında kalıcı geriliklere neden olur.

BİR-ÜÇ YAŞ DÖNEMİNDE ÇOCUĞA GEREKLİ BESİNLER NELERDİR?

Bu dönemde çocuğa verilecek besinler dört temel grupta toplanır:

1. Grup: Protein, B vitaminleri, kan yapıcı mineraller bakımından zengin ve enerji de sağlayan besinlerdir.

Et, tavuk, balık, yumurta, kuru nohut, fasulye mercimek ve bunlardan yapılan besinler bu grupta yer alır.

2. Grup: Kemiklerin gelişimi ve sağlığının sürdürülmesi, sinir ve kasların düzenli çalışması için gerekli kalsiyum, B vitaminleri, A vitamini ile aynı zamanda iyi ve kaliteli protein içeren gıdalardır.

Süt, yoğurt, peynir, çökelek v.b besinler bu grupta yeralır.

3. Grup: Enerji veren ayrıca protein ve B vitaminleri içeren gıdalardır.

Tahıllar ve bunlardan yapılan yiyecekler bu gruba girerler.

4. Grup: C vitamini sağlayan besinlerdir. Sebze ve meyveler bu grupta yer alır. Özellikle yeşil yapraklı sebzeler A, C ve B vitaminlerince zengindir.

Bu grupların her birinden sabah, öğle ve akşam öğünlerinden yeterince alınırsa dengeli ve düzenli beslenme sağlanır.

GÜNLÜK ALINMASI GEREKLİ GIDALAR

Bir-üç yaş grubundaki çocuklar günde en az

- Yarım kilo civarında süt veya yoğurt,

- Bir yumurta,

- Bir kepçe mercimek, nohut, fasulye gibi yemek, -

- Bir küçük tabak sebze yemeği

- Bir-iki adet meyve

- Bir-iki kaşık pilav-makarna,

- Bir-iki dilim ekmek yemelidir.

BİR-ÜÇ YAŞ İÇİN GÜNLÜK YEMEK LİSTESİ

Sabah: 1 adet pişmiş yumurta veya bir kibrit kutusu kadar peynir

1 küçük domates veya taze sıkılmış portakal, mandalina suyu,

Yarım veya 1 bardak süt

1-2 dilim ekmek.

Sabahla öğle arası: 1 adet meyve.

Öğle: Kıymalı sebze veya mercimekli, nohutlu bir yemek

2-3 kaşık pilav

1 bardak ayran

Sebze salatası

İkindi: 1 bardak süt veya ayran

Akşam: 1 kepçe yoğurtlu veya mercimekli çorba veya yoğurtlu makama

Yoğurtlu sebze yemeği

1 adet meyve

KAYNAK

3-4 VE 4-5 YAŞ ARASI PSİKOLOJİK GELİŞİM

2008-01-07T06:03:00.001+01:00

3 yaş:
İnatçılık gitmiş, yerine söz dinleyen, anne babasını memnun etmeye çalışan bir çocuk gelmiştir.
Bu dönem “oyun çağı”dır. İkili üçlü oyunlar başlar. Bencil olmaya devam etse de birlikte oynayacak arkadaşı olmasından hoşlanır. Resimli hikayelerdeki kahramanlarla özdeşleşir, korkulu öykü ve çizgi filmlerden hemen etkilenir. Canlı bir hayal gücü vardır, hayali oyunlar kurar. Olmamış şeyleri olmuş gibi anlatır, bu yalancılık olarak yorumlanmamalıdır. Canlı hayal gücü nedeniyle de korkuları artar. Benliği gelişmeye başlar. “Ben kimim” sorusunun cevabını ararken kız mı, erkek mi olduğunu ayırdeder. Kız çocuklar anneye özenir, onun gibi makyaj yapmak, topuklu pabuçlar giymek ister. Bunun ardında kendini babasına beğendirme isteği gizlidir. Bu dönemde eleştirilmez, hoşgörülürse ilerde kadın kimliğini kolayca kabullenir. Erkek çocuklarda da babaya benzeme davranışları teşvik edilmelidir. Ancak annesiyle daha çok zaman geçiren erkek çocuklarının anneye hayranlık duyması, bebeklerle oynaması da doğaldır.

Adını, soyadını, cinsiyetini, bazen de yaşını söyleyebilir, 10’a kadar sayabilir, çocuk şiirlerini, şarkılarını ezberleyebilir, ana renkleri bilir, sevdiği öyküyü defalarca dinler, çevresine meraklıdır, öğrenme isteği duyar. Çok soru sorar: “Neden? Nasıl? Ben nereden geldim?” gibi. Sık sık büyüklerin sözünü keser, “bana da söyle” der. Kendi işini kendi görmeye bayılır. Bu dönem sorumluluk ve düzen alışkanlığı geliştirmek için çok uygundur. Seçim yapabilir; kendi giysisini seçmesine izin verilmelidir. Anaokuluna başlamak için iyi bir dönemdir. Kendini tanır, neleri yapabildiğini, başkalarından farklı olduğu yönlerini keşfeder. Yetenekleri gelişir, kuralları, başkalarının ihtiyaçlarını öğrenir. Paylaşma ve işbirliği duygusu gelişir.

4 yaş:
* Tekrar zorlu bir dönemdir; inatlaşma, dengesizlik, uyumsuzluk başlar. Çevresindekilere buyurmaya, hükmetmeye bayılır. Aşırılıklara kaçar.

* Toplumsallaşmaya başlar. Çoğunlukla kendi cinsinden olan 1-2 arkadaş seçer. Ancak oyun sırasında da sürekli kavga ederler.

* Yarım bırakılan şeylere karşı duyarsızdır, oyun oynarken dağıtır.

* Hareketli ve enerjiktir. Her zaman konuşmak ister. Konuşacak kimse yoksa kendi kendine konuşur.

* En fazla soru sorulan dönemdir.

* Beklemeyi, isteklerini ertelemeyi öğrenir.

* Kalemi yetişkin gibi tutabilir, insan resmi çizer, şekillerin adlarını bilir, ev adresini söyleyebilir, 20 ya da daha fazlaya kadar sayabilir.

* Kendi dilinin dilbilgisi yapısını öğrenmiştir.

* Şaka ve fıkralardan zevk alır, gülmeye bayılır. Argodan hoşlanır. Kelimeler uydurur.

* Dış dünyayı ona öğretin. Birlikte tiyatroya, yürüyüşe, maça gidin.

Unutmayın ki siz yetişkinsiniz, o da çocuk. Çaresiz değilsiniz. Baskıcı olmadan otoritenizi uygulamak sizin görevinizdir, aksi halde onu tehlikelerden koruyamazsınız. Bu nedenle onun karşısında kararlı ve kesin tavırlı olmalısınız.
KAYNAK

2-3 YAŞ ARASI PSİKOLOJİK GELİŞİM

2008-01-07T06:00:00.003+01:00

Bebeklikten çocukluğa geçiş dönemidir. Artık yürümeye ve konuşmaya başlamış olan çocuk, pasif ve bağımlı olmaktan kurtulmak ister. Herşeyi araştırmaya, ellemeye başladığında kısıtlamalarla karşılaşır. Ancak engellenmeye karşı çıkar, söz dinlemez, inatçı ve öfkeli olur. Kendini yere atıp tepinir, başını duvarlara vurur, hatta kendini kusturur. Böylece anne ve çocuk arasında bir çekişme başlar. Çocuk, bağımsız olmaya çalışırken ne kadar çok şeyi yapamadığını da farkeder. Annenin yardımına hala muhtaçtır. Bu nedenle boyun eğme ile baş kaldırma arasında bocalayıp durur. (minik tosbaam şu an 2.5 yaşında ve birşey söylediğimde ilk kelimesi HAYIR oluyor. tabi inatlaşma başlıyor.kendini yere atmıyor yada çok hırçın olmuyor ama dediğinin yapılmasını istiyor.Minik.Tosbaa.)

Karşıt duygular arasındaki bu gidiş geliş en belirgin olarak tuvalet eğitimi ve beslenme konusunda ortaya çıkar.
Artık tuvaletini istediği zaman tutup istediği zaman bırakabilen çocuk, bundan haz alır. Dışkısına kendinin bir parçası ve değerli bir nesne gözüyle bakar. Kirli bezinden rahatsızlık duymaz, hatta sıcaklığından ve kokusundan hoşlanır bile. İşte bu dönemde eğer temiz ve titiz bir anne tarafından baskı ve zorlamayla karşılaşır ve bağımsızlığı engellenirse, ya anneye karşı direnip olmadık yer ve zamanda yapacak, ya da onu memnun etmek için boyun eğecektir.
Anneye direnen çocuklar ilerde inatçı, boyun eğenler ise titiz ve düzenli bir kişilik geliştirirler. Bazen de çocuklar büyümeyi reddeder ve bezine yapmayı sürdürür. Genellikle kardeşi olan çocuklarda bu duruma sık rastlanır. Bezini bırakmayı istemeyen çocuklara karşı anlayışlı olmalı, onların kendi dışkılarını bizim gibi “pis” olarak değil de kıymetli olarak değerlendirdiği bilinmelidir. Tuvalet eğitiminde en önemli nokta, çocuğun istekli olmasıdır. Biyolojik yönden hazır olsa da tuvaleti henüz kullanmak istemeyen çocuk zorlanmamalıdır.

2-3 yaşta anne ile olan çatışma beslenme konusunda da sürer. Bizim toplulumuzda yemek konusunda israr adeti vardır. Misafirimizi iyi ağırlamanın yolu ikramdan geçer. Bunu çocuklarımıza da uygularız.
Onu sevdiğimizi, iyi baktığımızı ifade etmenin bir yoludur iyi yedirmek, belki bu şekilde kendimizi de daha iyi hissederiz, çünkü görevimizi yapmışızdır.
Ancak bağımsız olmaya çalışan bir çocuğu zorlamak, direnmesine fırsat vermektir. (minik tosbaayı yemek konusunda hiç zorlamadım. yemek zamanı ve mekanı içinde hep isterse yedi, istemezse bir sonraki yemekte yedi.Minik.Tosbaa.).Çocuklar, aynı tuvalet eğitiminde olduğu gibi zorlanmaya tepki olarak yemeyi reddedebilir. Bunu yemeği ağzında tutarak ya da tükürerek yaparlar. Titiz anneler, çocuk yerken döküp saçacak endişesiyle çocuğun kendi yemesine izin vermek istemez. Mükemmelliyetçi ya da sabırsız anneler de çocuk çabucak ve en fazla miktarda yesin diye ağzına besler. Oysa yapılması gereken en doğru şey, yemeği tabağına koyduktan sonra (çocuk daha açken) çocuğun yiyeceğiyle tanışmasına, onu elleyip ağzına götürmesine, ya da eline kaşığı verip kendi kendini doyurma başarısını tatmasına izin vermektir. Çocuk hevesini aldıktan sonra ise anne beslemeye devam edebilir.(minik tosbaamı ilk günlerde reddetsede önlük takmaya alıştırdım ve yeme eylemini hep mutfakta mama sandalyesinde yapmak koşuluyla yemek yerken üstüne ve yerlere dökecek endişesi taşımadım. 8-9 aylıkken yiyemese de elinde hep bir kaşık oldu ve kendi kendine yemekle oynarken ben de bir yandan başka bir kaşıkla yemek yedirdim. bir süre sonra ağzına götürmeyi de öğendi ve 2 yaşından önce kendi başına yemek yiyen bir bebekti benim minik tosbaam.Minik.Tosbaa.)

2-3 yaş arası, çocuk için bocalama ve kararsızlık dönemidir. Bebek mi, büyük çocuk mu olduğuna karar vermeye çalışmaktadır.

Çocuğunuz öfkelendiğinde;

* İnatlaşmayın, bunu kazanılacak ya da kaybedilecek bir savaş gibi görmeyin.

* İlgisi başka yöne çekin.

* Onunla tartışmayın, sabırla öfkesinin dinmesini bekleyin. Bu sırada ilgisiz kalın.

* Olumsuz davranışı bittiğinde yeniden ilgilenin. Neden istediğini yapmadığınızı anlatın.

* “Şimdi böyle olursa ilerde ne olur!” gibi bir korkuya kapılıp 2 yaş çocuğunu cezalandırmayın. Unutmayın ki bu yaşta duygular çok değişkendir. Bir anda ağlayıp bir anda susarlar. Dikkatlerini başka yöne çekmek çok kolaydır.

* Bu dönem, “Sorgu çağı”dır. “Bu ne?”, “Niye? Neden?” sorularını sıkça sorar. Bıkıp usanmadan sorularına cevap vermeye çalışmalısınız. Çok yorulduğunuz zaman, içtenlikle bunu ifade edebilirsiniz: “Artık yoruldum. Sorularını cevaplamaya daha sonra devam edeceğim. Şimdi biraz dinlenmeliyim”

* Kalem tutarken el seçimi belirginleşmeye başlar. 4 yaşa kadar tamamlanır.

Unutmayın ki herkes sağ elini kullanmak zorunda değildir. Sol elini kullanmak konusunda baskı yapmayın, çünkü bu seçim psikolojik değil fizyolojik kaynaklıdır.

* 2.5 yaş çocuğu ortalığı dağıttıktan sonra temizlemeye, toplamaya bayılır. Sorumluluk duygusunu öğretmek için bu dönem çok uygundur. Ona yardımcı olarak toplamasını talep edin.

* Gurur, kıskançlık, utanç, suçluluk duyguları 2 yaşın sonunda gelişir.

* Mutluluk, öfke, üzüntü, korku konusundaki değişimler, gelişen bilişsel kapasiteyi yansıtır. Önceden fark edemediği, algılayamadığı durumları artık tehlike olarak anlar. 2-4 yaş arasındaki çocuklar karanlıktan, köpekten, yılandan, kaynağını bilmediği yüksek seslerden korkar.

Korkular
* Çocuğunuz korktuğunda onu sakinleştirmek için “Bunda korkacak ne var!” demeyin. Bu, onun duygusunu hafife almak, önemsememek olur. Onun yerine “Merak etme, ben senin yanındayım, seni korurum” diyebilirsiniz.

* Korkulacak şeylerden uzak tutmak, çocuğunuzu korumaz. Tersine, bilgilendirmek gerekir. Ancak şuna dikkat etmelisiniz: Çok fazla anlatmak da korkuyu kuvvetlendirebilir.

* “Koşma düşersin!” şeklinde sürekli yapılan uyarılar, bazı çocukları gereğinden fazla korkutup cesaretsiz, güvensiz yapabilir.

* 2 yaş çocukları oyunda işbirliği yapmazlar. Yanyana ama birbirlerinden bağımsız oynarlar. Çocuğunuzu diğer çocuklarla yanyana getirin, ama birlikte oynamak, oyuncağını paylaşmak konusunda baskı yapmayın. Seçim hakkı verin: “Hangi oyuncağınla arkadaşının oynamasına izin verirsin?”

* Bu yaşta sembolik oyun (-miş gibi) gelişir, örneğin sopaya atmış gibi davranır.

*Bu yaşın en büyük sorunlarından biri de “yatma sorunu”dur. Gece bir türlü uyumak istemezler, çünkü herkes daha eğlenirken onlar neden karanlık bir odaya girip eğlenceyi kaçırsın? Bu nedenle yatma zamanını eğlenceli hale getirmek faydalı olur. Ona banyo yaptırırken suyla oynatın, masallar okuyun, beraber ufak tefek bir şeyler atıştırın, vb. Böylece ona en çok ihtiyacı olan şeyi vermiş olursunuz: K e n d i n i z i .

Konuyla ilgili diğer yazılarım:

TOSBAANIN TUVALET EĞİTİMİ

TUVALET EĞİTİMİ

KAYNAK

1-2 YAŞ ARASI PSİKOLOJİK GELİŞİM

2008-01-07T05:59:00.001+01:00

* 1-2 yaş arasındaki dönem çocuğun keşif çağıdır. İter, çeker, atar, kırar, çekmeceleri boşaltır, prizlere parmağını sokar, vb. Bizim görevimiz onu durdurmak değil, tehlikelerden korumaktır. Bu nedenle evi güvenli hale getirmeli, sonra da keşfe çıkmasına izin vermeliyiz. Çünkü zihninin gelişmesi için bol bol araştırmaya, uyaranla karşılaşmaya ihtiyacı vardır.

* Aşırı bağımlılık ve bağımsızlık arasında gider gelir. Ağladığında hemen müdahale etmemelidir; yoksa ağlama alışkanlık haline gelir.

* Sosyal becerileri kazandırmak için çocuklarla bol bol biraraya getirilmelidir.

* 12-18 ay arasında neden-sonuç ilişkisini, deneyimleyerek öğrenirler. 12-16 ay arasında, nesnesinin özelliğine dikkat etmeden herşeyi sallar, atar, vururken, 16 aydan sonra topu attığında yuvarlandığını görür. Böylece nesnenin fonksiyonuna göre hareket etmeye başlar.

* Çatal kaşıkla yemesi teşvik edilmelidir.

* Evde basit işlere yardım etmesi istenmelidir.

* Yetişkinin elini değil trabzanı tutarak merdiven inip çıkması teşvik edilmelidir.

* Ayağıyla topa vurma oyunu oynanmalıdır.

Oyun:
Hamur yoğurmasına, kum ve suyla oynamasına fırsat tanınmalıdır. Gözlemleyerek öğrendiklerini oyunla gerçekleştirir: örn. bebeğini yıkama, besleme, uyutma, vb.

Dil:
Kendi uydurma kelimelerini artık bırakmış, gerçek kelimeleri kullanmaya başlamıştır. Bu yaştaki bir çocuğun kelime haznesi 3-4 ile 100 arasında değişir. 2 yaşa doğru “Araba bin” gibi cümleleri, sıfatları, “burada” gibi zarfları kullanmaya başlamıştır. “Benim” gibi iyelik zamirleri, sayılar, renkler, zıtlıklar, 2 komutlu yönergeler bol bol kullanılmalıdır.

KAYNAK

0-1 YAŞ ARASI PSİKOLOJİK GELİŞİM

2008-01-07T05:57:00.001+01:00

Temelleri ilk yılda atılan psikolojik gelişim tüm yaşam boyu sürer. Gelişimin en hızlı olduğu dönem 0-3 yaş olmakla beraber, her yaşa özgü tamamlanması gereken fiziksel, sosyal, zihinsel, cinsel, duygusal ve ahlaki görevler vardır. Bunların 0-6 yaş içindeki dönemde neleri kapsadığını her yaş için ayrı ayrı değerlendirelim. Bilinmelidir ki, hiçbir çocuk yürümeyi öğrenmeden koşmayı öğrenemez. Ancak hangi çocuğun ne zaman yürüyeceği, ne zaman koşacağı birbirinden farklı zamanlarda olur.

0-1 yaş:
Bebek, dünyaya geldiği andan itibaren sanıldığı gibi pasif değildir. Yeni doğan bebekler duyar, görür, tat alır, koklar, dokunmayı hisseder. Her an öğrenir, bu nedenle zengin bir uyarıcı çevreye ihtiyacı vardır. İlk yıl içinde bebek, ihtiyaçlarını ancak ağlayarak belirtir. Bebeğe asıl bakan kişi (bu anne ya da bir başkası olabilir) onun ağlama biçiminden ne istediğini anlayıp bebeğin ihtiyacını sevecenlikle yerine getirirse, bebekte “Ben bakılmaya değerim, benim ihtiyaçlarım önemli” duygusu gelişir. Buna karşın, bebeğin ağlamalarına kimse gelmezse, ya da her seferinde farklı kişi gelir ve farklı şekilde (biri sevecenken diğeri aceleci, sessiz, asık suratlı, vb.) bakım verirse, bebek değerli olup olmadığına karar veremez ve çevresine güven duyamaz. Kendine bakan kişiye güven duymuş olan çocuk ise, biraz bekletilse de sonunda sıkıntısının giderileceğini bilir, annesinin bir süre gözden uzaklaşmasına dayanabilir.

Bebek, dünyaya geldikten sonraki ilk 6 ay içinde annesiyle iletişim kurmayı ve onu oyuna teşvik etmeyi öğrenir. Eğer bebek gülümsediğinde anne de ona gülümser, bebeğin seslerini taklit ederek onunla konuşur ve oynarsa, bebek de ona cevap verme isteği duyar. Böylece bebeğin ilk sosyal ilişki kurma becerisi gelişmeye başlar. Zamanla anneye bağlanır ve güven duyar. Güven duygusu, 1.5-2 yaşına kadar gelişimi destekleyen en temel ihtiyaçtır. Bağlandığı kişiyi güvenli bir zemin olarak gören 1 yaş üstü çocuğu, dış dünyayı tanımak için anneden bağımsız hareket etme cesaretini ancak kendinde bulabilir.

Çocuğun temel ihtiyaçlarından biri de, kucağa alınmak, sarılınıp okşanmaktır. Bazen bebekler sebepsiz yere ağlar. Bu zamanlarda kucaklayın onu. Öpün. Onu şımartmaktan korkmayın, çünkü bebekler şımarmaz.

Beslenme:
Bebeğinizi acıktıkça doyurun. Bir programa göre beslemeye kalkarsanız, bebek acıktığında karnı doyurulmayacağı için yaşama karşı güvensizlik duyar. Bazı çocuklar, öfkesini daha ilerki yaşlarda beslenmeyi reddederek, ya da çeşitli beslenme sorunlarıyla ortaya çıkarır.

0-2 ay:
Kendine bakan kişiyi sesinden, kokusundan tanır.

2 ay:
Kendine gülümsendiğinde o da gülümseyerek karşılık verir.

6 ay:
Aynada kendi yansımasını tanır. Gözünün önünden kaybolan nesneyi unutur, aramaz: “Görünmüyorsa yoktur”. Tepkileri amaçlı değil rastlantısaldır.

2-7 ay:
Ayrım yapmadan, kendisiyle ilgilenen herkesle birlikte olmaktan zevk alır. Kucakta olmak ister.

7-9 ay:

Tek bir kişiye bağlanır. Ondan ayrı kaldığında endişelenir.

9 ay:

Kaybolan nesneyi arar. Görünmese de var olduğunu bilir. Amaçlı davranış başlar. Anne başka bir bebeği kucağına alırsa ağlamaya başlar. Anne dışındaki kişilerle de kalmasını sağlanmalıdır.

8-12 ay:
Yabancılardan korkar.

12 ay:
Sözcük yerine semboller kullanır: çuf çuf, düt gibi. Yetişkinler ise gerçek kelimeleri kullanmalıdır. Genelleme yapar, örneğin tüm kuşlara “gaga” der. Çocuğun konuşması için, sözcüğün anlamını bilmesi gerekir. Bu nedenle resimli kitapların yardımıyla objelerin görünüşü ile ismi eşleştirilmelidir. Çocuk, oyuncak arabasını istediğinde, yetişkin bunu verirken “İşte araba” demelidir. Kitap okuma alışkanlığını kazandırmak için uygun dönemdir. Özellikle analı-yavrulu hikayeler ilgilerini çeker. Bol resimli, her sayfada bir kelime ya da bir cümle yazılı, kalın veya dayanıklı sayfalı kitaplar seçilmelidir. İlk yılın sonlarına doğru, doldurup boşaltma oyunlarını sever.

KAYNAK

HERŞEYİM AMA , ASLINDA HİÇBİRŞEYİM'E , SADECE OĞLUMA

2008-01-03T13:24:00.000+01:00

Çocuklarınız sizin çocuklarınız değil,
Onlar kendi yolunu izleyen Hayat´ın oğulları ve kızları.
Sizin aracılığınızla geldiler ama sizden gelmediler
Ve sizinle birlikte olsalar da sizin değiller.
Onlara sevginizi verebilirsiniz,düşüncelerinizi değil.
Çünkü onların da kendi düşünceleri vardır.
Bedenlerini tutabilirsiniz,ruhlarını değil.
Çünkü ruhlar yarındadır,
Siz ise yarını düşlerinizde bile göremezsiniz.
Siz onlar gibi olmaya çalışabilirsiniz ama sakın onları
Kendiniz gibi olmaya zorlamayın.
Çünkü hayat geriye dönmez,dünle de bir alışverişi yoktur.
Siz yaysınız,çocuklarınız ise sizden çok ilerilere atılmış oklar.
Okçu,sonsuzluk yolundaki hedefi görür
Ve o yüce gücü ile yayı eğerek okun uzaklara uçmasını sağlar.
Okçunun önünde kıvançla eğilin
Çünkü okçu,uzaklara giden oku sevdiği kadar
Başını dimdik tutarak kalan yayı da sever.

Khalil Gibran

(30 yaşındaki çocuğa, annesinden gelen doğumgünü kartından…)